Вы тут

Эс­та­фе­та па­ка­лен­ня Пе­ра­мож­цаў


Пры­ма­ю­чы гэ­ты год­ны і каш­тоў­ны на­бы­так, мы па­він­ны быць яго вар­ты­мі

Ура­чыс­тыя ме­ра­пры­ем­ствы з на­го­ды 70‑год­дзя вы­зва­лен­ня Бе­ла­ру­сі ад ня­мец­ка-фа­шысц­кіх за­хоп­ні­каў і ДняНе­за­леж­нас­ці па­ча­лі­ся ў ста­лі­цы ўчо­раУ Па­ла­цы Рэс­пуб­лі­кі ад­быў­ся ўра­чыс­ты сход і кан­цэрт май­строў мас­тац­тваў «Дзень вы­зва­лен­ня». На ўра­чыс­тым схо­дзе вы­сту­піў Прэ­зі­дэнт Аляк­сандр Лу­ка­шэн­ка.

2

2

Га­во­ра­чы пра важ­насць да­ты вы­зва­лен­ня ад фа­шыс­таў у гіс­то­рыі кра­і­ны і ў жыц­ці кож­на­га яе жы­ха­ра, кі­раў­нік дзяр­жа­вы ад­зна­чыў, што бе­ла­ру­сы, як ні­я­кая ін­шая на­цыя, цэ­няць маг­чы­масць жыць без стра­ху і га­да­ваць дзя­цей. «Вай­на па­кі­ну­ла глы­бо­кі след у ге­не­тыч­най па­мя­ці бе­ла­рус­кай на­цыі, не­ве­ра­год­най сі­лай упла­ві­ла ў ду­шу кож­на­га з нас не­пры­ман­не гвал­ту», — ска­заў кі­раў­нік дзяр­жа­вы.

 

Прэ­зі­дэнт лі­чыць сім­ва­ліч­ным, што ме­на­ві­та 3 лі­пе­ня з'яў­ля­ец­ца га­лоў­ным дзяр­жаў­ным свя­там — Днём Не­за­леж­нас­ці Бе­ла­ру­сі. Бо ме­на­ві­та ў лі­пе­ні 1944 го­да з бе­ла­рус­ка­га До­ма ўра­да быў скі­ну­ты га­лоў­ны на­цысц­кі сім­вал.

Аляк­сандр Лу­ка­шэн­ка ад­зна­чыў, што фар­маль­на гіт­ле­раў­цы аку­па­ва­лі тэ­ры­то­рыю Бе­ла­ру­сі, але па­ста­віць бе­ла­ру­саў на ка­ле­ні не змаг­лі. «Су­пра­ціў­лен­не ста­ла са­праў­ды ўсе­на­род­ным, — ска­заў Прэ­зі­дэнт. — У по­лы­мі вай­ны зга­рэ­ла жыц­цё кож­на­га трэ­ця­га на­ша­га су­ай­чын­ні­ка. Бы­ло раз­бу­ра­на больш за 200 га­ра­доў, зні­шча­на амаль 10 ты­сяч вё­сак і па­сёл­каў, сот­ні з іх спа­ле­ны ра­зам з людзь­мі. Аку­пан­ты ўчы­ні­лі на бе­ла­рус­кай зям­лі стра­шэн­ны кан­ве­ер смер­ці, ства­рыў­шы 260 кан­цэнт­ра­цый­ных ла­ге­раў і 110 ге­та».

«За­бы­ваць пра гэ­та нель­га! Па­мяць — гэ­та тры­вож­ны звон гіс­то­рыі. Ён па­пя­рэдж­вае свет, што лю­бая вай­на — гэ­та вар'­яц­тва. Ён па­пя­рэдж­вае, што ні ад­на мэ­та не вар­та ча­ла­ве­ча­га жыц­ця. Ён па­пя­рэдж­вае, што лю­бо­га агрэ­са­ра ра­на ці поз­на спа­сціг­не га­неб­ны крах», — ад­зна­чыў кі­раў­нік дзяр­жа­вы.

Аляк­сандр Лу­ка­шэн­ка пад­крэс­ліў, што сён­ня ад­да­ец­ца да­ні­на па­ва­гі ўсім за­гі­нуў­шым — ге­ро­ям-вы­зва­лі­це­лям і ня­він­ным ах­вя­рам той вай­ны. «Мы па­мя­та­ем і га­на­рым­ся подз­ві­гам па­ка­лен­ня пе­ра­мож­цаў. І мы абя­ца­ем, што на­шу Пе­ра­мо­гу мы ні­ко­му не ад­да­дзім!» — пад­крэс­ліў Прэ­зі­дэнт.

