Вы тут

Пош­та «на ко­лах» ні­ко­лі не спаз­ня­ец­ца


Іван Па­лын, пен­сі­я­нер з вёс­кі Но­вае Па­лес­се, якая зна­хо­дзіц­ца за 20 км ад Лель­чы­цаў, ужо за­быў тыя ча­сы, ка­лі ў вёс­цы бы­ла ста­цы­я­нар­ная пош­та. Га­во­рыць, да пе­ра­соў­най пры­вык вель­мі хут­ка. Ака­за­ла­ся, што зруч­нас­цяў ад та­кой фор­мы аб­слу­гоў­ван­ня вель­мі шмат.

— Да нас на ма­шы­не пры­яз­джае на­чаль­нік пе­ра­соў­на­га ад­дзя­лен­ня су­вя­зі Ве­ра Буць­ко, з людзь­мі па­га­во­рыць, усё, што трэ­ба, пры­вя­зе — нам грэх скар­дзіц­ца. Вяс­коў­цы вель­мі за­да­во­ле­ныя: паш­тар­ка і прэ­су све­жую пры­ня­се ў тэр­мін, і да­па­мо­жа ў апла­це па­слуг ці афарм­лен­ні пад­піс­кі. Але ж для нас са­мае га­лоў­нае — каб пен­сія бы­ла свое­ча­со­ва. З гэ­тым праб­лем ня­ма ні­ко­лі. Акра­мя та­го, паш­та­ві­кі пры­во­зяць цу­кар, кру­пы, ма­ка­ро­ну, хлеб — усё тан­ней, чым у аў­та­лаў­цы.

Стар­шы­ня Удар­нен­ска­га сель­са­ве­та Лель­чыц­ка­га ра­ё­на Але­на Сяр­дзюк ка­жа, што на іх тэ­ры­то­рыі сем на­се­ле­ных пунк­таў і толь­кі ад­но ста­цы­я­нар­нае ад­дзя­лен­не су­вя­зі — у аг­ра­га­рад­ку Удар­нае. Ас­тат­нія шэсць вё­сак аб­слу­гоў­ва­юць паш­та­ві­кі з рай­цэнт­ра:

— Пер­ша­па­чат­ко­ва, па­куль асвой­ва­лі та­кую сіс­тэ­му аб­слу­гоў­ван­ня вяс­коў­цаў, хва­ля­ва­лі­ся, што на­сель­ніц­тва бу­дзе не­за­да­во­ле­на.

Але ж на спра­ве ака­за­ла­ся ўсё доб­ра ар­га­ні­за­ва­на. У пэў­ны час у вы­зна­ча­нае мес­ца пры­яз­джае ма­шы­на, і лю­дзі атрым­лі­ва­юць ка­рэс­пан­дэн­цыю. Ка­лі хто сам не мо­жа прый­сці, яму да­до­му пры­во­зяць тое, што бы­ло за­моў­ле­на: і фа­са­ва­ныя пра­дук­ты хар­ча­ван­ня, і мый­ныя срод­кі, і руч­ні­кі, і бя­ліз­ну, і хлеб. Лю­дзям гэ­та вель­мі па­да­ба­ец­ца — асаб­лі­ва тым, хто ста­лей­шы.

Стар­шы­ня То­неж­ска­га сель­са­ве­та Лель­чыц­ка­га ра­ё­на Мі­ка­лай Куд­ла­се­віч

уво­гу­ле здзіў­ля­ец­ца: ка­лі ў вёс­цы 18 ча­ла­век жы­ве — як там мо­жа быць ста­цы­я­нар­нае ад­дзя­лен­не су­вя­зі? Гэ­та ж не­мэ­та­згод­на! Ме­на­ві­та ад­да­ле­ны Лель­чыц­кі ра­ён пер­шым на Го­мель­шчы­не і ар­га­ні­зоў­ваў ра­бо­ту паш­то­вых ма­шын-пе­ра­со­вак. Тэ­ры­то­рыя ра­ё­на вель­мі вя­лі­кая, а ма­лень­кія на­се­ле­ныя пунк­ты рас­кі­да­ны да­лё­ка адзін ад ад­на­го. На­чаль­нік Лель­чыц­ка­га ра­ён­на­га вуз­ла паш­то­вай су­вя­зі Ві­таль Мі­лі­чэн­ка рас­каз­вае, што сіс­тэ­му пра­цы пе­ра­соў­ных ад­дзя­лен­няў су­вя­зі яны больш за 10 га­доў «аб­кат­ва­лі» і сён­ня па іх ра­ё­не бе­гае пяць сі­ніх ма­шын, якія ста­лі пры­выч­ны­мі для жы­ха­роў не­вя­ліч­кіх вё­са­чак:

— Сё­ле­та пла­ну­ем яшчэ ад­ну за­пус­ціць у вёс­кі, дзе бу­дуць лік­ві­да­ва­ны ста­цы­я­нар­ныя ад­дзя­лен­ні. Гра­фік ра­бо­ты пе­ра­соў­кі ў кож­ным на­се­ле­ным пунк­це на пра­ця­гу ме­ся­ца ад­па­вя­дае са­цы­яль­на­му стан­дар­ту — 5 разоў на ты­дзень, акра­мя ня­дзе­лі і па­ня­дзел­ка. А вось ака­зан­не па­слуг і да­стаў­ка дру­ка­ва­ных вы­дан­няў мо­гуць вар'­і­ра­вац­ца ў за­леж­нас­ці ад дзён вы­пла­ты пен­сій, а так­са­ма пе­ры­я­дыч­нас­ці вы­ха­ду га­зет і ча­со­пі­саў. Бо да­стаў­ка пош­ты для нас — свя­тое.

