Вы тут

У Мінску праходзіць фестываль урбан-арту Vulіca Brasіl


У гэтыя дні сустрэць гасцей з далёкай Паўднёвай Амерыкі ў Мінску цалкам рэальна. Мастакі прыехалі на Бразільска-беларускі фестываль урбан-арту Vulіca Brasіl. Кастрычніцкая вуліца сталіцы зноў зменіцца, набыўшы новыя мастацкія ўпрыгажэнні.


Ад «стрыт» да «урбан»

За папярэднія два стрыт-арт-фестывалі намалявана дзесяць муралаў. За гэты год плануецца зрабіць яшчэ больш за дзясятак мастацкіх інтэрвенцый, сярод якіх будуць і два вінтажныя трамваі.

Прадзюсар фестывалю Міла КОТКА расказала, чаго чакаць гараджанам у наступныя тры тыдні:

— Сёлета ў нас рэкордная колькасць дзён. Мы падрыхтавалі некалькі вельмі класных падзей. Па-першае, гэта сам пачатак працы мастакоў. Я заклікаю ўсіх прыходзіць. У асноўным яны малююць на Кастрычніцкай вуліцы, але часткова і на Нямізе. У выхадныя мы будзем глядзець вулічнае кіно на пажарнай рэтра-машыне. Яшчэ зробім сустрэчу з усімі мастакамі. Гэта будзе 7 верасня, акурат у Дзень незалежнасці Бразіліі. А 9 верасня сустрэнемся з нашай урбан-камандай. У гэтым годзе ў нас ёсць новы напрамак: мы больш не называемся фестывалем стрыт-арту, мы — урбан-арт. Пачалі разглядаць шмат пытанняў, самае галоўнае з іх — развіццё Кастрычніцкай. Працуем з бразільскім архітэктурным бюро, якое ўваходзіць у трыццатку найлепшых у свеце. Разам з беларускімі архітэктарамі яны распрацавалі цэлы праект, які мы ў наступным годзе хочам рэалізаваць. Кожны год робім сацыяльныя мерапрыемствы для тых, каму не хапае ўвагі. Ездзім у дзіцячыя дамы: ужо былі ў Рудзенску і Уздзе, а сёлета наведаем Жодзіна. Разам з бразільскімі і беларускімі мастакамі рыхтуем праграмы актыўнасці спецыяльна для дзяцей.

Сёлета звяртаем увагу яшчэ і на карані стрыт-арту — графіці. У нас будзе асобная пляцоўка, дзе дзесяць беларускіх графітчыкаў зробяць вялікі мурал (разнавіднасць манументальнага мастацтва, жывапіс на архітэктурных збудаваннях — Аўт.). А 17 верасня, на закрыцці фестывалю, вуліца Кастрычніцкая стане такой, якой яна ніколі не была, — пешаходнай. Будзе некалькі музычных пляцовак, у тым ліку з жывой музыкай, розныя майстар-класы па танцах: самба, хіп-хоп, капаэйра. Будзе пляцоўка для дзяцей — запросім хлопцаў і дзяўчатак і з дзіцячых дамоў. Арганізуем роспіс ужывую. Таксама чакаем гасцей — братоў-блізнятаў OSGEMEOS. Яны былі хэдлайнерамі мінулага фестывалю. Ім так спадабалася, што, нягледзячы на адкрыццё іх выставы ў Нью-Ёрку, яны пагадзіліся прыляцець у Мінск.

Больш за 170 валанцёраў дапамагаюць на фестывалі сёлета.

Падтрымліваюць праект і буйныя кампаніі. Вольга ГЯРАСЕНКА, прадстаўнік авіякампаніі «БЕЛАВІЯ», заўважыла, што значная колькасць пасажыраў нашых самалётаў — гэта людзі, якія ляцяць у адпачынак ці ў камандзіроўку. А такія праекты змогуць стварыць мноства цікавых месцаў у Мінску і матываваць жыхароў іншых краін прыязджаць да нас і заклікаць сваіх сяброў.

Экалогія на першым месцы

Адзін з новых кірункаў у фестывалі — экалагічны.

Мастак Cowek удзельнічае кожны год і сёлета таксама будзе працягваць сваю працу на Кастрычніцкай вуліцы. Ён лічыць, што «гораду і гэтай вуліцы не хапае зеляніны. Мае дрэвы, намаляваныя на сцяне, праз нейкі час пакрыюцца пышнай зялёнай кронай, і, калі прыжывуцца, там заспяваюць птушкі».

