Вы тут

«Еўрабачанне-2014»: скажыце «сы-ыр»!


Дэ­ле­га­та ад Бе­ла­ру­сі на між­на­род­ны пе­сен­ны кон­курс зноў аб­ра­лі са скан­да­лам

У ноч з пят­ні­цы на су­бо­ту ў сце­нах Бел­тэ­ле­ра­дыё­кам­па­ніі ад­быў­ся кан­цэрт фі­на­ліс­таў на­цы­я­наль­на­га ад­бо­рач­на­га ту­ра кон­кур­су «Еў­ра­ба­чан­не-2014». Пе­ра­мож­цу тэ­ле­гле­да­чы і жу­ры вы­бі­ра­лі ў пра­мым эфі­ры. Ка­рэс­пан­дэн­ты «Звяз­ды» па­бы­ва­лі на ге­не­раль­най рэ­пе­ты­цыі і ўлас­на на шоу, каб па­раў­наць ура­жан­ні.

14-21

Бяс­кон­цы мю­зікл «Лю­дзі ў чор­ным»

Пер­шае, што ўра­зі­ла на па­пя­рэд­нім пра­го­не: прак­тыч­на ўсе фі­на­ліс­ты вый­шлі на сцэ­ну ў чор­ных убо­рах! Хі­ба толь­кі Тэа ра­да­ваў во­ка тэ­ра­ко­та­вым пін­жа­ком, ды гурт «Swіtter boys» і бліз­ня­ты сёст­ры Ка­роль фар­сі­лі ў бя­лют­кіх кас­цю­мах ды бла­кіт­ных су­кен­ках. Ня­ўжо га­ла-кан­цэрт на­цы­я­наль­на­га ад­бо­ру — на­столь­кі сум­ная па­дзея? «Гэ­та ж толь­кі рэ­пе­ты­цыя, мо­жа, пе­ра­апра­нуц­ца», — вы­ка­за­ла зда­гад­ку ка­ле­га. Але і на шоу кар­цін­ка ма­ла змя­ні­ла­ся: 8 з 14 удзель­ні­каў дэ­ман­стра­ва­лі ўсе ад­цен­ні чор­на­га...

На агуль­ным фо­не пры­ем­на ўра­зі­ла Жа­нет. Пыш­ная чор­ная су­кен­ка пад­час ну­ма­ра «сця­ка­ла» са спя­вач­кі, па­кі­нуў­шы тую ў бе­лай ту­ні­цы, і пе­ра­тва­ры­ла­ся ў трох ці то лас­та­вак, ці то ка­жа­ноў. «Мы пры­ду­ма­лі гэ­ты ўбор, на які пай­шло амаль 30 мет­раў тка­ні­ны, і сам ну­мар лі­та­раль­на за 5 дзён да но­ва­га го­да, — пры­зна­ла­ся Жа­нет пас­ля вы­ступ­лен­ня. — Ідэя ў тым, што ўсе чор­ныя сі­лы са­сту­па­юць пе­рад сі­лай ка­хан­ня і да­бры­ні». І хоць су­кен­кі-транс­фор­ме­ры на «Еў­ра­ба­чан­ні» дэ­ман­стра­ва­лі­ся не­ад­на­ра­зо­ва, менш ві­до­вішч­ным ну­мар ад гэ­та­га не стаў, а бе­ла­рус­кі ды­зай­нер Тац­ця­на Да­вы­дзен­ка спра­ца­ва­ла не горш за Юдаш­кі­на.

У сту­дыі, ня­гле­дзя­чы на стро­гія па­пя­рэ­джан­ні рэ­жы­сё­ра «не пе­ра­шка­джаць, інакш вы­да­лю ўсіх ліш­ніх», бы­ло вель­мі шмат­люд­на. У на­тоў­пе за­ці­каў­ле­ных мы за­ўва­жы­лі тэ­ле­вя­ду­чую Але­ну Спі­ры­до­віч, якая, да сло­ва, на­зі­ра­ла за пра­цэ­сам і ў абод­ва дні пра­слу­хоў­ван­ня. «Гэ­та пра­фе­сій­ны ін­та­рэс, — на хві­лі­ну ада­рва­ла­ся ад зай­маль­на­га ві­до­ві­шча Але­на, — я ж так­са­ма па­чы­на­ла пра­цу на тэ­ле­ба­чан­ні з кон­кур­саў. Та­му боль­шасць ар­тыс­таў мне доб­ра зна­ё­мыя: і Макс Са­па­цькоў, і Ва­ле­рый Дзі­Дзю­Ля, і Юра Ва­шчук — яны ўсе ў свой час прай­шлі праз на­шу «Зор­ную ро­стань». На­огул, на маю дум­ку, на кон­кур­сах вель­мі ці­ка­ва пра­ца­ваць: тут усё шчы­ра і па-са­праўд­на­му, не мае зна­чэн­ня, якім ты быў учо­ра, важ­на тое, як ты спя­еш тут і ця­пер. Я не хва­рэю за ка­гось­ці кан­крэт­на­га, шчы­ра сім­па­ты­зую ўсім і спа­дзя­ю­ся яшчэ, што ў су­куп­нас­ці бу­дзе пры­го­жа — ве­ча­рам спе­цы­яль­на па­гля­джу фі­нал па тэ­ле­ві­за­ры».

