Вы тут

Дзе не трэба шукаць жаніха


Гэтым разам дзённік журналісткі-авантурысткі, якая шукае патэнцыяльнага жаніха, папоўніўся неспрыяльнымі ўражаннямі ад пэўных месцаў знаёмстваў...


«Неспрыяльныя» месцы: 
медыцынская ўстанова, начны клуб, стадыён (спартбар), трэнажорная зала;

Абавязкова для выканання:
годныя паводзіны ў любой сітуацыі (нават калі вас «адшылі»);

Варта пазбягаць: 
няўпэўненых, раздражнёных і занятых мужчын; кавалераў з бацькамі, сяброўкамі, жонкамі, дзецьмі.

— Ён мне так і не патэлефанаваў, але нумар запісваў дакладна, — з жалем расказвала Надзька пра сваю чарговую правальную спробу пазнаёміцца з хлопцам у начным клубе. — Ну што са мной не так?

— А можа, табе проста месца знаёмстваў змяніць? — выказала здагадку я.

І, як высветлілася пазней, мела рацыю.

— Ну, не ідуць хлопцы ў клуб для таго, каб знайсці дзяўчыну на ўсё жыццё, — разгаварыўся мой стрыечны брат Андрэй. — І заручальны пярсцёнак на ўсялякі выпадак у кішэню не кладуць. 99% хлопцаў наведваюць падобныя ўстановы, каб выпіць, або знайсці дзяўчыну на адну ноч. Не бывае так, што пасля палкага пацалунка ў цемры дзесьці каля прыбіральняў нараджаецца вялікае і светлае пачуццё... Усё ж такі лепей знаёміцца пры добрым асвятленні і на цвярозую галаву...»

Яшчэ адно няўдалае месца для пошуку жаніха — медыцынскія ўстановы. Нармальны мужчына не любіць адчуваць сябе бездапаможным, слабым або хворым. І любыя спробы заваявання ўвагі ў такой сітуацыя яго толькі раззлуюць. Ёсць, зразумела, «парода» гуллівых дзядкоў — прафесіянальных вандроўнікаў па бальніцах, якія любяць паміж працэдурамі падлашчвацца да ўсіх жанчын у радыусе метра. Але такіх, на мой погляд, усё ж такі меншасць.

***

Білеты на футбол мы з Кацькай купілі за месяц да самога матча. Разам з гэтым раскашэлілася я і на новую спадніцу-міні. «Калі не спартыўнымі ведамі, дык адзеннем жаніхоў браць будзем», — выспяваў план у галаве.

— Малады чалавек, падкажыце, калі будзе перапынак? — запытала я ў кандыдата з шалікам у руках. — Я не часта на падобных мерапрыемствах бываю, а вы, відаць, сапраўдны заўзятар, усё тут ведаеце.

— Матч скончыцца праз 7 хвілін, — суха адказаў кавалер. — Не разумею, навошта вы сябе мучыце? Што вы тут забылі?

«А забылі мы тут вас, мужчыны! — злавалася я на сябе. — Усё ж здавалася так проста! Стадыёны, спартбары, гонкі і скачкі — высокая канцэнтрацыя жаніхоў. І ўсе актыўныя, адкрытыя, гатовыя пайсці на кантакт». Ды дзе там, практыка паказала іншае! Кавалеры ў момант назірання за выступленнем любімай каманды далёкія ад ўсяго на свеце, акрамя гэтай самай каманды. І якая б ні была на мне спадніца, для іх зараз у мільёны разоў важней, куды пабеглі брудныя і пакамечаныя шорты нападаючага.

— Прабачце, калі ласка, які лік? — звярнулася да чарговага прэтэндэнта ў цёмна-сіняй куртцы. — Мы па каву адбягалі...

Мужчына рэзка паварочваецца да мяне, ацэньвае поглядам і... з усёй сілы пачынае біць у барабан. У гэты момант да «важака» далучаюцца яшчэ некалькі «стадыённых музыкантаў». «Свабодных месцаў у гэтым «ансамблі» няма», — з расчараваннем разумею я.

Аналізуючы свой правал, наткнулася на некалькі цікавых гісторый на форумах у інтэрнэце. Хітрыя жанчыны спрабуюць абудзіць да сябе інтарэс, пагружаючыся разам з патэнцыйнымі жаніхамі ў дэталі спартыўнага жыцця. Яны вучаць невымоўныя прозвішчы гульцоў і старанна запаўняюць квадрацікі турнірнай табліцы. І ўсё, здавалася б, ідзе добра. Кавалеры пачынаюць іх паважаць, купляюць ім білеты на самыя лепшыя месцы і нават дасылаюць на асабістую пошту тэксты новых крычалак. Аднак пра адносіны мужчыны і жанчыны тут нават і гаворкі не ідзе. Ты проста становішся «сваім хлопцам». Вам ГЭТА трэба?

