Вы тут

Жонкі паслоў гандлявалі нацыянальнымі стравамі і напоямі


Нацыянальныя строі, духмяныя стравы, адмысловыя вырабы з тканіны, керамікі, металу і шкла, неймаверна прыгожыя музыка і танцы розных краін і шматмоўны натоўп людзей, вочы якіх разбягаліся ад хараства і разнастайнасці. У такой атмасферы праходзіў у сталіцы Беларусі дабрачынны кірмаш, арганізаваны ўдзельніцамі Мінскага міжнароднага жаночага клуба жонак паслоў, дыпламатаў і замежных прадстаўнікоў.


Філасофія клуба, які яднае дам з розных краін свету, заснаваная на прынцыпах сяброўства, талерантнасці і ўзаемнай зацікаўленасці, праявіла сябе на свяце ў поўнай меры. Каля большасці пасольскіх сталоў дыпламаты прысутнічалі цэлымі сем’ямі і без цырымоніі расказвалі пакупнікам пра тавары, прывезеныя з радзімы, частавалі стравамі, якія праз адну былі прыгатаваны імі ўласнаручна.


Ліенэ МАКСІМА, жонка латвійскага консула з дачкой прадстаўляла рукадзельныя вырабы, створаныя блізкімі людзьмі з Рыгі і Латвіі. Шкарпэткі, напрыклад, вязала бабуля дачкі Ліенэ, а брошкі рабіла сяброўка. Мядовы торт дома гатавалі самі.

Прадукцыю кампаній Хайнекен і Філіпс і вінтажныя ўпрыгажэнні можна было набыць на стале пасольства Галандыі, якое сёлета дэбютавала ў Беларусі, узяўшы ўдзел у дабрачыннай акцыі. Ірына Ван Ооствеен, жонка часовага паверанага пасольства Галандыі, запэўніла, што ў наступным годзе пасольства падрыхтуецца больш актыўна.

Тыквеннік, баніца, лукумкі і іншыя балгарскія прысмакі гатаваліся рукамі Вольгі ГАНЕВАЙ, жонкі пасла Балгарыі ў Беларусі, якая ў гэтым годзе таксама ўпершыню ўдзельнічала ў айчынным калядным кірмашы.

Маргерыта РАМАНЬЁЛІ, жонка намесніка пасла Iталii, расказвала наведвальнікам пра традыцыйныя італьянскія калядныя прысмакі: пасту, віно, прашута, ліманчэла, панетонэ і іншыя.

На стале, за якім гаспадарыла Ілка ДЭТМАР, жонка пасла Германіі ў Беларусі, панаваў перадсвяточны настрой. Пакупнікі набывалі традыцыйную нямецкую калядную выпечку і ласункі, а таксама разнастайныя ўпрыгажэнні на ёлку.

Шакоціс – нацыянальнае літоўскае печыва - здзіўляла незвычайнай формай у выглядзе дрэва. А традыцыйныя літоўскія настойкі разыходзіліся з зайздроснай хуткасцю. Разнастайная салодкая выпечка і мясапрадукты з індычкі цудоўна дапаўнялі пасольскі стол. Дарэчы, кексы з яблыкамі і тварагом і печывам гатавала сама Вайдэле ПУЛОКІЕНЭ, жонка пасла Літвы ў Беларусі.

– Спонсары з Польшчы падтрымалі наш удзел у кірмашы і падаравалі нам мясныя вырабы, шакалад, калядныя сувеніры для ўпрыгожвання ёлкі, польскую музыку, а таксама керамічныя вырабы, створаныя рукамі людзей з абмежаванымі магчымасцямі, – расказала пра сваю прадукцыю Цецілія ПАЎЛІК, жонка пасла Польшчы ў Беларусі.

Кнігі для розных узростаў і на розныя чытацкія густы традыцыйна дэманстравала пасольства Вялікабрытаніі. “Кнігі – гэта ўвогуле тэма нашага пасольства, а ў наступным годзе мы будзем яшчэ і пачэснымі гасцямі на кніжнай выставе”, - паведаміла Ірына СВІРЫДАВА, каардынатар стала пасольства Вялікабрытаніі, дадаўшы, што больш за ўсё чытачы цікавяцца дзіцячай літаратурай на англійскай мове.

Каму (традыцыйную эстонскую зерневую сумесь з васьмі кампанентаў) і глінтвейн Керсці СУУРСААР, жонка намесніка пасла Эстоніі прадала ледзьве не ў першыя хвіліны кірмашу. Прапаноўвалі за эстонскім сталом таксама сыр ручнога прыгатавання з эстонскіх хатніх фермераў і лікёр на травах “Стары Талін”. У мэтах адраджэння дзіцячых забавак мінулага эстонскае пасольства прадставіла рызінкі са схемамі-інструкцыямі, як скакаць.

– У былыя часы мы ў гэта гулялі, а сучасныя дзеці забываюцца пра такія забавы. Аднак апошнім часам у нас гэтая гульня зноў становіцца папулярнай, і дзяўчаткі скачуць на пераменах у школах, –  расказала яна.

Доўгія сталы ад пасольства Сірыі былі цалкам застаўлены блюдамі з нацыянальнай стравай патаер. Каб было зразумела чытачам, умоўна гэта можна назваць піражкамі мудрагелістага выгляду з рознымі начынкамі, напрыклад са шпінатам і зернем граната, або спецыяльнай усходняй спецыяй затар. На ўра ішлі фалафель – шарыкі з дробленага гароху нут, прысмакі з сырам, пасыпаныя фісташкамі і іншымі арэхамі, хаміс – страва з баранінай і ялавічынай і іншыя.

