Вы тут

Ліст, які даляціць тэлеграмай...


Я, мож­на ска­заць, ча­ла­век ста­рой фар­ма­цыі: ка­рыс­та­ю­ся ма­біль­най су­вяз­зю, але ўсё ж, ка­лі не­ка­га з бліз­кіх трэ­ба пад­тры­маць у го­ры аль­бо па­він­ша­ваць са свя­там, іду на пош­ту, куп­ляю кан­вер­ты, паш­тоў­кі, ад­праў­ляю ліс­ты аль­бо тэ­ле­гра­мы на ад­па­вед­ных блан­ках. Вось і ня­даў­на ха­це­ла па­він­ша­ваць з юбі­ле­ем сваю сяб­роў­ку. Ад­нак мне ска­за­лі, што для гэ­та­га трэ­ба аль­бо ад­праў­ляць ней­кі зу­сім не­зра­зу­ме­лы ліст, аль­бо тэ­ле­фа­на­ваць у Ба­ры­саў... Дру­гое, як мне па­да­ло­ся, бу­дзе пра­сцей, але...

Не ад­ра­зу, на жаль, па­шчас­ці­ла да­зва­ніц­ца. Час пай­шоў і на тое, каб пе­ра­даць свой тэкст (апе­ра­тар пры­зна­ла­ся, што не ве­дае бе­ла­рус­кай мо­вы)... А пас­ля гэ­та­га ў мя­не з'я­ві­ла­ся пы­тан­не: ку­ды знік­лі пры­выч­ныя тэ­ле­гра­мы, ня­ўжо яны ста­лі не­па­трэб­ны­мі?

Н. Мац­ве­е­ва,

Бя­рэ­зін­скі ра­ён

— Най­перш ха­це­ла­ся б па­тлу­ма­чыць на­шым ша­ноў­ным клі­ен­там (у тым лі­ку і «ста­рой фар­ма­цыі»), што тэ­ле­гра­мы ні­ку­ды не знік­лі. Яны па-ра­ней­ша­му пры­ма­юц­ца ва ўсіх ад­дзя­лен­нях паш­то­вай су­вя­зі, у тым лі­ку і на­ша­га Мінс-к­ага фі­лі­яла РУП «Бел­пош­та». Праў­да, на­зы­ва­юц­ца тро­хі інакш — netліст, — па­тлу­ма­чы­ла на­мес­нік ды­рэк­та­ра фі­лі­яла Але­на Ішчук. — netліст — гэ­та тое ж па­ве­дам­лен­не на па­пя­ро­вым нось­бі­це або ў элект­рон­най фор­ме, якое за­тым апра­цоў­ва­ец­ца з вы­ка­ры­стан­нем элект­рон­ных срод­каў су­вя­зі, транс­фар­му­ец­ца ў ад­праў­лен­не пісь­мо­вай ка­рэс­пан­дэн­цыі і ўру­ча­ец­ца атры­маль­ні­ку.

Апе­ра­та­ры паш­то­вай су­вя­зі, да якіх звяр­та­юц­ца клі­ен­ты, вя­до­ма ж, мо­гуць пра­кан­суль­та­ваць ах­вот­ных ад­пра­віць тэ­ле­гра­мы-netлісты па ўсіх пы­тан­нях, да­па­маг­чы пра­віль­на ад­ра­са­ваць — у лю­быя на­се­ле­ныя пунк­ты на­шай кра­і­ны. У пры­ват­нас­ці, ад­праў­лен­не netліста ка­тэ­го­рыі «1 кла­са» ажыц­цяў­ля­ец­ца на пра­ця­гу 30 хві­лін, ка­тэ­го­рыі «звы­чай­нае» — на пра­ця­гу 1 га­дзі­ны.

З мас­тац­кі­мі паш­тоў­ка­мі праб­лем так­са­ма ўзні­каць не па­він­на: тэ­ма­ты­ка іх до­сыць шы­ро­кая, вы­бар — па жа­дан­ні ад­праў­шчы­ка, па змес­це ад­праў­лен­ня...

За 10 ме­ся­цаў гэ­та­га го­да ра­бот­ні­кі ад­дзя­лен­няў паш­то­вай су­вя­зі на­шай воб­лас­ці пры­ня­лі амаль 3 ты­ся­чы netлістоў.

Ра­зам з імі, netлістамі, пры­ма­юц­ца і тэ­ле­гра­мы — у асноў­ным за ме­жы на­шай рэс­пуб­лі­кі. Пе­ра­да­ча іх — пас­ля ад­па­вед­най апла­ты — ажыц­цяў­ля­ец­ца з тэ­ле­фо­наў ад­дзя­лен­няў су­вя­зі. Ка­лі клі­ент пе­рад­ае тэ­ле­гра­му з ін­ша­га ну­ма­ра тэ­ле­фо­на, пла­та ўклю­ча­ец­ца ў тэ­ле­фон­ны ра­ху­нак.

Тэ­ле­гра­мы, пры­ня­тыя ад фі­зіч­ных і юры­дыч­ных асоб у ад­дзя­лен­нях паш­то­вай су­вя­зі Мін­скай воб­лас­ці з 10 чэр­ве­ня гэ­та­га го­да са­праў­ды пе­ра­да­юц­ца праз аб­лас­ную служ­бу 166 «Пры­ём па­ве­дам­лен­няў па тэ­ле­фо­не» РУП «Бел­тэ­ле­кам», якая зна­хо­дзіц­ца ў Ба­ры­са­ве.

Так што вы­бар са­праў­ды за клі­ен­та­мі.

Выбар рэдакцыі

Спорт

Анастасія Мірончык-Іванова: «Веру ў сябе і ў свае сілы»

Анастасія Мірончык-Іванова: «Веру ў сябе і ў свае сілы»

У спорце ёй двойчы прыходзілася пачынаць усё спачатку.

Грамадства

 Малая гістарычная радзіма — вёска Харобічы на Чарнігаўшчыне. Рэпартаж

Малая гістарычная радзіма — вёска Харобічы на Чарнігаўшчыне. Рэпартаж

Нудна больш не будзе. Гэтую і многія іншыя цытаты з савецкага фільма «Вяселле ў Малінаўцы» падчас паездкі ў госці да жоўта

Грамадства

Што трэба, каб пражыць даўжэй?

Што трэба, каб пражыць даўжэй?

Герыятр распавядае пра сакрэты доўгажыхароў і тое, што падаўжае наша жыццё.