Мы вы­ра­шы­лі зра­біць гэ­так­са­ма: па-пер­шае, сам кон­курс не толь­кі му­зыч­ны, але і тэ­ле­ві­зій­ны, а па-дру­гое, пас­ля ге­не­раль­ных рэ­пе­ты­цый ві­да­воч­на­га фа­ва­ры­та і ра­зу­мен­ня та­го, што вось яна, «тая са­мая» пес­ня, у нас так і не з'я­ві­ла­ся.

14-10

Хто га­ла­суе апош­нім

Най­пер­шым сюр­пры­зам у шоу для мно­гіх ча­мусь­ці ста­ла… ад­сут­насць ся­род фі­на­ліс­таў Аляк­санд­ра Са­ла­ду­хі. Так-так, у апош­нім про­ма-ро­лі­ку ар­тыс­ту ўда­ло­ся так за­інт­ры­га­ваць і за­блы­таць гле­да­чоў абя­цан­нем: «Я бу­ду ў фі­на­ле», што за яго ўжо га­то­вы бы­лі га­ла­са­ваць!

Дру­гой не­спа­дзя­ван­кі тэ­ле­гле­да­чы не ўба­чы­лі, але на ар­тыс­таў яна маг­ла паў­плы­ваць: у сту­дыі ча­мусь­ці бы­ло вель­мі ма­ла ба­лель­шчы­каў. За­тое дзі­во­сы, якія ра­бі­лі­ся з гу­кам, на­прык­лад, пад­час вы­ступ­лен­ня гур­та «Nutekі» ці Мак­са Ло­рэн­са і Дзі­Дзю­Лі, зда­ец­ца, ад­зна­чы­лі ўсе. І здзі­ві­лі­ся: не мо­жа ж быць, каб во­пыт­ныя ар­тыс­ты на­столь­кі не трап­ля­лі ў но­ты? Ці мо­жа — ка­лі пе­ра­хва­ля­ва­лі­ся і «пе­ра­га­рэ­лі»?

…Га­лоў­ныя эмо­цыі вы­клі­ка­ла ўсё ж га­ла­са­ван­не. У пер­шай яго част­цы, ка­лі бы­лі пад­лі­ча­ны сім­па­тыі гле­да­чоў, у лі­да­ры вый­шлі Ло­рэнс, Дзі­Дзю­Ля і кам­па­нія з 8746 ба­ла­мі, дру­гі ра­док за­ня­лі «Nutekі» з 5651 го­ла­сам, трэ­цяе мес­ца і 5088 га­ла­соў гле­да­чы ад­да­лі Тэа (Юрыю Ва­шчу­ку). Ра­шэн­ня жу­ры да­вя­ло­ся ча­каць знач­на даў­жэй, па­куль вы­сту­паў доб­ры дзя­ся­так спе­цы­яль­ных гас­цей. І хоць па­ста­ноў­шчы­кам шоу асоб­ны «дзя­куй» за ўклю­чэн­не ў кан­цэрт бе­ла­рус­ка­моў­ных гур­тоў «Aura» і «Joanna», усё ж вы­пра­ба­ван­не для нер­ваў пуб­лі­кі і ар­тыс­таў мож­на бы­ло зра­біць кры­ху мен­шым.

