26 Верасень, серада

Вы тут

Варажыць на жыццё


Андрэй хацеў ахвяраваць грошы на лячэнне канкрэтнага падапечнага «Клуба 5000». Ён сустрэўся са мной, каб параіцца і выбраць. Я падрабязна расказала гісторыі ўсіх падапечных, намалявала сённяшнюю сітуацыю і патрэбы кожнага. Ён абраў Наташу: яна тады ездзіла на дарагія працэдуры ў Еўропу. І тут жа асцярожна перапытаў:


— А што бывае з сабранымі сумамі, калі дзіця неўзабаве памірае?

Я разумею хваляванне Андрэя. Хочацца патраціць не на пустое, дапамагчы — дык назаўсёды. Хочацца адчуваць сваю значнасць і ганарыцца ўнёскам у выратаванне жыцця.

Ён не адзін такі. Перыядычна на адрас дабрачыннага «Клуба 5000» прыходзяць лісты з просьбай параіць, для каго з дзяцей найбольш актуальная дапамога. Вось адзін з апошніх: «Мой сябар вырашыў ахвяраваць грошы на аперацыю хвораму дзіцяці. Але ён хоча дапамагчы з такой аперацыяй, якая з найбольшай доляй верагоднасці вылечыць дзіця. Ён не хоча траціць грошы на хваробы, якія цяжка паддаюцца лячэнню».

Я ведаю, што шматлікія дабрачынныя фонды адсейваюць мноства просьбаў пасля пільнага вывучэння дакументаў. Ёсць спіс захворванняў, з якімі яны не бяруць пад апеку. Фонды не любяць рэцыдывы, бо вяртанне хваробы — нядобры знак. Яны не збіраюць на рэабілітацыю інвалідам, калі тая дае толькі невялікі працэнт паляпшэнняў. Ім не хочацца збіраць грошы ўпустую. А я не бяруся варажыць. Мой досвед у дабрачыннасці паказвае, што прадказаць немагчыма.

Вялікі і моцны Іван быў не падобны на пацыента дзіцячага анкацэнтра. Статны, шыракаплечы, накачаны — дзяўчаты вар'яцелі ад яго. Ваня быў спартсменам. Пасля школы планаваў паступіць ва ўніверсітэт на фізкультурны факультэт. Я ніколі не шкадавала хлопца. Была ўпэўнена, што ён тут выпадкова: скажам, аналізы падвялі, гемаглабін знізіўся. «Зараз пракапаецца і выйдзе на волю», — думалася.

Мы збягалі з бальніцы, калі ў яго не было працэдур. Гулялі па горадзе, каталіся на каруселях, елі марожанае, боўталі нагамі ў Свіслачы.

Пасля адной такой прагулкі мне патэлефанавала медсястра з аддзялення:

— Дзе вы былі, што рабілі? Ванька ў коме ў рэанімацыі. Яму забароненыя такія нагрузкі. У яго чацвёртая стадыя і метастазы паўсюль...

Вялікі, моцны, статны і шыракаплечы Іван пражыў яшчэ восем месяцаў.

У Сяргея было крывяное захворванне, якое лечыцца перасадкай касцявога мозгу. Ён вытрымаў лячэнне і яго наступствы. Перажыў пабочныя эфекты і змены ў самім сабе. Ён ужо займаўся рамонтам дома, рыхтаваўся да паступлення, у клініку едзіў толькі на кантроль. Мы даўно выдыхнулі і шчыра радаваліся за Сярогу. У той дзень ён набываў касцюм для школьнага выпускнога. А ўначы ўзнялася шалёная тэмпература, выявілі цяжкую інфекцыю — рэанімацыя, морг... Адтуль яго забіралі ў выпускным касцюме.

Алеся не прабыла ў рэмісіі і года. Праз восем месяцаў пасля лячэння хвароба вярнулася і забрала ўсе сілы дзяўчынкі. Яна імкліва губляла вагу, не магла есці, размаўляць, не ўставала з ложка. Побач з лейкозам у яе дакументах значылася анарэксія. У думках я ўжо прыняла хуткае скананне дзяўчынкі. А яна ачуняла! І вагу набрала, і лейкоз перамагла.

Лячыліся разам два спрытныя хлопцы. Ляжалі ў адной палаце з аднолькавым дыягназам. Адзін вучыўся на марака, другі на выратавальніка. Марака не стала, а выратавальнік перакваліфікаваўся ў юрыста. Як гэта прадказаць? Каго выбірае хвароба: спартыўных ці з дрэннымі звычкамі? У каго забірае жыццё: у правага ці левага?

Я не варажбітка і не магу прадказаць будучыню. Не магу чакаць ад іх выздараўлення ці сыходу. Не магу нават з дактарамі параіцца: яны не даюць стоадсоткавай гарантыі ні на што. Выратаваць і захаваць — не наша доля. Каго пакінуць, каго забраць — вырашае Гасподзь. І з Ім не паспрачаешся.

...Праз год я зноў сустракаюся з Андрэем, ён яшчэ раз хоча ахвяраваць грошы.

— Я ў мінулы раз ахвяраваў на Наташу. На сайце прачытаў, што яе не стала. І гэта падштурхнула мяне... яшчэ раз дапамагчы. Усё роўна каму. Адрасуйце самі. Я больш не хачу выбіраць.

Таццяна НЕМЧАНІНАВА, заснавальніца дабрачыннага руху «Клуб 5000»

Дадаць каментар

Выбар рэдакцыі

Палітыка

Уладзімір Андрэйчанка расказаў пра найбольш значныя законапраекты

Уладзімір Андрэйчанка расказаў пра найбольш значныя законапраекты

 «Толькі агульнымі намаганнямі мы зможам супрацьстаяць няпростым выклікам часу».

Грамадства

Як у Беларусі абясшкоджваюць боепрыпасы

Як у Беларусі абясшкоджваюць боепрыпасы

​Колішняя Беларуская ваенная акруга лічылася адной з самых магутных у СССР.

Грамадства

Шчырая размова з вядомым педагогам пра бацькоўскія сумненні і страхі

Шчырая размова з вядомым педагогам пра бацькоўскія сумненні і страхі

«Калі ў вас адкрыўся рот, каб накрычаць на дзіця, спыніцеся хоць на секунду…» 

Грамадства

Чым здзівіў сёлета «Кліч Палесся»

Чым здзівіў сёлета «Кліч Палесся»

Этнафэст стаў вядомым далёка за межамі Беларусі.