Вы тут

Як пакаштаваць экзатычныя стравы, не выходзячы з дому


У гэту нядзелю на «Беларусь 1» вяртаецца абноўленая праграма «Кулінарная дыпламатыя», у якой беларусы не толькі знаёмяцца з нацыянальнымі кухнямі і традыцыямі розных краін, але і могуць зірнуць па-новаму на саміх сябе — вачыма паслоў гэтых краін, якія пэўны час жывуць і працуюць у нашай рэспубліцы.

Першыя два сезоны праекта, сцвярджаюць у Белтэлерадыёкампаніі, мелі вялікі поспех сярод гледачоў і ўдзельнікаў, таму гастранамічнае падарожжа вырашана было працягнуць.


«У кож­най пра­гра­ме раб­лю для ся­бе ад­крыц­ці, і не толь­кі ку­лі­нар­ныя», — пры­зна­ец­ца тэ­ле­вя­ду­чая Юлія Пяр­цо­ва.

Што змянілася ў «Кулінарнай дыпламатыі» ў новым сезоне? Перш за ўсё, вядучая — на змену Ларысе Гулякевіч прыйшла журналіст Агенцтва тэленавін Юлія Пярцова. Акрамя таго, цяпер праграма мае выразны сямейны ўхіл: на тэлевізійную кухню-студыю паслы замежных дзяржаў з задавальненнем прыходзяць з жонкамі і дзецьмі, а творчая група праекта дапаўняе кулінарную частку сюжэтамі пра ўдзельнікаў або гісторыка-культурныя каштоўнасці краін, якія яны прадстаўляюць. У студыі з'явілася дэгустацыйная зона, якая яшчэ больш збліжае ўсіх удзельнікаў за адным сталом. Дзеля ажыўлення праграмы абяцаюць забаўляльныя элементы — фокусы, танцы, песні... Ну і, вядома, практычна кожны госць дзеліцца ўласнымі ўражаннямі пра Беларусь — і, як заўважае вядучая, акрамя звыклых кампліментаў чысціні, давялося пачуць шэраг нечаканых гісторый. Прыкладам, пасол Славакіі ў Беларусі расказаў, як дыпламатыя дапамагае яму ў стасунках з гандлярамі на Камароўскім рынку, дыпламаты з Паўднёвай Карэі ці не кожны тыдзень бываюць у Вялікім тэатры оперы і балета і захапляюцца ўзроўнем нашых артыстаў, а кіраўніка дыпмісіі Эквадора прыемна ўразіла сумленнасць нашых суайчыннікаў і бяспека на вуліцах.

Пасол Літвы Андрус Пулокас — менавіта ён разам з жонкай адкрывае новы дыпламатычна-кулінарны сезон на «Беларусь 1» — здзівіў здымачную групу добрым веданнем салігорскіх шахтаў, якія лічыць турыстычнай «фішкай» нашай краіны, дружалюбнай «свойскасцю», далікатнасцю і ўпэўненасцю на кухні, што ўласціва далёка не кожнаму мужчыну. Наогул, нягледзячы на высокія статусы і рангі, ніхто з удзельнікаў не адмовіўся пакухарыць пад прыцэлам тэлекамер і расказаць не толькі пра нацыянальныя стравы, але і пра ўласны лад жыцця. Калі ж ёсць нейкія закрытыя для размовы тэмы, пра іх папярэджваюць загадзя.

— Якая з ужо адзнятых праграм найбольш запомнілася? — перапытвае Юлія Пярцова, пакуль накладваюць грым, рэквізітары і памочнікі на кухні раскладваюць неабходныя інгрэдыенты, а мы чакаем сённяшняга госця. — Ведаце... усе! Літва, Палесціна, Таджыкістан, Фінляндыя, Эквадор, Карэя, Славакія, Эстонія — кожны выпуск, як маленькае падарожжа ў пэўную краіну, можна нават на карце свету адзначаць, дзе мы «пабывалі». І кожны чымсьці ўражвае па-свойму. Для мяне, напрыклад, было адкрыццём, што заяўлены эквадорскі рэцэпт здаваўся вельмі экзатычным — крэветкі, мноства спецый — а ў выніку аказалася, што прыгатаваць гэту страву можна на звычайнай кухні, і нават часу спатрэбіцца няшмат. Кухня Палесціны здзівіла наяўнасцю ў ёй... звычайных пельменяў! Праўда, з некаторымі нюансамі — фарш палесцінцы папярэдне абсмажваюць, а самі пельмешкі вараць у кефіры, прычым ёсць свае хітрыкі, каб ён не звярнуўся, — атрымліваецца нязвыкла, але насамрэч вельмі смачна.

