Вы тут

Вар­та за­клю­чыць дагавор — і пош­та прый­дзе са­ма


Яшчэ прод­кі пры­кмя­ча­лі: «Дзе свой ста­іць, там ве­цер не дзьме». Ён — той свой — што на­зы­ва­ец­ца, за­хі­не, па­кла­по­ціц­ца, да­па­мо­жа. У тыя, сум­на вя­до­мыя ча­сы — да­стаць дэ­фі­цыт, па­шыць аб­но­ву, улад­ка­ваць ма­лое дзі­ця ў са­док ці вя­лі­кае на пра­цу... У гэ­тыя — ці вам ка­заць? — «ко­ла сва­іх» ста­ла па­шы­рац­ца. У мно­гіх свае аў­та­сле­са­ры, свае дак­та­ры (у тым лі­ку ся­мей­ныя), свае сты­ліс­ты (спя­вак Еў­да­кі­маў, як пры­знаў­ся, да яго з Маск­вы ў Мінск пры­яз­джае), свае ды­зай­не­ры. Усё час­цей у раз­мо­вах фі­гу­ру­юць сло­вы «Мой псі­хо­лаг», «Мой банк», «Мой ма­біль­ны апе­ра­тар» і на­ват «Мая пош­та».

У тым, што яна, та­кая, быць па­він­на, пе­ра­ка­наў­ся кож­ны, хто хоць ад­ной­чы спра­ба­ваў ад­пра­віць пяць-дзе­сяць роз­ных па ва­зе пісь­маў-бан­дэ­ро­ляў. А ёсць жа лю­дзі, якія ра­бі­лі гэ­та што­дня!

3— На­ша прад­пры­ем­ства не на­ві­чок на рын­ку. Пра­цу­ем амаль 20 га­доў, ганд­лю­ем, за­бяс­печ­ва­ем па­лі­мер­ны­мі ма­тэ­ры­я­ла­мі хі­міч­ныя прад­пры­ем­ствы і на­шай кра­і­ны, і ча­сам за­меж­ныя, — рас­каз­ваў ва­дзі­цель-экс­пе­ды­тар ЗАТ «Па­лі­мер­ган­даль»
Мі­ка­лай Кі­руш­кін.
— Мне та­кім чы­нам амаль што­дня да­во­дзі­ла­ся ад­праў­ляць 20-30 за­каз­ных пісь­маў, бан­дэ­ро­ляў. Пры­хо­дзіў на пош­ту — зда­ваў апе­ра­та­ру. Апра­цоў­ка кож­на­га ад­праў­лен­ня па­тра­ба­ва­ла ча­су. За мной ства­ра­ла­ся чар­га. А ў ёй, як вя­до­ма, лю­дзі роз­ныя: нех­та больш вы­ха­ва­ны, стры­ма­ны, нех­та — не... Зда­ра­ла­ся, па­куль пош­ту ад­пра­віш, ча­го толь­кі не на­слу­ха­еш­ся... Коль­кі зда­роўя, коль­кі ча­су па­тра­ціш!

Та­кім чы­нам, бы­ло ві­да­воч­на, што так зва­ныя юры­дыч­ныя і фі­зіч­ныя асо­бы не па­він­ны аб­слу­гоў­вац­ца ра­зам, што ў та­кіх умо­вах амаль не­маг­чы­ма за­бяс­пе­чыць якасць па­слуг ні пер­шым, ні дру­гім. Ха­ця б та­му, што вель­мі ад­роз­ні­ва­юц­ца аб'­ёмы: адзін ча­ла­век прый­шоў, каб атры­маць пен­сію ці вы­пі­саць га­зе­ту «Звяз­да» (спра­ва хві­лін), дру­гі — пры­нёс 20 (яшчэ ў леп­шым вы­пад­ку) за­каз­ных ліс­тоў ці дроб­ных па­сы­лак. А ў вы­ні­ку мо­жа атры­мац­ца так, што і са­праў­ды, як ка­заў спа­дар Кі­руш­кін, абод­ва па­тра­цяць час (ды і нер­вы), са­псу­юць на­строй і са­бе, і адзін ад­на­му.

