Вы тут

З тугой па радзіме


…Сказаць каму, не зразумее — у рэстаран мы пайшлі не таму, што нехта паклікаў ці мулялі грошы, не таму, што хацелася есці ці адпачыць… Нас завабілі… кветкі: высокія, жоўтыя і насамрэч залатыя шары! У нас, у Беларусі, у верасні яны цвітуць ці не ў кожным гародчыку (ды што там — нават на сметніках!). Тут жа, у Балгарыі, мы не бачылі іх нідзе і ні разу! А яны, між тым, ёсць!.. Нехта прывёз! Яно ж цікава — хто? Цікава — чаму і адкуль?..

Хоць, шчыра кажучы, адказ быў відавочным. Ну напэўна ж, нейкім лёсам у гэты гарадок закінула некага з нашых — з беларусаў, з землякоў (а хутчэй, з зямлячак); ну напэўна ж, жывучы тут, сумаваў чалавек па сваёй радзімцы, хацеў хоць нешта перанесці з тамтэйшага жыцця ў гэтае…

І таму — за тысячы вёрст — перавёз жменьку жывучых карэньчыкаў, пасадзіў, вырасціў… Вось тут, ля ўваходных дзвярэй… А значыць, нам, беларусам, сам Бог загадаў адчыніць іх, зайсці, заняць вольны столік. І тым самым скарыстацца шанцам не толькі на кубачак кавы, але і на знаёмства, размову…

Мы, як аказалася, замнога хацелі. Бо малады ўслужлівы афіцыянт быў гатовы (і з дарагою душой, што называецца!) ад пуза накарміць, напаіць… Аднак зразумець нашай цікавасці да нейкіх там кветак… Ну растуць яны і растуць… Ды гадоў, можа, з дваццаць… «Хто пасадзіў?» — «Ды якая розніца?»

Гэтага нават на кухні ніхто не ведаў.

Аднак аб тым, што зайшлі ў той рэстаран, мы не шкадавалі, бо ў нас засталася рэдкая фотакартка двух адпачывальнікаў з тымі залатымі шарамі (фатаграфавацца з імі дома? Ды ў галаву нікому не прыйшло б!)… Да таго ж мы вельмі добра пасядзелі — ва ўтульнай зале за прыгожым сталом…

Ён, дарэчы, быў засланы досыць цікава: упоперак, двума адмысловымі не то ручнікамі, не то дарожкамі з сурвэткамі па канцах, што не хавала ад вачэй прыгажосці драўлянай стальніцы і ў той жа час добра засцерагала яе.

А таму, прыехаўшы з вандроўкі, ці не першае, што зрабіла — дастала з шафы ўсе свае ручнікі, панесла на кухню — мераць. Нейкія з іх былі безнадзейна кароткімі, нейкія — вузкімі…

Нічога не даў і паход у краму. Значыць, рэстаран той (разам з кветкамі-ручнікамі) так і застаўся б прыгожым ўспамінам, калі б…

Калі б надоечы на кірмашы не трапілі на вочы дарожкі — «майго памерчыку», як казаў Папандопала, патрэбнага колеру, з патрэбнай тканіны!

— А сурвэткі да іх ёсць? — узрадавана спытала ў прадавачкі.

Тая пакруціла галавой: няма…

Без іх не мела сэнсу і купля дарожак. Таму ў надзеі падабраць іх, можа, з нейкай іншай тканіны пад наглядам усё той жа прадавачкі досыць доўга тапталася ля паліц, доўга прыглядалася… І перабрала, здаецца, усё — марна…

— В продаже комплекты такие есть, — раптам «знайшлася» гандлярка. — Вот, посмотрите!

І з гэтым словам яна падала мне прыгожую каробку, у якой ляжалі… дзве дарожкі і да іх чатыры сурвэткі — якраз тое, што трэба! Проста жанчына (ну трэба ж было здагадацца!) не разумела маёй беларускай мовы, а таму не ведала, пра што я ў яе пытаюся і што так доўга шукаю на паліцах…

Добра ўсё, што добра канчаецца: купля ўсё ж адбылася, стол накрыты — разумна, прыгожа. Акурат як там, у Балгарыі…

Адзінае — асадак застаўся. Падумалася: гэта шчасце, што словы «хлеб», «мяса», «малако» і па-беларуску, і па-руску гучаць аднолькава. Інакш магла б застацца не тое што без сурвэтак — без ежы…

Валянціна Доўнар

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Амаль кожны дзень на пажарах гінуць людзі. Як не стаць ахвярай агню?

Амаль кожны дзень на пажарах гінуць людзі. Як не стаць ахвярай агню?

З пачаткам ацяпляльнага сезона ў камунальных службаў работы дадаецца ў разы.

Грамадства

Як у маладой рэспубліцы ўвасаблялі амбіцыйны праект універсітэцкага гарадка...

Як у маладой рэспубліцы ўвасаблялі амбіцыйны праект універсітэцкага гарадка...

Асобнае месца займае будынак гімназіі Зубакіна і Фальковіча.

Эканоміка

Баляслаў Пірштук: Будучыня — за «зялёнай» эканомікай

Баляслаў Пірштук: Будучыня — за «зялёнай» эканомікай

З кожным днём на нашых дарогах усё больш электратранспарту.

Грамадства

Добраўпарадкаванне. У гарадах, на сельгаспрадпрыемствах, могілках, уздоўж трас і ў дварах

Добраўпарадкаванне. У гарадах, на сельгаспрадпрыемствах, могілках, уздоўж трас і ў дварах

Да канца года ў краіне павінны ліквідаваць усе міні-палігоны для адходаў.