26 Верасень, серада

Вы тут

Маміны дзённікі


Не паспрачаешся

— Хоць бы раз за сабой цацкі ты прыбраў, Ян!

— Ты цудоўна ведаеш, мама, што АДЗІН раз я прыбраў свае цацкі ў заплечнік. Хіба не памятаеш?

***

Антошыны весялінкі:

— Тры дні — гэта колькі?

— Шпакоўня для папугаяў.

— У мамы вушы свецяцца ад радасці.

— Яму засталося надзець толькі гузікі.

— У мяне стомленасць скончылася і пачалася бадзёрасць.

— А чым мне гуляцца (разгублена азіраецца): паўсюль адзін толькі парадак!

***

Слушная парада

— Як пагляджу на выпаленую Антонам грыву львяняці, увесь настрой псуецца, — засмучаюся я.

— Лепш табе тады не глядзець! — раіць мне Ян.

***

Гаваркі аўтобус

Едзем у аўтобусе на спектакль «Вясёлы чамадан». Ян з Антонам сядзяць на першых сядзеннях ля кабінкі. Праз яе шкло відаць, як кіроўца аб'яўляе ў мікрафон прыпынак. Ян узрадавана страпянуўся:

— Ой, аказваецца, гэта дзядзя кіроўца гаворыць! А я раней думаў, што сам аўтобус аб'яўляе прыпынкі.

***

Добры воўк

Ян расказвае сваю версію казкі пра Чырвоны Каптурок:

— А потым Чырвоны Каптурок пытаецца ў бабкі-ваўка: «Бабуся-бабуся, а чаму ў цябе такія вялікія рукі?» — «Каб цябе мацней абдымаць!» — адказвае добры воўк.

***

У аўтобусе

Яначка садзіцца на зэдлік, Антоша кладзе галаву яму на калені і тлумачыць:

— Ян — пасажыр, а я — цяжкая сумка. Мы адпраўляемся ў паездку.

***

Жыхары неба

— Дзе жывуць дажджавыя чарвякі? — цікавіцца Ян і асцярожна пераступае праз «матузочкі», якія поўзаюць па мокрым асфальце.

— У зямлі! — адказваю.

А ён хітра ўсміхаецца: мяне не падманеш, задзірае галаву ўгору і паказвае пальцам на неба:

— Яны падаюць з неба разам з дажджом!

***

Будзем знаёмыя!

— Антон экзаменуе Яна:

— Як тваё прозвішча?

Ян маўчыць.

— Як цябе завуць? — ніяк не адчэпіцца Антоша.

Тут Ян не вытрымлівае:

— Мы што, з табой не знаёмыя?!

***

Мастак

Ян забрудзіў акно пальцамі і любуецца:

— Гэта хто так прыгожа запэцкаў?

***

Татаў выратавальнік

Дакараю нашага тату:

— На тваім жалі далёка не заедзеш!

— А на чым заедзеш?

— На аўтобусе! — падказвае тату Ян.

Занатавала Ала ЖУР

А пра што гавораць вашы дзеці? Дасылайце свае гісторыі.

Бабуля, пачытай!

Загадала мама Наце:

Пасядзі, дачушка, у хаце,

Пагуляй тут з коткай Мусяй,

А я ў крамку — і вярнуся:

Ты пакажаш мне малюнкі,

Я табе аддам ласункі...

— Толькі мне? А Мусьцы, мама?

Ёй ласункаў дай таксама!

Галіна Нічыпаровіч, в. Магільна, Уздзенскі раён

Дадаць каментар

Выбар рэдакцыі

Палітыка

Уладзімір Андрэйчанка расказаў пра найбольш значныя законапраекты

Уладзімір Андрэйчанка расказаў пра найбольш значныя законапраекты

 «Толькі агульнымі намаганнямі мы зможам супрацьстаяць няпростым выклікам часу».

Грамадства

Як у Беларусі абясшкоджваюць боепрыпасы

Як у Беларусі абясшкоджваюць боепрыпасы

​Колішняя Беларуская ваенная акруга лічылася адной з самых магутных у СССР.

Грамадства

Шчырая размова з вядомым педагогам пра бацькоўскія сумненні і страхі

Шчырая размова з вядомым педагогам пра бацькоўскія сумненні і страхі

«Калі ў вас адкрыўся рот, каб накрычаць на дзіця, спыніцеся хоць на секунду…» 

Грамадства

Чым здзівіў сёлета «Кліч Палесся»

Чым здзівіў сёлета «Кліч Палесся»

Этнафэст стаў вядомым далёка за межамі Беларусі.