А 8 суд­дзяў, якія па чар­зе агуч­ва­лі, ка­му ад­да­лі най­вы­шэй­шыя ба­лы (12, 10 і 8), ства­ры­лі прэ­цэ­дэнт. Па­вод­ле га­ла­са­ван­ня жу­ры, на пер­шым мес­цы апы­нуў­ся Тэа з 90 ба­ла­мі, на дру­гім — Жа­нет з 80 і толь­кі на трэ­цім Макс Ло­рэнс і Дзі­Дзю­Ля з 52. Пры пе­ра­вод­зе гэ­тых вы­ні­каў у 12‑баль­ную сіс­тэ­му і пад­су­моў­ван­ні ба­лаў ака­за­ла­ся, што пер­шае мес­ца за­ня­лі ад­ра­зу двое — Тэа і Макс Ло­рэнс з Дзі­Дзю­Лем. Та­кое ад­бы­ло­ся, ба­дай, упер­шы­ню за ўсе бе­ла­рус­кія ад­бо­ры. Але вя­ду­чыя шоу Воль­га Ры­жы­ка­ва і Дзя­ніс Ду­дзін­скі, не раз­гу­біў­шы­ся ні на се­кун­ду, за­пра­сі­лі жу­ры… «да­га­ла­са­ваць» на­ўпрост на сцэ­не, ад­да­ючы кар­дон­ныя сэр­цы та­му ці дру­го­му кан­кур­сан­ту. З лі­кам 8:0 пе­ра­мо­гу атры­маў Юрый Ва­шчук, ён жа Тэа.

Уся пра­цэ­ду­ра вы­клі­ка­ла бу­ру абу­рэн­ня ў ін­тэр­нэ­це (на­га­да­ем, пра­мая транс­ля­цыя шоу іш­ла ў тым лі­ку на сай­це eurovіsіon.tv). Маў­ляў, ча­му і як жу­ры пра­га­ла­са­ва­ла двой­чы?! «Усё пра­пі­са­на ў па­ла­жэн­ні аб на­цы­я­наль­ным ад­бо­рач­ным ту­ры», — па­ве­да­мі­лі ў Бел­тэ­ле­ра­дыё­кам­па­ніі. Са­праў­ды, у арт. 6 па­ла­жэн­ня па­зна­ча­на: «У вы­пад­ку ка­лі 2 і больш удзель­ні­каў фі­на­лу пра­ек­та на­бі­ра­юць роў­ную коль­касць ба­лаў, пе­ра­мож­ца пра­ек­та вы­зна­ча­ец­ца да­дат­ко­вым ад­кры­тым га­ла­са­ван­нем пра­фе­сій­на­га жу­ры». Дзе­ля спра­вяд­лі­вас­ці ад­зна­чым: па-пер­шае, гэ­тае ўдак­лад­нен­не з'я­ві­ла­ся ў пра­ві­лах бе­ла­рус­ка­га ад­бо­ру толь­кі ле­тась, пас­ля скан­да­лу з пад­та­соў­кай га­ла­соў у 2012‑м і двух га­доў за­кры­та­га ад­бо­ру ў 2011‑м і 2010 го­дзе. А па-дру­гое, аб­са­лют­ная боль­шасць гле­да­чоў з но­вы­мі ню­ан­са­мі ў пад­лі­ку га­ла­соў не зна­ё­мая. Ня­ўжо яшчэ да па­чат­ку шоу вя­ду­чым нель­га бы­ло вы­дат­ка­ваць 2–3 хві­лі­ны, каб рас­ка­заць аб іх? На­рэш­це, на­вош­та бы­ло да­во­дзіць пуб­ліч­ную «раз­да­чу сла­ноў» (пра­бач­це, сэр­цаў) да кан­ца, пры­ні­жа­ю­чы прай­граў­шых ар­тыс­таў, ка­лі для пе­ра­мо­гі да­стат­ко­ва бы­ло на­браць 5 га­ла­соў жу­ры? Іс­нуе ж у спор­це па­доб­нае пра­ві­ла мі­ні­маль­най пе­ра­ва­гі: у ха­кеі авер­тайм доў­жыц­ца да 1 за­бі­тай шай­бы, у тэ­ні­се да­стат­ко­ва вый­граць 3 з 5 сэ­таў…

Сло­вам, вы­ні­ка­мі га­ла­са­ван­ня за­ста­лі­ся не­за­да­во­ле­ны мно­гія — пры­чым як гле­да­чы, так і са­мі ар­тыс­ты. І гэ­та ўжо не пер­шы год за­пар. Тэн­дэн­цыя, ад­нак.

