15 студзеня, пятніца

Вы тут

Пра сваю любоў да роднай мовы, да «Звязды» я пісала ўжо неаднойчы


«Год глядзела агарод,

А ўбіраю — недарод...»

Пра сваю любоў да роднай мовы, да «Звязды» я пісала ўжо неаднойчы. Таму цяпер скажу коратка: для мяне лепшай газеты няма, яе — амаль трыццаць гадоў — пастаянна выпісваю, з задавальненнем чытаю, карыстаюся многімі парадамі ды падказкамі. І, дарэчы, досыць часта лаўлю сябе на думцы, што шмат чаго не ведала. І нават ніколі не даведалася б, калі б не мая газета!


Такім чынам злажыўся верш. Ён, відаць, не вельмі дасканалы, але ж ад душы:

Зранку добрае надвор'е...

Я — на шпацыр, у Падгор'е.

Пад нагамі гладка, суха...

Скуль вазьміся — завіруха!

Ў вёску сцежкі не відаць!

Куркача б мне прачытаць:

Тыя ж градусы ў «Звяздзе»

Больш дакладныя, чым дзе!

Прапусціла нейк газету,

Асядлала «лісапету».

— У снег жа нельга!

— Я не знала...

Штраф «па поўнай» аддавала.

Гараскоп не паглядзела, —

У цырульню паляцела...

Лепш было б дамоў вярнуцца:

Грошы болей не вядуцца!

Ці... Ніколі не забуду:

Укруціць хацела шрубу,

Не ідзе — ні так, ні гэтак...

Мне на выручку газета!

Рыс паставіла варыць...

А зняла — не разляпіць:

Спрасаваўся, нібы сала,

Бо «Звязду» я не чытала.

Ад пажарнікаў парады

Даць «Звязда» заўсёды рада.

Я артыкул прапусціла,

Ледзьве хату не спаліла!

З год глядзела свой гарод

А ўбіраю — недарод:

З тым і з гэтым прагадала,

Бо «Крынічку» не чытала.

Увосень, маючы бяду,

Да начальніка іду.

Ён жа там — ужо другі

Ды ўстаў не з той нагі...

Я пра гэта зранку б знала,

Каб газету прачытала!

...Трошкі ўсё не так было?

Шмат вады ўжо сплыло:

А не ведала б газету —

Магло б спраўдзіцца ўсё гэта.

А таму, куды ні іду,

Я з сабой бяру «Звязду»,

Ёсць хвілінка, пачытаю.

Тое ж іншым людцам раю.

Соф'я Кусянкова, в. Лучын, Рагачоўскі раён

Ад рэдакцыі. Многія, будзем спадзявацца, прыслухаюцца да парады нашай чытачкі. Але ж нехта (што цалкам магчыма) захоча прадоўжыць вершаваную размову. Ну сапраўды: спадарыня Кусянкова «Укруціць хацела шрубу, а «не ішла», хоць стол не з дубу...», а нехта скарыстаўся іншымі парадамі са старонак газеты, меў іншыя прыгоды, уражанні, думкі... Дык чаму б ні падзяліцца імі, чаму б ні выказацца? Такім чынам — новая рубрыка: «Верш з працягам». Тэма яго зададзена. Астатняе — за чытачамі. Пішыце!

Пошту чытала Валянціна ДОЎНАР

dounar@zviazda.by

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Калі маці як дзіця, або Як пасябраваць з самымі роднымі людзьмі, якія на старасці гадоў сталі асаблівымі

Калі маці як дзіця, або Як пасябраваць з самымі роднымі людзьмі, якія на старасці гадоў сталі асаблівымі

Што рабіць, калі нечакана маці або бацька сталі вельмі настойліва заяўляць пра сябе?

Культура

Слухаць сняжынкі, сачыць за ростам травы. Янка Сіпакоў не любіў тусовак  і лічыў адзіным багаццем кнігі

Слухаць сняжынкі, сачыць за ростам травы. Янка Сіпакоў не любіў тусовак і лічыў адзіным багаццем кнігі

Вось ужо дзесяць гадоў, як пісьменнік Янка Сіпакоў застаўся ў сваіх кнігах — і тых, што падарыў, а найперш, у тых, што напісаў... А споўнілася б яму сёння 85 гадоў.

Грамадства

Як прайсці тэхагляд ва ўмовах ажыятажу?

Як прайсці тэхагляд ва ўмовах ажыятажу?

«Ахвотных настолькі многа, што скончыліся бланкі».