— Спа­чат­ку мы ства­ры­лі ўчас­так па аб­слу­гоў­ван­ні кар­па­ра­тыў­ных клі­ен­таў у нас на вы­твор­час­ці «Мін­ская пош­та», — га­во­рыць на­мес­нік на­чаль­ні­ка вы­твор­час­ці Але­на Тру­бач. — А 2 кра­са­ві­ка 2012 го­да ад­кры­лі пер­шую так зва­ную «Біз­нес-пош­ту». Мес­ца для яе вы­бра­лі ў цэнт­ры го­ра­да, по­бач з бы­лым Чэр­вень­скім рын­кам. Уваж­лі­ва па­ста­ві­лі­ся і да пад­бо­ру кад­раў. У пры­ват­нас­ці, уз­на­ча­лі­ла но­вае пад­раз­дзя­лен­не Іры­на Баж­ко, якая да­гэ­туль па­спе­ла па­пра­ца­ваць і апе­ра­та­рам, і на­чаль­ні­кам пош­ты звы­чай­най, і стар­шым ін­струк­та­рам гру­пы кант­ро­лю. Ін­шы­мі сло­ва­мі, вы­ву­чыць усе кі­рун­кі ра­бо­ты. А спе­цы­я­ліс­таў пад­бі­ра­лі з ін­шых ад­дзя­лен­няў су­вя­зі, з участ­каў.

Ця­пер гэ­та друж­ны зла­джа­ны ка­лек­тыў, пра­ца яко­га да­зво­лі­ла аб­лег­чыць жыц­цё вель­мі мно­гім юры­дыч­ным асо­бам і ін­ды­ві­ду­аль­ным прад­пры­маль­ні­кам. Хоць бы та­му, што да кож­на­га клі­ен­та тут, без пе­ра­больш­ван­ня, зна­хо­дзяць ін­ды­ві­ду­аль­ны пады­ход. І ўсе яны, па сло­вах та­го ж спа­да­ра Кі­руш­кі­на, зу­сім не тра­цяць час на ад­праў­ку пош­ты:

— Я за­ехаў сю­ды, па­ві­таў­ся з гэ­ты­мі пры­го­жы­мі дзяў­ча­та­мі, па­кі­нуў ім усю ка­рэс­пан­дэн­цыю і пад­аў­ся да­лей — пра­цы ж ха­пае. Квіт­кі за­бі­раю на­заўт­ра аль­бо на пас­ля­заўт­ра і ба­чу, што ўся мая пош­та і аформ­ле­на, і ад­праў­ле­на ў той са­мы дзень, ка­лі я пры­нёс. Для юры­дыч­ных асоб гэ­та тое, што трэ­ба: ні­я­кіх да­дат­ко­вых за­трат, хут­ка, зруч­на. А як нам — дык яшчэ і бліз­ка. Мы вель­мі за­да­во­ле­ны.

Ад­нак, як і вар­та бы­ло ча­каць, пош­та на гэ­тым не спы­ні­ла­ся — пай­шла да­лей. І на­ступ­ным яе кро­кам на­су­страч клі­ен­ту (у тым лі­ку і кар­па­ра­тыў­на­му) бы­ло ўка­ра­нен­не па­слу­гі «Паш­то­вы кур'­ер». Гэ­та зна­чыць, што ця­пер спе­цы­яль­ны ра­бот­нік ра­зам з ва­дзі­це­лем ма­шы­ны (а ча­сам гэ­та адзін і той жа ча­ла­век) сам да­стаў­ляе ў офіс усё, што пры­хо­дзіць на ад­рас клі­ен­та (дру­ка­ва­ныя СМІ, блан­кі стро­гай спра­ва­здач­нас­ці, та­ва­ры, за­моў­ле­ныя ў ін­тэр­нэт-кра­ме РУП «Бел­пош­та»), сам за­бі­рае для рас­сыл­кі ўсю ка­рэс­пан­дэн­цыю. Па сло­вах спе­цы­я­ліс­таў, юры­дыч­ным асо­бам ёсць сэнс за­клю­чаць па­гад­нен­не на аба­не­нтнае аб­слу­гоў­ван­не «Паш­то­вы кур'­ер» кож­ны дзень» на­ват та­ды, ка­лі што­дзён­ныя аб'­ёмы і зы­хо­дзя­чай, і ўва­хо­дзя­чай ка­рэс­пан­дэн­цыі не­вя­лі­кія. І, вя­до­ма ж, мож­на вы­клі­каць паш­то­ва­га кур'­е­ра праз сайт www.belpost.by аль­бо па­тэ­ле­фа­на­ваў­шы па ну­ма­ры 154.

Пра­ду­гле­джа­ны і вы­бар та­ры­фаў: «Эка­ном», «Оп­ты­ма» і «Эліт». Наз­вы ка­жуць са­мі за ся­бе, але ж — у пер­шым вы­пад­ку паш­то­вы кур'­ер пры­е­дзе да за­каз­чы­ка на­заўт­ра на пра­ця­гу дня, у дру­гім — у той са­мы дзень (ка­лі за­яў­ка аформ­ле­на да 12 га­дзін), у трэ­цім — у той са­мы дзень і час, якія вы­браў клі­ент.