14-12

Хто та­кі Тэа і з чым яго ес­ці

Усё вы­шэй­ска­за­нае ні ў якім вы­пад­ку не ад­мя­няе пос­пе­ху Юрыя Ва­шчу­ка як кам­па­зі­та­ра і вы­ка­наў­цы. І мож­на доў­га спра­чац­ца, пры­нёс яму пе­ра­мо­гу тэ­ле­ві­зій­ны во­пыт (Юрый пра­цуе ў пра­ек­це «На­пе­рад у мі­ну­лае») аль­бо 13‑га­до­вая пра­ца ў На­цы­я­наль­ным ака­дэ­міч­ным кан­цэрт­ным ар­кест­ры пад кі­раў­ніц­твам Мі­ха­і­ла Фін­бер­га, і на­ўмыс­на ці вы­пад­ко­ва яго ну­мар па­доб­ны да клі­па Robіn Tіcke на пес­ню «Blured Lіnes». А мо­жа, ро­лю доб­ра­га анё­ла сыг­раў бэк-ва­ка­ліст Дзя­ніс Ліс, не без удзе­лу яко­га ў 2007‑м на «Еў­ра­ба­чан­не» быў абра­ны Дзміт­рый Кал­дун?.. Тым не менш па­га­дзі­це­ся: вы­ка­наў­ца аба­яль­ны і на сцэ­не тры­ма­ец­ца ўпэў­не­на, а пес­ня «Cheesecake» жы­вая і па­зі­тыў­ная, пры­чым рас­па­вя­дае яна зу­сім не пра сыр­на-тва­рож­ны дэ­серт, а пра тое, што бы­вае, ка­лі дзяў­чы­на доў­гі час на­зы­вае свай­го ка­ха­на­га «са­лод­кім пі­раж­ком».

А яшчэ — так, да ве­да­ма ама­та­раў грэб­лі­ва кры­віць вус­ны: «А хто гэ­та та­кі на­огул?» — Юрый Ва­шчук кам­па­зі­тар, аран­жы­роў­шчык, аў­тар пе­сень мно­гіх бе­ла­рус­кіх ар­тыс­таў і му­зы­кі да кі­на­філь­маў. І трой­чы лаў­рэ­ат На­цы­я­наль­най му­зыч­най прэ­міі: сё­ле­та ра­зам з Ле­а­ні­дам Шы­ры­ным на­зва­ны леп­шым аў­та­рам му­зы­кі за кам­па­зі­цыю «Бе­ла­русь вя­лі­кая», пад якую гры­меў са­лют у Дзень Не­за­леж­нас­ці, у 2012 го­дзе быў на­зва­ны «Леп­шым аран­жы­роў­шчы­кам», а ў 2011 го­дзе ме­на­ві­та пад твор­чым псеў­да­ні­мам Тэа стаў «Ад­крыц­цём го­да».

«Не ча­каў. Але, вя­до­ма, спа­дзя­ваў­ся, — за­зна­чыў Юрый Ва­шчук, ка­лі нер­во­вае на­пру­жан­не вы­ступ­лен­ня кры­ху ад­пус­ці­ла. — Інакш на­вош­та бы­ло б вы­хо­дзіць на сцэ­ну, ка­лі не імк­неш­ся пе­ра­маг­чы?». Вы­сту­піў­шы аран­жы­роў­шчы­кам у пес­нях яшчэ дзвюх фі­на­ліс­так ад­бо­ру, улас­ную кам­па­зі­цыю, як сцвяр­джае спя­вак, на­пі­саў за 2 дні і ад­пра­віў у апош­ні дзень пры­ёму за­явак. За­тое ця­пер не­бес­пад­стаў­на за­пэў­ні­вае, што «бе­ла­рус­кі чыз­кейк — са­мы смач­ны ў све­це».