Пасольства Казахстана прадставіла рэчы рознага кшталту. Этнічную музыку, керамічныя вырабы, лялек у нацыянальных строях, традыцыйную страву баўрсакі – печыва на малацэ і дражджавым цесце. Апошняе, дарэчы, гатавала жонка пасла.

– Рыхтаваліся разам. Сын дапамагаў рабіць анёлачкаў шчасця, мыла ручной работы варыла сама з дапамогай дачкі, упакоўвалі ўвогуле ўсім пасольствам, – расказала Ева MIГАСОВА, жонка пасла Славакіі ў Беларусі. – А шыкоўныя шары-ўпрыгажэнні на ёлку майстравала мая сяброўка.

Традыцыйны торт без цукру і хрусткія ружовыя крэветачныя чыпсы з Кітая вельмі ўпадабаліся беларускім дзецям. Як расказалі дыпламаты, рыхтаваліся да мерапрыемства ўсім пасольствам: ад жонкі пасла да повара. Разнастайныя ўпрыгажэнні, вырабы з бамбуку, палачкі для ежы, нацыянальныя строі і сапраўдныя шоўкавыя тканіны – гэта сціплы і няпоўны спіс рэчаў, якія яшчэ прапанаваліся кітайскім бокам.

– Наш хрусталь раскупілі яшчэ да пачатку кірмашу, ды і керамікі засталося няшмат. Налетатрэба будзе больш прывезці, – падзялілася Івана ЭКЕРТАВА, жонка пасла Чэшскай Рэспублікі ў Беларусі. – Затое можна яшчэ паласавацца традыцыйным чэшскім півам і Бехераўкай.

Марына МАРОЗАВА, жонка ганаровага консула Мексіканскіх аб’яднаных штатаў, на кірмашы была са сваёй дачкой і мамай. Пакупнікоў сюды прываблівалі сарапэ – вузкі міні-абрус на стол, понча, самбрэра ды дробныя ўпрыгажэнні.

– Усё прывезена непасрэдна з Мексікі, усё сапраўднае. Нашы соусы, асабліва сальса і гуакамоле, пайшлі ўлёт. І самбрэра ніводнага не засталося. Тым больш што мы актыўна таргуемся і ўступаем, – расказала яна.

Прыхваткі ў форме матрошак, кухонныя ручнікі ў бела-блакітных колерах, стылізаваныя пад гжэль і сапраўдныя вырабы гжэль...

– Практычна ўсё паціху разбіраюць. Асабліва хусткі і цукеркі, – пракаментавала гаспадыня ўсяго гэтага хараства Юлія КАЗАНЦАВА, жонка ваеннага і ваенна-паветранага аташэ пасольства Расійскай Федэрацыі ў Беларусі.

Хоць у Беларусі і няма пасольства Даніі, да кірмашу гэтая краіна далучылася ў асобе Габрыелы ТЭМЕЛ, жонкі намесніка прадстаўніка турэцкіх авіяліній. Яна сама прыгатавала традыцыйны дацкі калядны кекс і печыва з клубнічным варэннем і сырам. А таксама сабрала вялікі святочны кошык з рэчамі, якія традыцыйна дораць у Даніі тым, каму хочуць падзякаваць.

Сярод стэндаў замежных пасольстваў, арганізацый і кампаній знайшоўся і беларускі. Ён арганізаваны сіламі Чэрвеньскага псіханеўралагічнага дома-інтэрната, з якім у жаночага клуба даўнія цёплыя адносіны. Творчы калектыў прадставіў вырабы сваіх выхаванцаў: вязаныя рукавіцы, мыла ручной работы, рэчы і дробныя цацкі з бісеру і ніцяў. А таксама творчасць персаналу інтэрната: творы скрапбукінгу, карціны і вышыванне.

Своеасаблівы беларуска-румынскі праект атрымалася зрабіць і ў жонкі пасла Румыніі ў Беларусі Надзі МАШАНУ:

– На нашым стале румынскае віно “Фецяскэ Рэгалэ” і цуйка, якую мы з мужам робім самі з яблыкаў і грушаў з нашага саду, а таксама традыцыйная кераміка з Харэзу і Кукуценя, стравы з Марамуреш (мястэчка на паўночным захадзе Румыніі). Джэмы з яблыкаў, якія я таксама гатую сама і дадаю туды карыцу, гваздзіку, ізюм, крышачку лімона і рому, сёлета зроблены з беларускіх яблыкаў, 100 кілаграмаў якіх падараваў мне Анатоль Бутэвіч, беларускі пісьменнік і першы пасол Беларусі ў Румыніі. А для аздаблення стэнда нашага пасольства і продажу Цэнтральны батанічны сад зрабіў прыгожы тапіярый з кветак.

Ірына СІДАРОК

sіdarok@zvіazda.by

Фота Яўгена ПЯСЕЦКАГА

Загаловак у газеце: Місія ў імя дабрыні

Выбар рэдакцыі

Культура

У нядзелю яўрэі святкуюць Новы год дрэў

У нядзелю яўрэі святкуюць Новы год дрэў

На гэта свята асаблівым чынам спажываюць розную садавіну, запіваючы келіхамі добра разбаўленага віна.

Грамадства

Як задаволіць кадравы голад у сферы ІТ?

Як задаволіць кадравы голад у сферы ІТ?

Работадаўцы кажуць, што быць добрым праграмістам і ўмець пісаць код для эфектыўнай работы ўжо недастаткова.

Культура

Балельшчыкі II Еўрапейскіх гульняў ужо рэзервуюць вясковыя гатэлі

Балельшчыкі II Еўрапейскіх гульняў ужо рэзервуюць вясковыя гатэлі

«Адышоў час, калі гасцям патрэбныя былі толькі «чарка і скварка», ім ужо цікавыя музеі, культурная праграма».