17 Жнівень, чацвер

Вы тут

За паўгадзіны да вясны


У лютым я заўсёды ўспамінаю пастэрнакаўскае: «Февраль. Достать чернил и плакать! Писать о феврале навзрыд, Пока грохочущая слякоть Весною черною горит». Праўда, гэтая «грохочущая слякоть» у асноўным здаралася ў снежні і студзені, а люты нечакана ашчэрыўся цыклонам «Эрыка» на поўдні краіны і заваліў усё наваколле белым-белым снегам. Але мароз трашчаў не надта доўга, стала цяплець. А ўчора былі Грамніцы. Гэта значыць, вясна не за гарамі і лясамі.


Чаму мы так чакаем вясну? Хіба вясною жыць лягчэй, чым зімой? Старыя праблемы застаюцца, з'яўляецца новы клопат: у каго дача ці новая будоўля, у каго змена гардэробу альбо недахоп сродкаў на абновы.

Але ж вясной сонца болей, болей надзей і светлых спадзяванняў!

Нават учора ў цырульні давялося ўпэўніцца, што жанчыны ўжо рыхтуюцца да вясны. Я ў гэты салон трапляю рэдка. Вось і гэтым разам мая майстар Алена падхапіла грып ці іншую вірусную інфекцыю і ледзь пазнавальным голасам папрасіла пачакаць тыдзень. Але тыдзень цярпець сваю нягеглую прычоску не хацелася. Пазваніла ў найбліжэйшы ад дома салон, ветлівая адміністратар запісала да майстра Юліі. Юля аказалася маладой прывабнай дзяўчынай, а пра яе дасягненні ў прафесіі сведчылі шматлікія дыпломы на сцяне. Побач працавала Наташа, яркая брунетка пышных формаў, насупраць — з-за макіяжу і выразу твару крыху падобная на ляльку Барбі — Ніна. І было відаць, што кліенткі ў іх пастаянныя. Ды і апошнія паводзілі сябе так, нібы яны не ў цырульні, а ў кампаніі старых знаёмых. Адчувалася, што і працаўніцы індустрыі прыгажосці ведаюць сваіх наведвальніц, даражаць імі, таму з радасцю падтрымліваюць гутарку, стараюцца ўсяляк узняць настрой.

Праз хвіліну пасля мяне ў цырульню зайшла мажная кабета ў цёмным норкавым футры. І ўжо па тым, як адміністратар Эма кінулася яе сустракаць і дапамагаць скідаць шубу, стала зразумела, што Аляксандра Васілеўна — тут кліент жаданы. Эма адразу пабегла рабіць каву для госці, а кліентка тым часам уплыла ў залу і ўселася да Наташы ў крэсла, нібы каралева на трон. На пытанне «Што будзем рабіць?» амаль на ўсю залу прагучала: «А што хочаш, даражэнькая. Толькі каб адсюль я выйшла не мокрай курыцай, а чалавекам». Далей гэтая бізнес-лэдзі, у чым ужо не засталося сумненняў, расказала, што нарэшце пазбавілася ад праверкі.

— Ператрэслі ўсю дакументацыю, чаго толькі шукалі, невядома. І галоўнае, — павышала голас тэмпераментная кліентка, — гэта ў іх цяпер не праверка, маніторынг называецца, што, па сутнасці, адна халера. Не, я на іх не злуюся, яны людзі служывыя, ім загадалі, яны робяць. Я здагадваюся, адкуль вецер падзьмуў. Мой канкурэнт, таму і нядобразычлівец, пастараўся. Адным словам, нічога асаблівага не знайшлі, так, жменю драбязы, але ж нервы патузалі. Лічы, тыдзень увесь калектыў пад напругай, і я, не ведаючы часам, як сябе паводзіць...