«Ба­раць­ба з фа­шыз­мам вы­ка­ва­ла леп­шыя ры­сы на­цы­я­наль­на­га ха­рак­та­ру — па­тры­я­тызм, лю­боў да сва­бо­ды і стой­касць. Тое, што нам заў­сё­ды да­па­ма­га­ла пе­ра­адоль­ваць лю­быя скла­да­нас­ці, — ска­заў кі­раў­нік дзяр­жа­вы. — Ме­на­ві­та там, у аг­ні на­род­на­га су­пра­ціў­лен­ня, па-са­праўд­на­му ўма­ца­ва­ла­ся тое па­чуц­цё адзін­ства, якое і ства­рае на­цыю».

Аляк­сандр Лу­ка­шэн­ка звяр­нуў ува­гу на тое, што бе­ла­рус­кую сва­бо­ду і не­за­леж­насць сён­няш­ня­га дня ад­стой­ва­лі бе­ла­рус і рус­кі, укра­і­нец і гру­зін, азер­бай­джа­нец і ар­мя­нін. «Гэ­тае адзін­ства вы­ра­та­ва­ла нас у ва­ен­ны пе­ры­яд. Яно да­ло нам муд­расць і сі­лы ўжо ў но­вы час па­бу­да­ваць не­за­леж­ную Бе­ла­русь», — пад­крэс­ліў Прэ­зі­дэнт.

«Сён­ня мы па­він­ны быць вар­тыя гіс­та­рыч­най эс­та­фе­ты, пе­ра­да­дзе­най нам па­ка­лен­нем Пе­ра­мож­цаў. Ця­пер пе­рад на­мі ў но­вых умо­вах ста­іць усё тая ж за­да­ча — збе­раг­чы сва­бо­ду і не­за­леж­насць род­най зям­лі. І мы па­він­ны па­мя­таць: са­мы га­лоў­ны пад­му­рак не­за­леж­нас­ці — гэ­та гра­ма­дзя­нін, — ад­зна­чыў Прэ­зі­дэнт. — Бо кра­і­на — гэ­та не прос­та не­каль­кі міль­ё­наў ча­ла­век, якія вы­пад­ко­ва рас­ся­лі­лі­ся на пэў­най тэ­ры­то­рыі. Кра­і­на — гэ­та адзі­ная су­поль­насць гра­ма­дзян. Лю­дзей, аб'­яд­на­ных агуль­най гіс­та­рыч­най па­мяц­цю, тра­ды­цы­яй і каш­тоў­нас­ця­мі. Лю­дзей, аб'­яд­на­ных шчы­рым стаў­лен­нем да зям­лі, якая да­ста­ла­ся ў спад­чы­ну ад прод­каў».

«Ёсць ад­на га­лоў­ная ўмо­ва, пры якой мы на­заўж­ды за­ха­ва­ем на­шу не­за­леж­насць, — ка­лі гэ­тая ідэя бу­дзе жыць у сэр­цах і ду­шах на­шых лю­дзей. Ка­лі кож­ны з нас бу­дзе са­праўд­ным гра­ма­дзя­ні­нам сва­ёй кра­і­ны — Гра­ма­дзя­ні­нам з вя­лі­кай лі­та­ры», — ска­заў кі­раў­нік дзяр­жа­вы.

Прэ­зі­дэнт лі­чыць, што род­ную зям­лю трэ­ба бе­раг­чы і аба­ра­няць не толь­кі ў ва­ен­ны час. У мір­ны час кра­і­на так­са­ма мае па­трэ­бу ў кло­па­це і ўва­зе кож­на­га.

«Па­тры­я­тызм — гэ­та не толь­кі ба­раць­ба са збро­яй у ру­ках. (Гэ­та край­насць. Гэ­та не дай Бог.) Гэ­та і прос­тыя пра­за­іч­ныя паў­ся­дзён­ныя спра­вы. У іх не менш яск­ра­ва, чым на вай­не, вы­яў­ля­ец­ца стаў­лен­не ча­ла­ве­ка да сва­ёй Ай­чы­ны», — пад­крэс­ліў Аляк­сандр Лу­ка­шэн­ка.

«Тра­ге­дыя бліз­кай нам Укра­і­ны на­га­да­ла: вай­на — гэ­та тое, што мо­жа апы­нуц­ца вель­мі бліз­ка, вай­на — гэ­та тое, што зда­ра­ец­ца, ка­лі не ша­ну­ец­ца мір, ста­біль­насць і зго­да. Ка­лі гра­мад­ства рас­кол­ва­ец­ца і ўпа­дае ў рэ­ва­лю­цый­ную сму­ту», — ад­зна­чыў Прэ­зі­дэнт.