Якім бу­дзе яго ну­мар на «Еў­ра­ба­чан­ні», Ва­шчук па­куль што не за­гад­вае. Зда­ец­ца, ён і сам яшчэ не да кан­ца ўсвя­до­міў, які па­да­ру­нак (ці які га­лаў­ны боль, гэ­та як па­гля­дзець) зра­біў са­бе на­пя­рэ­дад­ні 31‑га дня на­ра­джэн­ня. За­тое ка­ле­гі па сцэ­не ў сац­сет­ках ужо да­юць рэ­ка­мен­да­цыі і пра­па­но­вы. Ні­на Баг­да­на­ва зы­чыць сяб­ру пос­пе­ху і ра­іць раз­ня­во­ліц­ца, каб пе­ра­жыць не­па­збеж­ны ўсплёск не­га­ты­ву. Ге­ор­гій Кал­дун раз­ва­жае, ці не вар­та звяр­нуц­ца па кан­суль­та­цый­ную да­па­мо­гу да тых, хто ўжо да­ся­гаў пос­пе­ху ў «Еў­ра­ба­чан­ні», — ска­жам, ка­ман­ды Укра­і­ны ці Азер­бай­джа­на. А бы­лы кі­раў­нік Бел­тэ­ле­ра­дыё­кам­па­ніі Ула­дзі­мір Мак­сім­каў на­огул склаў да­стат­ко­ва пад­ра­бяз­ны і пас­ля­доў­ны прад­зю­сар­скі план дзе­ян­няў. І вось што дзіў­на: кож­ны раз пас­ля ад­бо­ру зна­хо­дзіц­ца мност­ва лю­дзей, якія ве­да­юць, як трэ­ба. А прад­стаў­ні­кі Бе­ла­ру­сі, як па­мя­та­ем, вы­шэй за 6‑е мес­ца на «Еў­ра­ба­чан­ні» так і не ўзня­лі­ся. Як ка­жуць, ка­мен­та­рыі за­ліш­нія.

Усе вы­ні­кі га­ла­са­ван­ня, у тым лі­ку ба­лы ад гле­да­чоў і пра­та­ко­лы чле­наў жу­ры, мож­на знай­сці на сай­це Бел­тэ­ле­ра­дыё­кам­па­ніі tvr.by ў раз­дзе­ле «Пра­ек­ты. Еў­ра­ба­чан­не 2014».

Вік­то­рыя ЦЕ­ЛЯ­ШУК.

Фо­та Ма­ры­ны БЕ­ГУН­КО­ВАЙ.

14-14

Тым ча­сам

Паў­тор­на­га га­ла­са­ван­ня жу­ры мож­на бы­ло па­збег­чы, ка­лі б ад­ра­зу пра­віль­на бы­лі пад­лі­ча­ны ба­лы, мяр­ку­юць фі­на­ліс­ты ад­бо­ру, удзель­ні­кі гур­та «Swіtter boys». І пры­вод­зяць у якас­ці до­ка­зу зме­шча­ную на сай­це Бел­тэ­ле­ра­дыё­кам­па­ніі таб­лі­цу ба­лаў ад гле­да­чоў і жу­ры. Па­вод­ле яе, пер­шае мес­ца, на­браў­шы ад­ноль­ка­вую коль­касць ба­лаў, дзе­ляць па­між са­бой Тэа і Макс Ло­рэнс з Дзі­Дзю­Лем, дру­гое — Жа­нет і «Swіtter boys», а на трэ­цім — ад­ра­зу і Анас­та­сія Ма­ла­шке­віч, і «Nutekі», і Та­ша Odі. «Нам у га­ла­са­ван­ні жу­ры кам­п'ю­тар даў 7 ба­лаў, а Ло­рэн­су з Дзі­Дзю­Лем 8. Але ча­му — у нас жа больш вы­со­кія ацэн­кі ад жу­ры?» — здзіў­ля­юц­ца ар­тыс­ты.

Тлу­ма­чэн­не гэ­та­му фак­ту, зда­ва­ла­ся б, ёсць у пра­ві­лах ад­бо­ру: пры ад­ноль­ка­вай су­ме ба­лаў больш вы­со­кае мес­ца зай­мае той кан­кур­сант, хто атры­маў больш вы­со­кую ацэн­ку ад стар­шы­ні жу­ры. Але стар­шы­ня БТРК Ге­надзь Да­вы­дзька з аб'­ек­тыў­ных пры­чы­н з лі­ку суд­дзяў вы­быў. Та­ды, мо­жа, кам­п'ю­тар спра­ца­ваў «у ал­фа­віт­ным па­рад­ку»? Афі­цый­на­га тлу­ма­чэн­ня на гэ­ты конт на мо­мант пад­рых­тоў­кі пуб­лі­ка­цыі мы не атры­ма­лі. А вось коль­касць ар­фа­гра­фіч­ных па­мы­лак у афі­цый­ным, за­ўва­жым, да­ку­мен­це пра­па­ну­ем вы­зна­чыць чы­та­чам са­ма­стой­на.

Хо­дзяць чут­кі, што Макс Ло­рэнс і Ва­ле­рый Дзі­Дзю­Ля за­яві­лі афі­цый­ны пра­тэст су­праць вы­ні­каў га­ла­са­ван­ня ў ад­бо­рач­ным ту­ры «Еў­ра­ба­чан­ня».

