Вы тут

Ці перавяліся добрыя людзі?


Дабрачынны рух «Клуб 5000» дапамагае сем'ям анкахворых дзяцей у самыя складаныя хвіліны. Мы прыходзім на дапамогу тым, чыё жыццё і без цяжкага дыягназу не фантануе радасцю. Мы падтрымліваем сем'і, якім не пад сілу вырашыць нават дробныя бытавыя пытанні, не кажучы пра небяспечную хваробу дзіцяці. І менавіта такія сем'і часта застаюцца няўдзячнымі.


Валянціна, маці шасцярых дзяцей, калісьці магла быць прыгожай жанчынай. Але муж-алкаголік, вечная галеча і клопаты не пакінулі шанцу. Маладосць засталася толькі ў пашпарце — на выгляд ёй дасі гадоў на дзесяць больш. Яна недаверліва глядзіць на дзвюх незнаёмых дзяўчат, якія задаюць асцярожныя пытанні і абяцаюць дапамагчы.

У нашу наступную сустрэчу на яе твары чыталася разгубленасць. Па ўсім відаць, што яна не верыла, што другое спатканне магчыма. Мы пакінулі дзве непад'ёмныя сумкі з адзеннем на ўсю вялікую сям'ю, пакет з прадуктамі. Дасталі з каробкі мабільны тэлефон, навучылі ім карыстацца. На развітанне — толькі разгубленасць. Ні слова, ні жэсту, ні эмоцыі. Толькі разгубленасць.

Трэцяя сустрэча — выклік. Яна так жа моўчкі прымала падарункі, не адрываючы вачэй ад экрана тэлевізара і працягваючы лузаць семкі. Мы паставілі пакеты каля ложка, запыталіся пра стан хворага сына і, не дачакаўшыся адказу, пакінулі палату.

Пазней Валянціна прызналася, што ёй ніхто ніколі ні ў чым не дапамагаў. Яна не ўяўляла, што такое магчыма. Яна трапіла ў новую рэальнасць і не ведала, як сябе паводзіць. Дапамога незнаёмых людзей шакіравала Валянціну нават больш за дыягназ сына. Яна не верыла, што бескарыслівая дабрыня існуе.

Я часта чую выразы, што ў наш час перавяліся добрыя людзі. Маўляў, з жывёламі куды прасцей і бяспечней строіць адносіны, чым з людзьмі. У доказ назіраю гісторыі вернасці, любові і клопату свойскіх (ды і дзікіх таксама) гадаванцаў і іх двухногіх сяброў. Але я перакананая, што нас акаляюць тыя ўмовы, тыя людзі і тыя здарэнні, якіх мы самі прыцягваем. Варта проста заўважаць маленькія прыклады дабрыні і рабіць іх самому. А далей снежны ком зробіць сваю справу.

Мой знаёмы, усё жыццё пражыўшы ў Маскве, у 72 гады пераехаў у беларускую сталіцу. Ён трапіў у іншую рэальнасць. Сталы чалавек ніколі не мог сабе ўявіць, што людзі могуць прытрымліваць дзверы ў метро. Ён убачыў элементарны клопат пра бліжняга. У яго адкрылася другое дыханне, з'явілася жаданне жыць.

Я заказваю навагодніх фетравых анёлкаў у замежнай краме па інтэрнэце. Яны прыходзяць у час, але не таго колеру: блакітныя замест жоўтых. Паведамляю прадаўцу пра сваё расчараванне. Ён прапануе вярнуць грошы, каб пазбегнуць канфлікту. Я вырашаю пакінуць грошы прадаўцу, але ў якасці кампенсацыі прапаную ўсё ж такі даслаць мне жоўтых анёлкаў. Не асабліва разлічваю на добрасумленнасць. Такія крамы — знаходка для махляроў. Мы часта не атрымліваем пасылкі з аплачаным таварам. Бывае, што прадавец выдаляе старонку пасля некалькіх здзелак — і ніякіх гарантый і зваротаў. Таму я, прызнацца, і не чакала другую партыю анёлаў.

Новы год мы цудоўна адсвяткавалі з блакітнымі крылатымі ахоўнікамі. Святы прайшлі — ёлку прыбралі, упрыгожанні клапатліва склалі ў каробку да наступнага снежня. І тут пасылка. З жоўтымі анёламі. Мы нават водгук чалавеку пакінуць ужо не можам, бо здзелка даўно закрыта. Ды і паскардзіцца на яго не маглі б — першых анёлаў мы ж таксама атрымалі. Ён ведаў пра гэта. Але даслаў новых, цяпер сапраўды жоўтых, анёлаў. Не дзеля водгуку, не праз боязь скаргі. Проста так. Бясплатна. Таму што я хацела менавіта жоўтых.

А яшчэ я з радасцю назіраю за музыкамі ў пераходзе. Дакладней, за іх слухачамі. Кладуць жа грошыкі ў шапку. У эканоміцы крызіс, на працы скарачэнні, зарплату затрымліваюць, на радасці не хапае... А людзі слухаюць музыку, расчульваюцца і даюць за яе грошы. Хоць могуць не даваць. Гэта ж не смяротна хвораму дзіцяці дапамагчы, дзе твой удзел грэе і ўласная годнасць узнімаецца на два пралёты. Гэта просты вулічны музыка, якога можна паслухаць употай, з-за рага, ці аблаяць, ці хутка прабегчы міма. А яму кладуць грошы.

Заўважаючы гэтыя дробязі, мы фарміруем вакол сябе кола і прыцягваем у яго маленькія і больш значныя выпадкі, фігуры, учынкі і людзей, якія не перавяліся.

Выбар рэдакцыі

Культура

У нядзелю яўрэі святкуюць Новы год дрэў

У нядзелю яўрэі святкуюць Новы год дрэў

На гэта свята асаблівым чынам спажываюць розную садавіну, запіваючы келіхамі добра разбаўленага віна.

Грамадства

Як задаволіць кадравы голад у сферы ІТ?

Як задаволіць кадравы голад у сферы ІТ?

Работадаўцы кажуць, што быць добрым праграмістам і ўмець пісаць код для эфектыўнай работы ўжо недастаткова.

Культура

Балельшчыкі II Еўрапейскіх гульняў ужо рэзервуюць вясковыя гатэлі

Балельшчыкі II Еўрапейскіх гульняў ужо рэзервуюць вясковыя гатэлі

«Адышоў час, калі гасцям патрэбныя былі толькі «чарка і скварка», ім ужо цікавыя музеі, культурная праграма».