Аляк­сандр Лу­ка­шэн­ка пад­крэс­ліў, што бе­ла­ру­сы ма­юць вя­лі­кую каш­тоў­насць — мір, спа­кой і зго­ду ў гра­мад­стве. «Да­вай­це па­мя­таць пра гэ­та, ша­на­ваць і бе­раг­чы гэ­тую на­шу вя­лі­кую за­ва­ё­ву. І ка­лі мы здо­ле­ем збе­раг­чы мір, то та­ды мы змо­жам стаць вар­ты­мі подз­ві­гу на­шых прод­каў і пе­ра­даць не­за­леж­ную Бе­ла­русь на­шым дзе­цям і ўну­кам», — за­клі­каў кі­раў­нік дзяр­жа­вы.

Па-са­праўд­на­му не­за­леж­ная дзяр­жа­ва без моц­най ар­міі іс­на­ваць не мо­жа, а тым больш ка­лі гэ­тая ар­мія з'яў­ля­ец­ца спад­чын­ні­цай во­і­наў-пе­ра­мож­цаў. «Мы ўма­цоў­ва­ем сваю аба­ра­на­здоль­насць, за­бяс­печ­ва­ю­чы на­шы вой­скі са­мым су­час­ным уз­бра­ен­нем і тэх­ні­кай. Мы за­бяс­печ­ва­ем ахо­ву ме­жаў Са­юз­най дзяр­жа­вы Бе­ла­ру­сі і Ра­сіі і вы­ра­ша­ем гэ­тую за­да­чу су­мес­на з на­шы­мі бра­та­мі, — ска­заў бе­ла­рус­кі лі­дар. — Але бяс­пе­ка дзяр­жа­вы — гэ­та не толь­кі ар­мія. Гэ­та ўвесь сі­ла­вы блок — мі­лі­цыя і па­гра­ніч­ні­кі, КДБ і ін­шыя спец­служ­бы. Усе яны ста­яць на вар­це ін­та­рэ­саў дзяр­жа­вы і бе­ла­рус­ка­га на­ро­да».

«Жыц­цё па­каз­вае: нель­га рас­слаб­ляц­ца. Уз­бро­е­ныя кан­флік­ты — гэ­та не міф. Апош­нія па­дзеі та­му па­цвяр­джэн­не, — пад­крэс­ліў кі­раў­нік дзяр­жа­вы. — На гэ­тым фо­не ў Бе­ла­ру­сі за­хоў­ва­ец­ца мір і ста­біль­насць, спа­кой і зго­да ў гра­мад­стве, адзін­ства на­ро­да. Гэ­та ўні­каль­ны факт най­ноў­шай гіс­то­рыі».

«Мы, бе­ла­ру­сы, па сва­ёй пры­ро­дзе спа­кой­ныя і не­кан­флікт­ныя, па­мяр­коў­ныя і не­крыў­длі­выя. Але пры­му­шаць нас і за­па­лох­ваць — бес­перс­пек­тыў­на, бес­сэнсоў­на і контр­пра­дук­тыў­на», — пад­крэс­ліў бе­ла­рус­кі лі­дар.

Як ад­зна­чыў кі­раў­нік дзяр­жа­вы, у су­час­ную ін­фар­ма­цый­ную эпо­ху, у век ін­тэр­нэ­ту і тэ­ле­ка­му­ні­ка­цый, вы­со­кія тэх­на­ло­гіі, на жаль, час­та вы­ка­рыс­тоў­ва­юц­ца на шко­ду ча­ла­вец­тву. «Усё час­цей мы чу­ем аб ін­фар­ма­цый­ных вой­нах і кі­берз­ла­чын­нас­ці. Адзін ча­ла­век з кам­п'ю­та­рам ча­сам мо­жа быць больш не­бяс­печ­ны, чым дзе­сяць са стрэль­бай. Ад­ным на­ціс­кам кноп­кі ён мо­жа на­нес­ці боль­шую шко­ду, чым лю­бое ўзбро­е­нае да зу­боў пад­раз­дзя­лен­не», — кан­ста­та­ваў Прэ­зі­дэнт.