У Аляксандры Васілеўны зазвінеў мабільнік мелодыяй Пахмутавай «Белавежская пушча», і яна не скончыла аповед пра «маніторынг» сваёй фірмы адной з кантралюючых арганізацый, а ў тэлефон пасля некалькі дзяжурных фраз амаль закрычала: «Мне не было калі, і не да гэтага, а ты не магла распытаць, як у яе там прайшло, хоць бы падтрымаць яе! Даведаешся — перазвоніш мне!» Потым, звяртаючыся да Наташы, а заадно да ўсіх, пракаментавала званок:

— Сястра стрыечная, вось бесталковая. Я ёй даручала даведацца, як там у Валі прайшла камісія. Валя — наша вясковая сваячка. Б'ецца баба, як тая рыба аб лёд. Дзве каровы, каня ў гаспадарцы трымае, а свіней, курэй — процьма. Тут яшчэ бяда: муж перанёс інсульт. Праўда, акрыяў трохі, дзякуй урачам, але дзе там работу па яго сілах знойдзеш? Здаровых у калгасе не ўсіх бяруць. Па гаспадарцы ёй крыху дапамагае. Нядаўна папера прыйшла з патрабаваннем падатак заплаціць за дармаедства. Я ёй гаварыла, каб брала ўсе даведкі аб перанесеных раней хваробах ды ішла ў камісію, якая вызваляе ад аплаты. Я магла б ёй, вядома, дапамагчы з грашыма. Але якія яны дармаеды? З мазаля жывуць, крыўдна нават. Спадзяюся, што там усё вырашылася добра. Хутка вясна, агарод садзіць трэба, насенне купляць, а не падаткі плаціць.

— А за мяне вось муж заплаціў, — амаль што з пафасам адазвалася з крэсла насупраць кліентка Ніны, нечым падобная на самую Ніну, мініяцюрная маладзіца са старанна нафарбаваным тварыкам. — Працаваць не зусім маё амплуа. А плаціць за ўсё ў сям'і павінен муж, гэта не мае турботы. Мой клопат — выглядаць адпаведна, дом весці, вось і пачынаю рыхтавацца да вясны. Ніначка, я мяняю свой вобраз, сёння робім меліраванне.

Адміністратарка Эма, якая ведае ўсё пра ўсіх, не ўтрывала, калі Ніна павяла кліентку мыць галаву, пракаментавала: «Вой, не хацела б я такога заможнага і гатовага ўсё фінансаваць. Не раз наш візажыст Віка ёй ліхтары пад вокам грыміравала, так бы мовіць, вынікі прафілактычнай работы над выхаваннем жонкі багатага і ўплывовага.

— За ўсё, мае міленькія, трэба плаціць, — адазвалася Аляксандра Аляксееўна, якая прыкметна памаладзела пад рукамі вопытнай Наташы. — Я, напрыклад, у сродках не абмежаваная, але кожны дзень — стрэсы, нервы, сваркі. Вось у цырульні, як ні дзіўна, супакойваюся, таму і люблю сюды хадзіць.

Нічога, дзяўчаты, хутка вясна, свята нашае будзе!

...Сапраўды, не так шмат дзён застаецца і да свята. Але пра гэта як-небудзь наступным разам.

Святлана ЯСКЕВІЧ

yackevіch@zvіazda.by

Дадаць каментар

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Руху WоrldSkіlls Belarus патрабуецца ўласны брэнд

Руху WоrldSkіlls Belarus патрабуецца ўласны брэнд

У кастрычніку ў Абу-Дабі (ААЭ) пройдзе 44-ы чэмпіянат WоrldSkіlls Іntеrnаtіоnаl, у якім возьмуць удзел і беларусы. 

Грамадства

Як байцы з трох краін узводзяць новую спартыўную арэну

Як байцы з трох краін узводзяць новую спартыўную арэну

Сярод усіх маладзёжных будоўляў гэтага лета мінская гарадская — асаблівая. 

Калейдаскоп

Дзмітрый Літвіновіч: СhеrrуVаtа «абнулілася» і пачала новае жыццё

Дзмітрый Літвіновіч: СhеrrуVаtа «абнулілася» і пачала новае жыццё

Наколькі цяжка пачынаць прамаўляць уголас пасля доўгага маўчання, ці змяніліся ўмовы гульні на музычным рынку і ці прынялі хіпстары памкненні эксперыментатараў старога пакалення.

Грамадства

Унікальны заплыў «на чым папала» прайшоў на Аўгустоўскім канале

Унікальны заплыў «на чым папала» прайшоў на Аўгустоўскім канале

Гэта відовішча ўжо трэці год запар здзіўляе сваім нестандартным падыходам.