— Да нас паш­то­вы кур'­ер пры­яз­джае кож­ны дзень з 16 да 17 га­дзін — за­бі­рае ўсю на­шу ка­рэс­пан­дэн­цыю, ад­во­зіць апе­ра­та­рам для апра­цоў­кі і рас­сыл­кі, — рас­па­вя­дае на­чаль­нік сек­та­ра экс­пе­ды­цыі ЗАТ «Ідэя Банк» Тац­ця­на Ці­шчан­ка. — Гэ­та вель­мі вы­гад­на, та­му што наш банк, без­умоў­на ж, кла­по­ціц­ца пра сва­іх клі­ен­таў, пра тое, каб кож­нае пісь­мо, кож­ная служ­бо­вая ін­фар­ма­цыя для на­шых пад­рад­чы­каў, а так­са­ма па­ве­дам­лен­не пра кож­ную рэ­клам­ную ак­цыю бы­лі да­стаў­ле­ны ў мак­сі­маль­на ка­рот­кія тэр­мі­ны. Аб'­ёмы ка­рэс­пан­дэн­цыі ў нас до­сыць вя­лі­кія, та­му, пра­цу­ю­чы з «Біз­нес-пош­тай», мы па­збя­га­ем чэр­гаў, а ве­да­ю­чы вы­со­кі пра­фе­сі­я­на­лізм апе­ра­та­раў, мо­жам быць упэў­не­ны­мі, што кож­нае на­ша ад­праў­лен­не апра­цоў­ва­ец­ца і ад­праў­ля­ец­ца якас­на і ад­ра­зу. Да та­го ж, ка­лі ўзні­ка­юць ней­кія пы­тан­ні, да сва­ёй пош­ты, як і да сва­іх лю­дзей, пра­сцей звяр­нуц­ца па ін­фар­ма­цыю. Вар­та на­браць ну­мар тэ­ле­фо­на, і спе­цы­я­ліс­ты заў­сё­ды прый­дуць на вы­руч­ку, да­па­мо­гуць. Усё гэ­та ў пер­шую чар­гу эка­но­міць час — як на да­стаў­ку ка­рэс­пан­дэн­цыі атры­маль­ні­кам, так і наш пра­цоў­ны як пра­фе­сі­я­на­лаў.

І са­праў­ды: дай Бог кож­на­му ра­біць сваю спра­ву.

— У нас ёсць ба­за па­тэн­цы­яль­ных клі­ен­таў. Мы тэ­ле­фа­ну­ем ім, пра­па­ну­ем свае па­слу­гі, вы­яз­джа­ем на мес­цы, тлу­ма­чым пе­ра­ва­гі. Але пра­цуе і так зва­нае са­ра­фан­нае ра­дыё: гэ­та зна­чыць, ка­лі клі­ент — у тым лі­ку і кар­па­ра­тыў­ны — за­стаў­ся за­да­во­ле­ны на­шы­мі па­слу­га­мі, ён мо­жа рас­ка­заць пра іх ін­шым, па­ра­іць ска­рыс­тац­ца. А ў вы­ні­ку — доб­ра ўсім: зды­ма­ец­ца на­груз­ка са звы­чай­ных ад­дзя­лен­няў су­вя­зі, эка­но­міц­ца час, збе­ра­га­юц­ца нер­вы, — га­во­рыць на­чаль­нік пер­шай ста­ліч­най «Біз­нес-пош­ты» Іры­на Баж­ко. — Мы пра­цу­ем трэ­ці год, і ў нас ужо ёсць ко­ла па­ста­ян­ных клі­ен­таў. А най­боль­шы го­нар, што нам да­вя­ра­юць усю сваю ка­рэс­пан­дэн­цыю «Ідэя Банк», які па коль­кас­ці­ ад­дзя­лен­няў ува­хо­дзіць у пя­цёр­ку буй­ней­шых бе­ла­рус­кіх бан­каў, МТБанк», та­ва­рыст­вы «Экс­прэс-кур'­ер», «Бяс­печ­ныя да­ро­гі Бе­ла­ру­сі», «Ат­лант-М», гас­ці­ні­ца «Пе­кін-Мінск», кан­цэрн «Бел­дзярж­харч­прам» і ін­шыя.

