Вы тут

Развучыцца любіць


Чытаю тэкст пра тое, што псіхолагі, хочаш не хочаш, з-за сваёй практыкі становяцца чэрствымі. Чэрствасць — прамое наступства гіперадчувальнасці. Калі цэлымі днямі на рабоце пражываеш розныя пачуцці — стамляешся. І калі ў звычайным жыцці, па-за межамі працоўнага кабінета, псіхолаг назірае складаную сітуацыю, ён застаецца назіральнікам. Мінуць не можа, бо гуманіст. Але і ўмяшацца таксама: «скура» баліць. І кожны радок адгукаецца ўва мне, кожнае напісанае тут слова варта адрасаваць і валанцёрам.


Ты пачынаеш дапамагаць людзям, таму што спачуваеш ім, перажываеш за іх, таму што неабыякавая. Спачатку ты прапускаеш усё праз сябе. Спачуваеш, перажываеш і пражываеш. Калі «скура» аблазіць і эмоцыі тыкаюць у голае «мяса», тваё цярпенне заканчваецца. Ты вырашаеш адгадаваць новую «скуру», а пакуль — фільтраваць эмоцыі. Хочаш пазбавіцца ад чужых перажыванняў. Ты гатова не перажываць і не пражываць за іх. Але вось у чым праблема: эмоцыі такія неразумныя, яны лезуць, як маленькія кацяняты, і зусім не ўмеюць падзяліцца на свае і чужыя. Ты ім: «Апсік!». І ўсё. Няма эмоцый, як ты прасіла.

Спачатку ты задаволеная. Нарэшце цішыня, спакой і нейтралітэт. Ты забаўляешся сваёй ураўнаважанасцю. Пазбавіўшыся ад эмоцый, спакойна звяртаешся да розуму. У вас з ім узаемаразуменне. Ніхто не замінае. Ты спакойна дапамагаеш іншым і паралельна жывеш сваім жыццём.

Ты заводзіш сям'ю сваёй мары. Але больш не разумееш, чаму так доўга пра яе марыла. Яна не дае радасці, шчасця, напоўненасці і любові. Не, ты разумееш, што рада і любіш. Разумееш. Але не адчуваеш.

Ты расцеш і змяняешся, у цябе з'яўляюцца новыя магчымасці, спраўджваюцца жаданні. Ты будуеш планы і не разумееш, для чаго. Ідзеш па шаблоне. Ты ведаеш, што кахаеш, але не адчуваеш кахання. Ты марыш, але не радуешся ажыццяўленню сваіх мар.

Ты церпіш страты, паражэнні, расстанні і здраду. А яны не кранаюць цябе, не баляць. На аголеным месцы даўно нараслі «скураныя пласты», надзейныя, удвая таўсцейшыя за мінулыя. Гэта твая браня. Ад жалю, скрухі, болю і расчараванняў. Ты ведаеш, што яны ёсць. Але не адчуваеш. І ты лічаш сваё цудоўнае пераўтварэнне найлепшым са здарэнняў.

Ты ведаеш, што любіш сваю сям'ю. Чаго яшчэ хацець? Дастаткова ведаць і жыць далей. І ты жывеш. Пашыраеш кола сям'і. Ты сустракаешся з сынам, які толькі што прыйшоў у гэты цудоўны свет розуму. Ён кволенькі, безабаронны, ляжыць на тваім жываце і зазірае сваімі напалову прыкрытымі вочкамі проста ў цябе. Ты сустракаешся з ім позіркам і... нічога не адчуваеш.

Ты думаеш, што любіш яго. Корміш, мяняеш падгузкі, носіш слупочкам да першай адрыжкі, калыхаеш на руках, пераапранаеш бодзікі, чытаеш мамскія форумы, буськаеш пульхныя шчочкі. І нічога не адчуваеш.

Я прайшла ўвесь твой шлях. Разам з табой. Мне давялося доўга шукаць твае пачуцці і разбірацца ў прычынах іх сыходу. Я не адразу звязала гэта з садранай «скурай». Шлях да эмоцый аказаўся доўгім. Але мы зрабілі гэта разам. Адшукалі іх. Цяпер ты ўгаворваеш іх вярнуцца. Пакрыўджаныя пачуцці нясмела, па чарзе высоўваюцца з-за высокай брамы. Бывае, заходзяць у госці. Але кожны раз ізноў вяртаюцца ў выгнанне, за калючы дрот, куды ты іх спаслала. Яны бачылі здраду і не вераць, што ты гатова прыняць назад. Ты і сама не верыш.

Кожны раз, калі на гарбату заходзіць Любоў, тваё сэрца трымціць ад страху згубіць яе. Праз акно ты бачыш чаргу каля сваіх дзвярэй: Расстанне, Страта, Боль, Адчай... Табе не хапае паветра, а сэрца стукае так моцна, што Любоў палохаецца і хаваецца за Думку. І ты ніяк не можаш выбраць: любіць ці думаць, што любіш.

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Што паглядзець у Хоцімску?

Што паглядзець у Хоцімску?

У Хоцімску нават ёсць кола агляду.

Грамадства

«За больш чым сем год былі ўсяго адны суткі без баявога выезду»

«За больш чым сем год былі ўсяго адны суткі без баявога выезду»

Гісторыя кар'еры падпалкоўніка ў адстаўцы Генадзя Цімахоўцава.

Палітыка

Беларусь і ЕС падпішуць візавае пагадненне не пазней за 2 лютага 2020 года

Беларусь і ЕС падпішуць візавае пагадненне не пазней за 2 лютага 2020 года

Верагодна, гэта адбудзецца ўжо ў гэтым лістападзе. 

Грамадства

Як праходзіў ваенна-гістарычны фестываль «Мір-1812»

Як праходзіў ваенна-гістарычны фестываль «Мір-1812»

Трэці раз ваенна-гістарычны фестываль «Мір-1812» на два дні перанёс пасёлак больш чым на два стагоддзі назад.