Пасол Бразіліі ў Беларусі Паула Антоніа Пярэйра ПІНТА адзначыў важнасць гэтага напрамку. Ён падкрэсліў: «Амазонскі лес займае палову тэрыторыі нашай краіны, таму тэма экалогіі фундаментальная для любога бразільскага праекта. І гэта адказнасць за нашу планету. Бразілія была першай краінай, якая ратыфікавала выніковы дакумент Парыжскага саміту ААН па клімаце». Аташэ па культуры Пасольства Бразіліі ў Беларусі Даніла Тэафіла КОСТА пагадзіўся са спадаром паслом і дадаў, што новы архітэктурны праект, які, у тым ліку, мае экалагічны складнік, «цалкам памяняе вуліцу Кастрычніцкую». Такая камбінацыя мастацтва і клопату аб прыродзе, аб'яднаная інавацыямі, дасць станоўчы вынік, упэўнены арганізатары.

Мастацтва яднае

Speto і Ramon Martіns, бразільскія мастакі, ужо пачалі працу над сваімі творамі. Яны расказалі, якой убачылі для сябе Беларусь.

— Я адчуваю сябе як дома, — гаворыць Speto, — таму што надвор'е такое ж, як у Бразіліі. Тут у людзей вялікае сэрца, і гэта дапамагае маляваць. Калі я працую, я думаю пра тое, як аб'яднаць дзве культуры і пакінуць гэта ў графічнай форме. Паглядзеў на часавыя паясы — яны геаметрычныя на карце. З гэтага пачаў сваю працу. Хачу паказаць, што ёсць агульнага ў нашых краін, з чым мы сустракаемся кожны дзень. Калі мы малюем, бачым, што на вуліцы ёсць рух. Людзі ходзяць, глядзяць, фатаграфуюць. Калі пасля працы я ўводжу хэштэг #vulіcabrasіl у інстаграме, я бачу, што людзі выкладваюць здымкі з нашымі творамі.

— Я першы раз у Беларусі і магу сказаць, што людзі неверагодна адкрытыя. Я гэтага не чакаў, — працягвае Ramon Martіns. — Для мяне жыццё кароткае, а мастацтва доўгае, і я спадзяюся, што тое мастацтва, якое я буду тут ствараць, зможа прынесці радасць многім пакаленням. Што менавіта я намалюю, яшчэ не ведаю. Галоўны мой клопат, што людзі будуць жыць з тым, што я зраблю. І для мастака вельмі важна падумаць: гэтая праца не толькі для мяне, а для ўсіх. Нягледзячы на тое, што я бразілец, не адчуваю сябе жыхаром аднаго кантынента. Таму я магу падумаць трошкі і як беларус. Я пачаў свой малюнак з жывёл, якія знікаюць у Беларусі. Падумаў пра зубра. Ён выдатны — я яго бачыў у заапарку. Я ствараю своеасаблівы калейдаскоп. Мой пункт адпраўлення — прырода.

Надзея АНІСОВІЧ

anіsovіch@zvіazda.by

Загаловак у газеце: Дрэвы на сцяне

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Заразіцца прафесіяналізмам. Чаму трапіць на неканферэнцыю настаўнікаў EdCamp лічыцца вялікай удачай?

Заразіцца прафесіяналізмам. Чаму трапіць на неканферэнцыю настаўнікаў EdCamp лічыцца вялікай удачай?

Чацвёртая педагагічная неканферэнцыя прайшла ў мінулыя выхадныя з нязменным аншлагам і сабрала больш як тры сотні педагогаў з розных куткоў нашай краіны.

Спорт

Марына Літвінчук: Нашы дзеці будуць лепшыя, чым мы

Марына Літвінчук: Нашы дзеці будуць лепшыя, чым мы

Да старту Алімпійскіх гульняў у Токіа засталося менш за год. Увага да галоўных стартаў ужо пяцігодкі будзе каласальная.

Культура

Драматург Ксенія Шталянкова: Я думала — мяне разарве ад эмацыянальнай перанасычанасці

Драматург Ксенія Шталянкова: Я думала — мяне разарве ад эмацыянальнай перанасычанасці

П'еса, якой адкрыўся фестываль ТЭАРТ, прысвечана Мінскаму гета.

Грамадства

Час памятаць. Жыццёвы шлях Аляксандра Чарвякова — першага кіраўніка БССР

Час памятаць. Жыццёвы шлях Аляксандра Чарвякова — першага кіраўніка БССР

Сто гадоў таму ў верасні—кастрычніку 1920 года вакол беларускіх зямель разыгралася сапраўдная драма — у Рызе паміж Расіяй і Польшчай пачаліся перагаворы аб аддзяленні на карысць апошняй часткі тэрыторый Беларусі.