Вы тут

Інтэлектуальны падлеткавы глянец


Днямі ў Нацыянальнай бібліятэцы адбыўся круглы стол “Часопіс “Бярозка” у школе. Адукацыйны і выхаваўчы аспекты”.  Мерапрыемства было арганізавана ў рамках рэспубліканскага форуму "Кніга=Свет: сучасны стан і стратэгія развіцця нацыянальнай прасторы чытання". Нягледзячы на сур’ёзнасць назвы, сустрэча была камерная. Святлана Дзянісава як кіраўнік выдання нагадала, што “Бярозка” – старэйшы падлеткавы часопіс Беларусі (існуе з 1924 года), і тым не менш, гэты літаратурна-мастацкі праект на паперы — выданне сучаснае.


Святлана Дзянісава

“Адукацыйна-выхаваўчы і інфармацыйна-забаўляльны інтэрактыўны праект для падлеткаў – так бы нам хацелася называцца, і мы спадзяемся, што так на самай справе ёсць. З 2015 года часопіс існуе ў адноўленым фармаце – як выданне, прызначанае не толькі для падлеткаў-чытачоў, але і для падлеткаў-аўтараў. Гэтая ініцыятыва — стварэнне часопіса вучнямі — была падхоплена ў розных школах Беларусі”.

Безумоўна, “Бярозка” — часопіс для школьнікаў, але ёсць у ім рубрыкі, якія дакладна зацікавяць настаўнікаў і бацькоў. Госці круглага стала – педагогі і студэнты – найперш падзяліліся сваімі поспехамі ў засваенні гэтай друкаванай прасторы, сваім досведам таго, як “Бярозка” дапамагае ў школьным і пазашкольным жыцці.

Іна Віннік

Іна Віннік, настаўнік Сноўскай сярэдняй школы Нясвіжскага раёна, аўтар і суаўтар рубрыкі “Школьныя даследаванні”, пачала супрацоўнічаць з “Бярозкай” яшчэ да таго, як выданне аднавілася ў самастойным фармаце, а пасля…

- Мне на пошту прыйшоў прэс-рэліз новай “Бярозкі”, я зрабіла па ім прэзентацыю, з якой прайшлася па школе. Гэта выклікала зацікаўленасць: у класах часопіс пачалі выпісваць. Было асабліва прыемна прыходзіць на замену не ў свой клас і бачыць яго на сталах у калег. Я займаюся са школьнікамі навуковымі даследаваннямі, таму з’явілася думка дзяліцца сваімі працамі з іншымі чытачамі. Калі даследаваннем займаецца старшакласнік, надрукавацца яму, разам з настаўнікам, нават у навуковым часопісе магчыма, а дзе друкавацца падлеткам? Дзе, як не ў “Бярозцы”? Для дзяцей вельмі добры імпульс — бачыць свае тэксты ў часопісе. Я лічу, што “Бярозку” трэба чытаць, каб быць на ўзроўні. “Бярозка” – гэта густ.

Галіна Богдан

Галіна Богдан, настаўнік сярэдняй школы №12 Гродна, аўтар рубрыкі “Сітуацыя плюс”, мае багаты досвед у працы з Бярозкай на ўроках і па-за імі. У падарунак Галіна Анатольеўна прывезла відэаролік пра тое, як сябруюць з выданнем вучні яе школы.

- Бярозка – гэта дадатковы адукацыйны рэсурс, які заўсёды пад рукой, заўсёды розны, нават непрадказальны, а дзеці любяць правакацыі і нечаканасці. З гэтым выданнем можна рабіць, што заўгодна: на класных гадзінах, на ўроках, дома з сям’ёй. Гэта дадатковая магчымасць для самарэалізацыі. Мы збіраемся ладзіць сямейную літаратурную гасцёўню па “Бярозцы”. Для дзяцей “Бярозка” – гэта магчымасць пабачыць сябе на друкаваных старонках. Мне вельмі прыемна, калі ў друк ідуць тэксты, прысвечаныя жыццю нашай школы, — рэпартажы і інтэрв’ю, напісаныя нашымі вучнямі. Выпускнікі школы, зацікаўленыя журналістыкай, выкарыстоўвалі свае публікацыі ў “Бярозцы” нават пры паступленні ў ВНУ за мяжу. І сам часопіс з адной студэнткай паехаў у Польшчу.

Сяргей Грудніцкі і Ганна Варонка

Бадай што самым каштоўным досведам супрацоўніцтва з “Бярозкай” падзяліліся Ганна Варонка і Сяргей Грудніцкі – студэнты 1 курса Інстытута журналістыкі БДУ. Абодва ў старэйшых класах сталі карэспандэнтамі часопіса. Ганна Варонка згадвае:

- У 10-м класе я напісала сваё першае эсэ і даслала яго на раённы конкурс. Нечакана для сябе перамагла, і настаўніца прапанавала мне даслаць тэкст у “Бярозку”. Пра часопіс тады я не ведала нічога. Праз пэўны час да мяне прыйшоў нумар з маёй публікацыяй. Было вельмі прыемна і незвычайна. Я цалкам прачытала яго, мне спадабалася ідэя: цікавыя, разумныя, таленавітыя школьнікі пішуць па-беларуску. Я пісала яшчэ і яшчэ, мяне працягвалі друкаваць. Тады прыйшла думка, што, мабыць, гэтым я і хачу займацца. Цяпер магу сказаць, што “Бярозка” змяніла маё жыццё. Мне шкада, што я не ведала пра яе раней, таму што часопіс робіць вялікую справу: збірае інтэлектуальную, інтэлегентную беларускую моладзь на сваіх старонках. Тут усім хапае месца: і пяцікласніку, які ўпершыню напісаў верш па-беларуску, і старшакласніку, які мае што сказаць. “Бярозка” абавязкова мусіць быць у школах — каб беларуская культура пазнавалася з дзяцінства і праходзіла праз усё жыццё.

У сяброўскай атмасферы знайшлося месца для заўваг і прапаноў. Так, Сяргей Грудніцкі адзначыў, што “Бярозку” вельмі складана знайсці ў продажы ў абласных цэнтрах: “У Гомелі, напрыклад, ёсць толькі дзве крамы, куды трапляе па адным асобніку”. Настаўнікі прапанавалі падумаць над новымі фарматамі конкурсаў не толькі ў часопісе, але і ў інтэрнэце, а таксама – над новымі формамі супрацоўніцтва са школамі і бібліятэкамі.

Кацярына Захарэвіч

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Успаміны былой вязніцы пра Саласпілскі лагер смерці

Успаміны былой вязніцы пра Саласпілскі лагер смерці

Яна добра памятае той летні дзень. За акном сталі чутныя роў матацыклаў і нямецкая гаворка.

Грамадства

Першыя беларускія Соdе Сlub далучыліся да сусветнага руху

Першыя беларускія Соdе Сlub далучыліся да сусветнага руху

Як з дапамогай кода стварыць уласную анімацыю і «ажывіць» касмічны карабель? 

Грамадства

Як Віцебшчына развівае стасункі з Кітаем

Як Віцебшчына развівае стасункі з Кітаем

Наш карэспандэнт пастараўся згадаць самыя цікавыя прыклады сумеснай рэалізацыі праектаў.

Спорт

Анастасія Мірончык-Іванова: «Веру ў сябе і ў свае сілы»

Анастасія Мірончык-Іванова: «Веру ў сябе і ў свае сілы»

У спорце ёй двойчы прыходзілася пачынаць усё спачатку.