…Ад­рас пер­шай ста­ліч­най «Біз­нес-пош­ты» — ву­лі­ца Ма­я­коў­ска­га, дом 8. Тут жа раз­ме­шча­на і ад­дзя­лен­не су­вя­зі № 6. Та­му, за­ві­таў­шы ў ад­ны дзве­ры, грэх бы­ло не ад­чы­ніць дру­гія. І не… па­ра­да­вац­ца за клі­ен­таў: ля кож­на­га з акен­цаў (у пры­ват­нас­ці, на той, до­сыць ран­ні час) бы­ло па ча­ла­ве­ку, па два — не больш. Не бу­дзем, вя­до­ма ж, сцвяр­джаць, што гэ­так заў­сё­ды, што чэр­гаў там не бы­вае (асаб­лі­ва ў так зва­ны пік ка­му­наль­ных пла­ця­жоў), але тое, што ця­пер яны мен­шыя — факт, зда­ец­ца, бяс­спрэч­ны. Як і той, што па­спры­яла гэ­та­му размежаванне клі­ен­таў.

— У на­шай кра­і­не ця­пер пра­цуе 58 «Біз­нес-пошт», — кан­ста­туе на­мес­нік ге­не­раль­на­га ды­рэк­та­ра РУП «Бел­пош­та» па ка­мер­цый­ных пы­тан­нях Тац­ця­на Гвоз­дзе­ва. — Яны ад­кры­тыя для так зва­ных кар­па­ра­тыў­ных клі­ен­таў ва ўсіх аб­лас­ных цэнт­рах, ва ўсіх га­ра­дах, дзе за­рэ­гіст­ра­ва­на больш за 200 ар­га­ні­за­цый. Да кан­ца го­да з'я­віц­ца яшчэ 5 та­кіх уста­ноў, 4 з іх у ста­лі­цы… Што, вя­до­ма ж, па­вы­сіць якасць аб­слу­гоў­ван­ня — і юры­дыч­ных асоб, і фі­зіч­ных. Да та­го ж на но­вы ўзро­вень яе мо­жа пад­няць па­слу­га «Паш­то­вы кур'­ер», якая да­зва­ляе ўсім прад­пры­ем­ствам, уста­но­вам, ар­га­ні­за­цы­ям, на­ват пры­ват­ным асо­бам, як ні крыўд­на гэ­та гу­чыць, за­быць да­ро­гу ў ад­дзя­лен­ні су­вя­зі, па­зба­віц­ца ад паш­то­вых кло­па­таў — за­клю­чыць да­га­вор і тым са­мым да­ве­рыць іх пра­фе­сі­я­на­лам. Для буй­ных клі­ен­таў, для ін­тэр­нэт-крам мы вы­пус­ка­ем ад­мыс­ло­выя па­ке­ты (што яшчэ і рэ­кла­ма), пра­ду­гледж­ва­ем сіс­тэ­му зні­жак, мо­жам ра­зам пры­кі­нуць, якую пра­дук­цыю, якія та­ва­ры рас­сы­лаць па по­шце бу­дзе знач­на тан­ней, чым раз­во­зіць на аў­та­ма­бі­лях… І на­вош­та на сва­іх, ка­лі па ўсёй кра­і­не што­дня ез­дзяць на­шы?..

Ін­шы­мі сло­ва­мі, ін­ды­ві­ду­аль­ны па­ды­ход га­ран­ту­ец­ца: «свая пош­та» — гэ­та вы­гад­на і гэ­та рэ­аль­на.

Ва­лян­ці­на Доў­нар.

Выбар рэдакцыі

Спорт

Аляксандра Герасіменя: У кожнага свой рэцэпт поспеху

Аляксандра Герасіменя: У кожнага свой рэцэпт поспеху

Аляксандра Герасіменя — сапраўдны баец, а яшчэ — клапатлівая маці і жонка. І проста працавіты чалавек, які не ведае перашкод.

Грамадства

Якія сацыяльныя ініцыятывы беларусаў атрымалі прызнанне на Sосіаl Wееkеnd

Якія сацыяльныя ініцыятывы беларусаў атрымалі прызнанне на Sосіаl Wееkеnd

Прыз сімпатый гледачоў заваявала ініцыятыва «Школа бацькоўства».

Грамадства

Гісторыя дзяўчыны, якая перамагла анарэксію

Гісторыя дзяўчыны, якая перамагла анарэксію

Здараецца, што ў пагоні за прыгожай фігурай некаторыя дзяўчаты зусім перастаюць есці.

Грамадства

Успаміны былой вязніцы пра Саласпілскі лагер смерці

Успаміны былой вязніцы пра Саласпілскі лагер смерці

Яна добра памятае той летні дзень. За акном сталі чутныя роў матацыклаў і нямецкая гаворка.