Спе­цыі і вэн­джа­нае са­ла, а так­са­ма «сак­рэт­ны ін­грэ­ды­ент» —  ка­пус­ны ра­сол — ва ўме­лых ру­ках дып­ла­ма­тыч­най сям'і зу­сім хут­ка  ста­нуць ас­но­вай фір­мен­най ве­ра­шча­кі.

— Ці ўзялі вы нейкі «дыпламатычны» рэцэпт для сваёй сямейнай кухні?

— Усе ўзяла, бо насамрэч іх усе рэальна прыгатаваць дома. Нават таджыкскі плоў пры веданні некаторых нацыянальных «сакрэтных ключыкаў», якімі з намі падзяліўся спадар пасол, на вашай кухні атрымаецца самы сапраўдны — так што глядзіце праграму, не пашкадуеце! А я ў найбліжэйшы час, калі прыйдуць у госці сябры, парадую іх якой-небудзь экзатычнай стравай з дыпламатычнай кухні.

А яшчэ «Кулінарная дыпламатыя» развее некаторыя міфы. Так, многія беларусы ўпэўнены, што да нас завозяць толькі кармавыя бананы. Ці ядуць такія ў Эквадоры і ці ўсе бананы падыходзяць для смажання, або наколькі распаўсюджаная на беларускіх кірмашах «карэйская морква» насамрэч мае дачыненне да Карэі — пра гэта вядучая і гледачы даведаюцца, што называецца, з першых вуснаў.

— Наколькі складана было прыйсці ва ўжо існуючую праграму і прыўнесці ў яе штосьці сваё? Гледачы ж прывыклі да манеры Ларысы Гулякевіч...

— У мяне ёсць такая асаблівасць — схільнасць парадзіраваць убачанае, таму спецыяльна не праглядаю ранейшыя выпускі «Кулінарнай дыпламатыі», каб міжволі нешта не скапіраваць. А з Ларысай мы сябруем, і яна папярэджвала, што «раскрыць» дыпламатаў бывае даволі няпроста. Але з іншага боку, гэта вельмі ўзбагачае: ты атрымліваеш новыя ўражанні, даведваешся пра некаторыя нераскручаныя, але надзвычай цікавыя турыстычныя мясціны, бачыш сябе вачыма іншаземцаў, а калі ўдаецца знайсці кантакт, то нават моўны бар'ер знікае. Часам мы настолькі разнявольваемся, што нібыта сапраўды знаходзімся на кухні як старыя добрыя сябры, і толькі потым спахапляешся: гэта ж дыпламат! Да нас жонка пасла Паўднёвай Карэі прыйшла з перакладчыкам: па-за кадрам мы размаўлялі на англійскай (Юлія — лінгвіст, перакладчык па адукацыі. — Аўт.), а падчас здымак — маё пытанне, пераклад, яе адказ, пераклад... І так мы разгаварыліся, што я задаю наступнае пытанне пра Беларусь і яе ўражанні, а яна, не чакаючы перакладу, пачынае адказваць. Ва ўсіх лёгкі ступар, а госця ўсміхаецца: «Я ўсё зразумела».

Зды­маць сма­жа­нае са­ла буй­ным пла­нам — тое яшчэ вы­пра­ба­ван­не для апе­ты­ту!

...У студыю прыбылі ўдзельнікі сённяшняй праграмы — кіраўнік славацкай дыпмісіі з сям'ёй і... кошыкам прадуктаў, сабраных «на ўсякі выпадак». Насамрэч патрэбныя для выбраных страў інгрэдыенты тэлевізійнікі рыхтуюць напярэдадні, але часам рэцэпт змяшчае вельмі ўжо рэдкія і незвычайныя складальнікі — тады госці прыносяць іх з сабой, а гледачам расказваюць, чым можна гэта замяніць. «Вельмі ўразіў наш госць з Фінляндыі прадуктамі, якія фіны традыцыйна выкарыстоўваюць у кулінарыі. Ён прынёс з сабой ягады ядлоўцу, з якіх робіцца смачны соус, і адзін неймаверны прадукт з хвоі — высыпаючы яго з пакеціка, я чакала ўбачыць шышкі ці нешта такое, а ўбачыла... пух. Як высветлілася, гэта высушаныя і здробненыя маладыя пабегі елак, якія выкарыстоўваюцца ў кулінарыі. А яшчэ мы гатавалі з фінскім госцем слабасалёнага ласося пад лакрычным марынадам, для чаго выкарыстоўваліся лакрычныя цукеркі са спецыяльным водарам дзёгцю — у іх не адчуваецца гэты спецыфічны лакрычны смак, што многім не даспадобы. Мы таксама сумняваліся, што атрымаецца, а потым за кадрам усё каштавалі і каштавалі той соус, пасля праграмы літаральна за хвіліну ўсё з'елі», — смяецца Юлія Пярцова.