«Сум­лен­ная ін­фар­ма­цыя аб на­шай кра­і­не, ад­кры­ты і шчы­ры дыя­лог — гэ­та тое, што звя­дзе на ні­што лю­быя спро­бы ўцяг­нуць Бе­ла­русь у ін­фар­ма­цый­ную вай­ну», — пад­крэс­ліў Аляк­сандр Лу­ка­шэн­ка.

Па­вод­ле слоў Прэ­зі­дэн­та, вы­дат­най ілюст­ра­цы­яй та­го, як гэ­та мо­жа ад­бы­вац­ца, стаў май­скі чэм­пі­я­нат све­ту па ха­кеі: «На­шы гос­ці ўба­чы­лі су­час­ную, пры­го­жую, год­ную еў­ра­пей­скую дзяр­жа­ву. Дзяр­жа­ву, дзе ня­ма мес­ца злос­ці, ня­на­віс­ці і кан­флік­там, дзе лю­дзей не дзе­ляць ні па ко­ле­ры ску­ры, ні па мо­ве, ні па рэ­лі­гіі, ні па ма­ё­мас­ным ста­но­ві­шчы».

Па­гро­за не­за­леж­нас­ці Бе­ла­ру­сі мо­жа па­ўстаць толь­кі па эка­на­міч­ных пры­чы­нах, ад­зна­чыў Прэ­зі­дэнт, звяр­нуў­шы ўва­гу на тое, што гэ­та асаб­лі­ва ак­ту­аль­на ў апош­ні час, зга­даў­шы прык­лад Укра­і­ны. «Нас па­ло­ха­юць, што з Ус­хо­ду пол­чы­шчы прый­дуць, а на Ус­хо­дзе нас сён­ня па­чы­на­юць па­ло­хаць, што з За­ха­ду пол­чы­шчы прый­дуць, раз­дзе­ляць, раз­ду­шаць, ра­за­рвуць. Як Прэ­зі­дэнт я аба­вя­за­ны гэ­та мець на ўва­зе і не ад­маў­ляць ні адзін з ва­ры­ян­таў, на­ват са­мы аб­сурд­ны», — ад­зна­чыў бе­ла­рус­кі лі­дар. «Але я заў­сё­ды ка­заў і ка­жу: ні­я­кія пол­чы­шчы сён­ня не ў ста­не раз­бу­рыць на­шу кра­і­ну, — пад­крэс­ліў кі­раў­нік дзяр­жа­вы. — Ка­лі і па­ўста­не хоць ней­кая па­гро­за не­за­леж­нас­ці на­шай кра­і­ны, то толь­кі па эка­на­міч­ных пры­чы­нах. Та­му, ка­лі мы хо­чам, каб на­шы дзе­ці і ўну­кі жы­лі на сва­ім ка­вал­ку зям­лі, мы па­він­ны за­клас­ці гэ­ты пад­му­рак, ча­го б нам гэ­та ні каш­та­ва­ла».

Важ­ным кро­кам у вы­бу­доў­ван­ні эка­на­міч­на­га пад­мур­ка стаў да­га­вор аб ЕА­ЭС. «Да­га­вор аб ЕА­ЭС ні­чо­га дрэн­на­га не пры­нёс і на­да­лей не пры­ня­се — толь­кі вы­га­ду», — пад­крэс­ліў кі­раў­нік дзяр­жа­вы. «З 1 сту­дзе­ня 2015 го­да мы га­ран­ту­ем удзель­ні­кам на­шых рын­каў сва­бод­нае пе­ра­мя­шчэн­не та­ва­раў, па­слуг, ка­пі­та­лаў, ра­бо­чай сі­лы. Мы да­мо­ві­лі­ся ажыц­цяў­ляць уз­год­не­ную па­лі­ты­ку ў клю­ча­вых га­лі­нах эка­но­мі­кі: у энер­ге­ты­цы, пра­мыс­ло­вас­ці, сель­скай гас­па­дар­цы, транс­пар­це. Та­кім чы­нам, мы ра­зам фар­мі­ру­ем най­буй­ней­шы на пост­са­вец­кай пра­сто­ры эка­на­міч­ны са­юз кра­ін, у якіх жы­ве 170 млн ча­ла­век. Упэў­не­ны, та­кі са­юз ста­не ма­гут­ным цэнт­рам эка­на­міч­на­га раз­віц­ця», — ска­заў Прэ­зі­дэнт.

«Нам вель­мі не­аб­ход­ны гэ­ты эка­на­міч­ны са­юз», — пад­крэс­ліў Аляк­сандр Лу­ка­шэн­ка. Ра­зам з тым, Прэ­зі­дэнт ад­зна­чыў, што член­ства ў ЕА­ЭС — гэ­та не вы­ра­шэн­не ўсіх праб­лем, а доб­ры за­лог пры доб­рай пра­цы, каб рэа­лі­за­ваць бе­ла­рус­кую пра­дук­цыю.