— Па­цвяр­джаю, — пра­ка­мен­та­ваў сі­ту­а­цыю прад­зю­сар Ва­ле­рый Шо­ман, які даў­но су­пра­цоў­ні­чае з вы­ка­наў­цам і ўжо дру­гі год за­пар да­па­ма­гае та­му ў пад­рых­тоў­цы да кон­кур­су. — Ад­кры­ты ліст раз­ме­шча­ны на сай­це Дзі­Дзю­Лі, з ім мо­жа азна­ё­міц­ца кож­ны ах­вот­ны, а вось афі­цый­ны ля­жыць на ста­ле ў кі­раў­ні­ка дзяр­жа­вы. Я рых­та­ваў мно­гіх ар­тыс­таў да роз­ных кон­кур­саў. Па­вер­це, мы ўме­ем і прай­гра­ваць, і вый­гра­ваць, але па­він­ны вы­кон­вац­ца пэў­ныя пра­ві­лы, ад­ноль­ка­выя для ўсіх! Мы га­то­выя пра­дэ­ман­стра­ваць на ўлас­ным пры­кла­дзе, як гэ­та па­він­на быць, збі­ра­ем­ся пра­вес­ці кан­цэр­т пад ло­зун­гам «За сумленнае га­ла­са­ван­не».

— Ва­ле­рый, а як гэ­та па­він­на быць, на ваш по­гляд? Пра­ві­лы што­год змя­ня­юц­ца, а яс­нас­ці ня­ма: усё ж апош­няе сло­ва па­він­на быць за гле­да­ча­мі ці за жу­ры?

— Я лі­чу так: ка­лі жу­ры бя­рэ на ся­бе ад­каз­насць за вы­бар прад­стаў­ні­ка кра­і­ны на «Еў­ра­ба­чан­ні» — ня­хай цал­кам і ня­се гэ­тую ад­каз­насць, не вы­му­ша­ю­чы гле­да­чоў мар­на­ваць час і гро­шы на тэ­ле­фон­ныя зван­кі і СМС. А ка­лі ра­шэн­не пры­ма­ец­ца су­мес­на, то пры­яры­тэт па­ві­нен быць за тэ­ле­гле­да­ча­мі, бо гэ­та не пра­фе­сій­ны, а тэ­ле­ві­зій­ны кон­курс. У нас бы­ла пе­ра­ва­га ў 42% га­ла­соў у па­раў­на­нні з 2‑м мес­цам, пры­чым гэ­та быў на­ват не Тэа. Ча­му ўсё гэ­та ні­ве­лі­ру­ец­ца? Да сло­ва, у мя­не ля­жаць ты­ся­чы ліс­тоў ад еў­ра­пей­цаў у пад­трым­ку на­шай пес­ні, а пес­ня Мак­са Ло­рэн­са і Ва­ле­рыя Дзі­Дзю­Лі на сло­вы Джо Лін Цёр­нэ­ра — адзі­ная з бе­ла­рус­ка­га ад­бо­ру, якую ўзя­лі ў ра­та­цыю на «еў­ра­ві­зій­нае» ра­дыё. Так што мы га­то­вы па­ва­я­ваць.

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Конкурс прафесiйнага майстэрства WorldSkills Belarus 2020 прайшоў у Мiнску

Конкурс прафесiйнага майстэрства WorldSkills Belarus 2020 прайшоў у Мiнску

Конкурс прафесiйнага майстэрства WorldSkills Belarus 2020 прайшоў у Мiнску ў Індустрыяльным парку «Вялiкi камень» з грандыёзным размахам. 

Культура

У выдавецтве «Мастацкая лiтаратура» выйшла кнiга Аляксандра Радзькова «Мой фiзмат»

У выдавецтве «Мастацкая лiтаратура» выйшла кнiга Аляксандра Радзькова «Мой фiзмат»

Пра калег — настаўнiкаў, старэйшых таварышаў, паплечнiкаў распавядае доктар педагагiчных навук, прафесар матэматыкi, заслужаны дзеяч навукi Рэспублiкi Беларусь.

Грамадства

Тураўскі крыж упершыню будзе прадстаўлены 26 верасня

Тураўскі крыж упершыню будзе прадстаўлены 26 верасня

На свята Узнясення Крыжа Гасподняга, падчас вячэрняй службы ў Мінскім кафедральным саборы.