***

— Прабачце, а на якую групу мышцаў вы зараз робіце практыкаванне? — звяртаюся да сімпатычнага кандыдата ў трэнажорнай зале. — Шукаю для сябе нешта новае. Мабыць дапаможаце?

— Я? Дзяўчына, ды з мяне восьмы пот сыходзіць і мне не да размоў, — чую я ў адказ. — Найміце сабе трэнера!

«Дык я хацела, каб ім стаў ты!», — прамільгнула думка ў галаве. Але адказваць было ўжо позна: кандыдат стаяў перад люстэркам і старанна выціраў лоб ручніком. І сапраўды, знаёміцца з дзяўчынай, калі ты толькі падняў штангу і стаіш з пылаючым ад нагрузкі тварам, не вельмі прыемна.

Так, калі мужчыну застаюць у не самым выгадным для яго свеце, ён становіцца дрэнным субяседнікам. На гэты конт зусім нядаўна размаўляла з сябрам, які вельмі нядобразычліва «праехаўся» па звычках некаторых дзяўчат знаёміцца там, дзе гэта проста недарэчна.

— Вось уяві, стаіць на абочыне загарэлы мускулісты прыгажун і задуменна корпаецца ў сваёй машыне. Тут побач спыняецца яшчэ адно аўто, з яго выходзіць даўганогая лэдзі і кажа: «Гэй, валадар дарог, у мяне ёсць усё, што табе трэба для шчасця, — тры літры тасола для твайго перагрэтага матора!» І як ты думаеш, хлопец узрадуецца? Вось так адразу прыме дапамогу і запросіць сваю выратавальніцу на спатканне? Ніколі! Бо яна была сведкай яго бездапаможнасці!»

***

— А дзе ж тады знаёміцца з мужчынамі?! — адрасавала я пытанне тату. — Тут вы не гатовыя, тут вас няма, а тут вы ў думках чорт ведае дзе...

— Вось ён, самы вялікі сакрэт: сапраўдныя мужчыны шукаюць самі. Ты, галоўнае, не перашкаджай ім...

ВЫВАДЫ:

  • Забараняецца знаёміцца ў сітуацыях, калі мужчына не можа праявіць сябе або знаходзіцца ў нявыгадным для яго стане.
  • Пры знаёмстве нельга імкнуцца рабіць за кавалера «яго справу». Гэтым вы толькі падкрэсліце бездапаможнасць мужчыны.
  • Не варта пры першай сустрэчы спрабаваць накарміць і абагрэць мужчыну. Ён можа падумаць, што выклікае ў вас толькі пачуццё жалю.
  • Лепш пазбягаць месцаў, дзе мужчына поўнасцю раствараецца ў сваім хобі і яму проста не да вас. Дачакайцеся, напрыклад, пакуль матч скончыцца, і падпільнуйце кандыдата каля выхаду.

Сафія ГРОМАВА

grоmаvа@zvіаzdа.bу

Загаловак у газеце: Не там, дзе трэба

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Так цёпла, як у першым паўгоддзі, бывае адзін раз у 30 год

Так цёпла, як у першым паўгоддзі, бывае адзін раз у 30 год

За апошнія 30 гадоў у нас у краіне ў параўнанні з нормай 1961—1990 гадоў, якая ўжываецца як апорная пры ацэнцы значэнняў змены клімату, пацяплела на 1,3 градуса.

Грамадства

Ці прапаноўвае прыдарожны сэрвіс беларускую кухню?

Ці прапаноўвае прыдарожны сэрвіс беларускую кухню?

Міністэрства транспарту і камунікацый цяпер распрацоўвае генеральную схему развіцця прыдарожнага сэрвісу да 2025 года.

Грамадства

Гісторыя пра тое, як партызаны пайшлі па соль, а выратавалі дзевяць чалавек

Гісторыя пра тое, як партызаны пайшлі па соль, а выратавалі дзевяць чалавек

Гэты аповед даслаў нам у рэдакцыю наш даўні чытач з Вялікай Бераставіцы Міхаіл Маскальчук.

Грамадства

Што паглядзець у Хоцімску?

Што паглядзець у Хоцімску?

У Хоцімску нават ёсць кола агляду.