Акра­мя та­го, кі­раў­нік дзяр­жа­вы на­га­даў, што ста­віць за­да­чу па ды­вер­сі­фі­ка­цыі эка­но­мі­кі і экс­пар­ту. Ме­на­ві­та з гэ­тай мэ­тай Бе­ла­русь імк­нец­ца раз­ві­ваць перш за ўсё ганд­лё­ва-эка­на­міч­ныя су­вя­зі на­ват з геа­гра­фіч­на да­лё­кі­мі кра­і­на­мі ў са­мых роз­ных рэ­гі­ё­нах све­ту.

Прэ­зі­дэнт лі­чыць, што го­нар за сваю кра­і­ну па­ві­нен вы­яў­ляц­ца перш за ўсё ў го­на­ры за вы­ні­кі сва­ёй пра­цы. «Мно­гія лі­чаць асаб­лі­вым шы­кам ла­яць усё сваё, бе­ла­рус­кае. Маў­ляў, усё ў нас дрэн­на, та­ва­ры — горш не бы­вае, ні­чо­га свай­го не хо­чам, да­вай усё ім­парт­нае», — ска­заў Прэ­зі­дэнт.

Аляк­сандр Лу­ка­шэн­ка ад­зна­чыў, што да­лё­кі ад дум­кі хва­ліць бе­ла­рус­кія та­ва­ры прос­та та­му, што яны бе­ла­рус­кія, і звяр­нуў ува­гу на тое, што скла­да­на знай­сці больш жорст­ка­га кры­ты­ка якас­ці бе­ла­рус­кіх та­ва­раў, чым ён. «Але я па­стаў­лю пы­тан­не па-ін­ша­му: а хто вы­раб­ляе бе­ла­рус­кія та­ва­ры? Нем­цы? Кі­тай­цы? Аме­ры­кан­цы? Мо­жа, ра­сі­я­не? Не! Бе­ла­рус­кія та­ва­ры вы­раб­ля­ем мы з ва­мі, бе­ла­ру­сы. І ка­лі мы ацэнь­ва­ем бе­ла­рус­кі та­вар, то гля­дзім на ся­бе ў люс­тэр­ка. Яго зра­бі­лі мы з ва­мі. І ка­лі ён чымсь­ці дрэн­ны, то, зна­чыць, гэ­та па­прок толь­кі нам са­мім», — лі­чыць кі­раў­нік дзяр­жа­вы.

«Го­нар за сваю кра­і­ну — гэ­та не толь­кі го­нар за пе­ра­мо­гі, якія зда­бы­лі не мы, а на­шы прод­кі. Гэ­та не толь­кі го­нар за да­сяг­нен­ні на­шых спарт­сме­наў на спа­бор­ніц­твах, дзе мы пры­сут­ні­ча­ем як гле­да­чы і ба­лель­шчы­кі. Го­нар за сваю кра­і­ну па­він­ен вы­яў­ляц­ца перш за ўсё ў го­на­ры за вы­ні­кі ўлас­най пра­цы», — пад­крэс­ліў Прэ­зі­дэнт.

Пра­ца­ваць сум­лен­на — гэ­та так­са­ма ма­раль­ная ка­тэ­го­рыя. Гэ­та і ёсць што­дзён­ны па­тры­я­тызм — вон­ка­ва не­пры­кмет­ны, але сён­ня са­мы важ­ны і са­мы не­аб­ход­ны кра­і­не», — ад­зна­чыў Аляк­сандр Лу­ка­шэн­ка.

Па­вод­ле БЕЛ­ТА.

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Як жывуць апошнія жыхары вёскі Вясневічы

Як жывуць апошнія жыхары вёскі Вясневічы

Галоўная славутасць Вясневічаў, яе жывая гісторыя — 96-гадовы Аляксей Юркевіч.

Культура

Наталля Батракова: Чытачы пішуць, што мае героі нібыта працуюць у суседнім офісе

Наталля Батракова: Чытачы пішуць, што мае героі нібыта працуюць у суседнім офісе

З Наталляй Батраковай мы сустрэліся на адкрыцці абноўленай кнігарні «Светач», што на сталічным праспекце Пераможцаў, 11. 

Калейдаскоп

Вясёлыя гісторыі чытачоў

Вясёлыя гісторыі чытачоў

Чакаем смешных гісторый і ад вас!