Пабываўшы на тэлекухні, пацвярджаем: тут няма муляжоў, усё, ад молатых спецый да малака ў слоіку, сапраўднае і свежае. «М-м-м, — прынюхваецца вядучая то да сушаных белых грыбоў, то да вэнджанага сала, — які водар, ашалець можна!» — «Цярпі, Юля, да канца здымак», — глытаюць слінку рэдактары, і вядучая, хуценька зрабіўшы маўленчую размінку, запрашае дыпламатаў кашаварыць. Зрэшты, нягледзячы на буйства ядомых фарбаў і водараў, за некалькі гадзін, што запісваецца 25-хвілінны выпуск, героі часам настолькі захапляюцца гаворкай, што забываюцца пра ўсё астатняе, і толькі сярдзітае пыхканне каструлек вяртае ў рэальнасць. Шкада, што ў хранаметраж праграмы трапяць далёка не ўсе філасофска-сур'ёзныя, забаўныя і кранальныя моманты, якія адбываюцца на здымках — але, мабыць, галоўнае, каб гатовая «страва» прыйшлася даспадобы гледачам.

Пакаштуйце!

Рэцэпты ад пасла Літвы ў Беларусі Андруса Пулокаса.

Літоўскі халаднік

Спатрэбіцца: 2 буракі, 2 калючыя агуркі, 1 літр кефіру, 3 курыныя яйкі, 5—6 бульбін, па 1 пучку цыбулі і кропу, 3 ст. лыжкі смятаны, соль на смак. Буракі адварыць і нацерці на буйной тарцы. Агуркі, кроп і зялёную цыбулю здрабніць, усё скласці ў каструлю, перамяшаць, заліць кефірам і пасаліць. Перад падачай у талеркі кладуць парэзанае на чацвярцінкі яйка, смятану і зяленіва, а асабліва смачны літоўскі халодны боршч з варанай гарачай бульбай.

Торт «Гультай»

Спатрэбіцца: 4-5 пачкаў любога пясочнага пячэння, 250 грамаў сметанковага масла (пажадана тлустасцю 82%), плітка шакаладу, 1 бляшанка згушчонкі, 3—6 ст. лыжак какавы, 2 пачкі арэхаў (фундук або міндаль), 2 ч. лыжкі распушчальнай кавы, 50—100 грамаў кававага лікёру. Пячэнне дробна паламаць, растопленае масла змяшаць са згушчонкай і какавай, дабавіць падсмажаныя арэхі, каву, лікёр, здробнены шакалад. У атрыманую масу высыпаць пячэнне, зноў добра перамяшаць, завярнуць у фольгу і прыдаць пэўную форму. На ноч торт пакінуць у халадзільніку, а перад падачай парэзаць.

Вікторыя ЦЕЛЯШУК

tselyashuk@zviazda.by

Загаловак у газеце: Абед з дыпламатам

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Жыццёвы шлях Якава Крэйзера. Першы камдзiў, якi атрымаў Зорку Героя, заслужыў яе, абараняючы Барысаў

Жыццёвы шлях Якава Крэйзера. Першы камдзiў, якi атрымаў Зорку Героя, заслужыў яе, абараняючы Барысаў

У пачатковы перыяд Вялiкай Айчыннай вайны зацятыя баi разгарнулiся пры абароне Барысава — старадаўняга беларускага горада на Бярэзiне. 

Грамадства

Схадзіць на «Куфар» і застацца без грошай. На папулярным сайце можна сустрэць махляра, замаскіраванага пад пакупніка

Схадзіць на «Куфар» і застацца без грошай. На папулярным сайце можна сустрэць махляра, замаскіраванага пад пакупніка

«Лічбавыя жулікі», якія здымаюць грошы з чужых банкаўскіх карт, звычайна маскіруюцца пад інтэрнэт-рэсурсы, вартыя даверу.