Вы тут

Роднай мовай кранаючы сэрцы


Культурнай сталіцай Беларусі сёлета стала Маладзечна. І гэта не выпадкова, бо тут часта праходзяць цікавыя культурныя падзеі: выставы, канцэрты, фестывалі, літаратурныя гасцёўні. Адна з такіх сустрэч адбылася ў Маладзечанскім музычным каледжы імя М.К. Агінскага. Сюды завіталі маладыя беларускія паэты, перакладчыкі, члены Саюза пісьменнікаў Беларусі Аксана Ярашонак і Рагнед Малахоўскі. Госці расказвалі пра сябе, адказвалі на пытанні і, безумоўна, дзяліліся сваёй творчасцю. Трэба сказаць, што маладыя людзі пішуць выключна на беларускай мове...


Ак­са­на Яра­шо­нак і Раг­нед Ма­ла­хоў­скі (у цэнт­ры) з на­ву­чэн­ца­мі му­зыч­на­га ка­ле­джа.

«Нам складаць радкі і ноты...»

«Сустрэча з родным горадам — заўсёды свята», — канстатуе мая зямлячка Аксана Ярашонак. Любоў да Маладзечна яна выказала ў вершах, якія з задавальненнем прачытала. Цяпер паэтка жыве ў вёсцы Ілья Вілейскага раёна, працуе ў школе. Непаўторныя вясковыя пейзажы пастаянна натхняюць яе на напісанне вершаў аб прыродзе.

Многае пра жыццё Аксаны я даведалася з яе твораў. У паэткі было вясёлае і бестурботнае дзяцінства. Цяпер яна сумуе па тых часах, калі стасункі паміж людзьмі былі больш жывыя, навіны атрымлівалі з газет, а не з інтэрнэту. «Папяровых пасланняў часам усё ж не хапае», — з сумам адзначае паэтка ў адным з вершаў.

Самым яркім часам у сваім жыцці яна лічыць студэнцкія гады: «Кожны раз, калі я праходжу каля педагагічнага ўніверсітэта імя М. Танка, сэрца заходзіцца ад эмоцый». Гэтыя пачуцці таксама знайшлі адлюстраванне ў творчасці.

Цяпер у паэткі дзве дачкі, і кожнай яна прысвяціла верш.

Дзякуючы дзяўчынкам Аксана навучылася па-іншаму глядзець на свет. І цяпер замест аблокаў яна бачыць «цукровую вату», а сонейка параўноўвае з «гарачай карамеллю».

Першы і пакуль адзіны зборнік Аксаны Ярашонак называецца «Звычайнае шчасце». Яе творы хутка знайшлі водгук у маёй душы. Яны здаліся мне простымі, але ў той жа час вельмі зразумелымі і блізкімі. Я з задавальненнем буду надалей цікавіцца яе творчасцю.

«Дыяментавым россыпам слоў...»

Другім госцем сустрэчы быў Рагнед Малахоўскі. Гэта не псеўданім, а яго сапраўднае імя. Бацькі чакалі дачку, якую хацелі назваць у гонар полацкай князёўны. Нарадзіўся хлопчык, аднак тата і мама вырашылі не адмаўляцца ад сваёй мары.

Рагнед жыве ў Мінску, але часта бывае ў Маладзечне. Гэты горад навявае яму ўспаміны пра першае каханне. На жаль, яно было неўзаемнае, і, напэўна, таму пад яго ўплывам юнак стаў пісаць вершы.

Першае пачуццё і да гэтага часу натхняе паэта на лірыку.

Ён скончыў Нарачанскую сярэднюю школу, паступіў у Беларускі дзяржаўны эканамічны ўніверсітэт, але свой лёс вырашыў звязаць з паэзіяй. Працаваў рэдактарам у часопісах «Полымя», «Маладосць» і «Бярозка». Сёлета выдавецтва выпускае серыю кніг «Маладая паэзія Беларусі» пад яго рэдакцыяй.

— Калі сярод вас ёсць людзі, якія нешта пішуць, але баяцца паказаць, можаце смела звяртацца да мяне, — запрасіў Рагнед.

У самаго паэта ёсць ужо тры зборнікі вершаў. Першы ён назваў «Беражніца», каб яна аберагала яго творчасць. Другая кніга «У дзённай мітусні» прынесла яму Мінскую абласную прэмію ў галіне літаратуры ў намінацыі «Паэзія». У апошні зборнік, які называецца «Жыві», увайшлі самыя любімыя творы аўтара.

З нядаўняга часу Рагнед спрабуе пісаць для дзяцей. Напрыклад, не так даўно ў часопісе «Вясёлка» надрукаваны яго верш «Слон і айфон», які я раю прачытаць усім падлеткам. Вельмі павучальна!

Акрамя паэзіі, Рагнед захапляецца электроннай музыкай і фатаграфіяй. «Я здымаю ў асноўным пейзажы і дзяўчат», — жартуе ён.

Юныя таленты, якія вучацца ў Маладзечанскім музычным каледжы, падрыхтавалі для гасцей падарункі: яны напісалі і выканалі песні на іх вершы. Маладых паэтаў вельмі кранула такая ўвага.

Дар'я СВІРЫДА, вучаніца 11 класа гімназіі №10 г. Маладзечна

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Чым жыве найлепшая маладая сям'я штурмавой авіяцыйнай базы ў Лідзе

Чым жыве найлепшая маладая сям'я штурмавой авіяцыйнай базы ў Лідзе

Абодва яны спяваюць, пішуць вершы пра сваю сям'ю і іграюць на музычных інструментах.

Грамадства

Франтавы повар аб тым, чым кармілі чырвонаармейцаў

Франтавы повар аб тым, чым кармілі чырвонаармейцаў

Разам з карэспандэнтам «Звязды» ветэран Вялікай Айчыннай вайны франтавы повар Ганна Воранава ўспомніла пра самыя шчаслівыя і самыя горкія моманты жыцця.

Эканоміка

Як зберагчы ўласныя фінансы ў падарожжы

Як зберагчы ўласныя фінансы ў падарожжы

Неад'емным аксесуарам вандроўкі сёння з'яўляецца плацежная картка.

Грамадства

Ці лёгка быць маладым дырэктарам школы?

Ці лёгка быць маладым дырэктарам школы?

Поспех установы адукацыі — заслуга педкалектыву, а няўдача — памылка яе кіраўніка.