Ві­таль Мі­ка­ла­е­віч ад­зна­чае, што ар­га­ні­за­цыя та­ко­га ві­ду аб­слу­гоў­ван­ня да­па­ма­гае вы­ра­шыць і праб­ле­му дэ­фі­цы­ту кад­раў на вёс­цы. Тым больш што ў лель­чу­коў ёсць ад­на асаб­лі­васць. Як па­чы­на­ец­ца цёп­лы се­зон, мно­гія ад­праў­ля­юц­ца на за­роб­кі ў лес: у яга­ды і гры­бы. На фо­не «ляс­ных зар­плат» пра­ца паш­таль­ё­на не зда­ец­ца пры­быт­ко­вай. Але тут, дзе­ліц­ца сва­і­мі на­пра­цоў­ка­мі на­чаль­нік Лель­чыц­кай пош­ты, важ­на рас­тлу­ма­чыць усе маг­чы­мас­ці і вы­га­ды ра­бо­ты ці то на­чаль­ні­кам пе­ра­соў­на­га ад­дзя­лен­ня су­вя­зі, ці то паш­тар­кай:

— Пра­цоў­ны дзень у паш­таль­ё­на, які пра­цуе звы­чай­на на 0,5 стаў­кі, па­чы­на­ец­ца та­ды, ка­лі пры­хо­дзіць у вёс­ку ма­шы­на. Ка­лі гэ­та, на­прык­лад, 11 га­дзін, паш­таль­ён па­спя­вае з са­май ра­ні­цы ляс­ныя да­ры на­збі­раць, а да вы­зна­ча­на­га тэр­мі­ну быць на ра­бо­це. Хут­ка да­ста­віў пош­ту, та­ва­ры, пен­сію — мож­на зноў іс­ці ў лес. Да та­го ж, паш­таль­ён мае свой пра­цэнт ад про­да­жу та­ва­раў, прэ­мі­яль­ныя так­са­ма вы­плач­ва­юц­ца. Та­кім чы­нам тыя, хто не ля­ну­ец­ца, мо­гуць за­ра­біць не­бла­гія гро­шы. Сён­ня ў нас усе пе­ра­соў­ныя пунк­ты су­вя­зі ўкам­плек­та­ва­ны кад­ра­мі.

Да­рэ­чы, во­пыт ар­га­ні­за­цыі паш­то­вых пе­ра­со­вак мае яшчэ «са­вец­кую гіс­то­рыю», — рас­каз­вае на­чаль­нік ад­дзе­ла экс­плу­а­та­цыі і бяс­пе­кі паш­то­вай су­вя­зі Го­мель­ска­га фі­лі­яла РУП «Бел­пош­та» Юрый Ла­піц­кі:

— Мы па­чы­на­лі гэ­тую ра­бо­ту ў ча­сы, ка­лі яшчэ не так вост­ра ста­я­ла пы­тан­не ап­ты­мі­за­цыі сет­кі і ска­ра­чэн­ня ста­цы­я­нар­ных ад­дзя­лен­няў су­вя­зі. Та­ды гэ­та ра­бі­ла­ся для та­го, каб на­блі­зіць па­слу­гі пош­ты да лю­дзей у ма­ла­на­се­ле­ных і ад­да­ле­ных вёс­ках. Сён­ня ўсе ра­зу­ме­юць, што ўтрым­лі­ваць та­кую вя­лі­кую коль­касць ста­цы­я­нар­ных ад­дзя­лен­няў по­шце не па сі­лах. Ле­тась на Го­мель­шчы­не мы ад­кры­лі ча­ты­ры пе­ра­соў­ныя ад­дзя­лен­ні су­вя­зі. Ужо сё­ле­та — у Ча­чэр­ску. Акра­мя та­го, ап­ты­мі­за­ва­лі ра­бо­ту пош­ты на На­раў­лян­шчы­не. Сё­ле­та пла­ну­ем пус­ціць не менш за сем ма­шын: у пер­шую чар­гу ў Хой­ніц­кім і Бра­гін­скім ра­ё­нах. Не вы­клю­ча­на, што атры­ма­ец­ца і ў ін­шых. Ста­цы­я­нар­ныя ад­дзя­лен­ні су­вя­зі мы за­кры­ва­ем толь­кі пас­ля та­го, як па­ра­ім­ся з на­сель­ніц­твам.

Сён­ня ва ўсіх ра­ё­нах Го­мель­скай воб­лас­ці — 41 ад­дзя­лен­не су­вя­зі на ко­лах. Усе ра­зам яны аб­слу­гоў­ва­юць больш за 300 на­се­ле­ных пунк­таў. Су­пра­цоў­ні­кі Го­мель­ска­га фі­лі­яла РУП «Бел­пош­та» абя­ца­юць, што ні ад­на вёс­ка не за­ста­не­ца без па­слуг паш­то­вай су­вя­зі.

Іры­на АСТАШ­КЕ­ВІЧ.

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Прадпрымальнікі запусцілі сацыяльную ініцыятыву, каб сэканоміць сродкі бюджэту, але вымушаны за гэта плаціць

Прадпрымальнікі запусцілі сацыяльную ініцыятыву, каб сэканоміць сродкі бюджэту, але вымушаны за гэта плаціць

На ўпарадкаванне пасля прыклееных паперак выдаткоўваюцца велізарныя сродкі.