17 Жнівень, чацвер

Вы тут

Сувязістцы падпарадкоўваецца ўзвод салдат тэрміновай службы


Настасся Рэут ніколі не турбуецца наконт таго, у чым пайсці на работу. Прыгожыя сукенкі і туфлі на абцасах — гэта не пра яе. Найбольш камфортна дзяўчына адчувае сябе ў камуфляванай форме і берцах. Насця служыць у арміі. Яна — сувязістка.


На­стас­ся Рэут пра­во­дзіць за­ня­так па кі­ра­ван­ні транс­парт­ным срод­кам.

У 56-м асобным палку сувязі жанчын у пагонах нямала: гэтую адказную вайсковую прафесію ім давяралі здаўна. Настасся камандуе ўзводам. У яе ў падначаленні — шасцёра мужчын. І ўсе, а гэта салдаты тэрміновай службы, паслухмяна выконваюць загады свайго камандзіра.

Пад яе кіраўніцтвам вайскоўцы засвойваюць тэлеграфна-тэлефоннае рамяство, кіруюць мабільнымі вузламі сувязі. Акрамя таго, дзяўчына лічыць сваім абавязкам унікаць у патрэбы салдат. Здаецца, Настасся ведае пра іх усё: хто якую навучальную ўстанову скончыў, чым займаўся ў цывільным жыцці...

Сама дзяўчына ў армію трапіла не выпадкова. У той час калі Насціны сяброўкі выбіралі прафесію прадаўца, бухгалтара або настаўніка, яна марыла пра афіцэрскія пагоны.

— Насіць вайсковую форму хацела з самага дзяцінства, — прызнаецца Настасся Рэут. — У маёй сям'і ніколі не было вайскоўцаў, але мне заўсёды падабалася ваенная выпраўка, пастраенні, з задавальненнем назірала за парадамі войскаў Мінскага гарнізона... Паколькі я паступала пасля 9 класа, то на перспектыву выбірала спецыяльнасць, запатрабаваную ў арміі.

Пасля заканчэння каледжа сувязі (цяпер Беларуская дзяржаўная акадэмія сувязі) яна трапіла ў 56-ы полк, дзе служыць ужо дзявяты год. Спачатку праходзіла службу па кантракце. Афіцэрскую пасаду заняла, калі стала прапаршчыкам. Зборы, экзамены — і яна лейтэнант.

Як запэўнівае дзяўчына, праца не самая складаная: своечасова рэагаваць на ўсе паведамленні, сачыць за спраўнасцю апаратуры і, калі трэба, выпраўляць непаладкі. Але надзвычай адказная: выконваючы рэальныя практычныя задачы ў мірны час, ваенныя сувязісты знаходзяцца ў пастаяннай баявой гатоўнасці. На шчасце, пазаштатныя сітуацыі адпрацоўваюцца толькі падчас палявых выхадаў і вучэнняў.

Паколькі ваенная сувязь развіваецца ўсё больш імкліва, увесь час трэба ўдасканальвацца. Часу на пачытаць што-небудзь для душы ў Настассі не хапае: у руках часцей за ўсё — навукова-папулярная і спецыялізаваная літаратура. Армія аснашчаецца новымі і мадэрнізаванымі сродкамі сувязі, таму, каб адпавядаць, трэба ўвесь час працаваць над сабой.

У пад­на­ча­лен­ні ў су­вя­зіст­кі — уз­вод муж­чын.

— Лічбавая тэхніка паступова замяняе аналагавую, — расказвае Настасся Рэут. — Калі раней для яе абслугоўвання было задзейнічана пяць чалавек, то цяпер з тымі самымі задачамі могуць справіцца двое. Але ніякі камп'ютар не заменіць чалавека: трэба кантраляваць абстаноўку, уводзіць пэўныя даныя ды, як і любая апаратура, ён можа даць збой.

Лейтэнант прызнаецца, што ў цывільным жыцці не раз даводзіцца чуць, што служыць у арміі — не жаночая справа. «Гэта на «грамадзянцы» некаторыя лічаць, што ні ў якім разе не падпарадкоўваліся б жанчыне, — гаворыць Настасся. — У арміі ж субардынацыя — не пусты гук. Ты тут не жанчына, а такі ж ваеннаслужачы, як і ўсе астатнія. Ніякіх патуранняў!»

Акрамя хіба што нарматываў па фізічнай падрыхтоўцы. Замест падцягвання жанчыны ў пагонах здаюць практыкаванні для прэса, а на нарматыў па бегу для іх адводзіцца больш часу, чым мужчынам. У астатнім, на думку лейтэнанта Рэут, прадстаўніцы жаночага полу не павінны вылучацца з агульнага строю. «Раз ты прыйшоў у армію, забудзься пра прыгожую прычоску, яркі макіяж і доўгія пазногці, — лічыць яна. — Па-за КПП ты можаш выглядаць як хочаш, але нельга забываць, што перш за ўсё ты афіцэр».

Нягледзячы на тое, што на службе Настасся — дастаткова строгі і патрабавальны камандзір, дома яна — пяшчотная і клапатлівая маці. Дзяўчына ўпэўнена, што ўсе службовыя пытанні павінны заставацца за КПП, у той жа час ні ў якім разе нельга прыносіць свае сямейныя праблемы на работу.

Любімаму сыну Насця прысвячае ўвесь свой вольны час. Той, у сваю чаргу, ганарыцца, што мама — афіцэр. А калі нехта з аднакласнікаў сумняваецца, просіць, каб забрала яго са школы ў вайсковай форме.

— Дома вы таксама камандзір?

— Блізкія кажуць, што так, але я не сказала б, — прызнаецца дзяўчына. — Я аргументую гэта тым, што мой сын проста дысцыплінаваны хлопчык. Яму хапае аднаго майго погляду, і ён усё разумее.

Пра будучую прафесію маленькі Мікіта пакуль не задумваўся. Але маці не выключае, што афіцэрская дынастыя можа працягнуцца. Сёння Настасся не ўяўляе сябе ні ў якай іншай сферы. Яна ніколі не шкадавала, што зрабіла свой выбар на карысць абароны Айчыны.

— Прафесія вайскоўца заўсёды будзе актуальнай, — лічыць камандзір узвода. — Сёння гэта і стабільны заробак, і кар'ерны рост, а яшчэ, безумоўна, прэстыж. Я ганаруся сваім званнем і прафесіяй. Увогуле, працаваць трэба там, дзе падабаецца. Тады і на работу будзеш хадзіць з задавальненнем.

Вераніка КАНЮТА

kanyuta@zvіazda.by

Фота Надзеі БУЖАН

Загаловак у газеце: Калі мама — афіцэр

Дадаць каментар

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Руху WоrldSkіlls Belarus патрабуецца ўласны брэнд

Руху WоrldSkіlls Belarus патрабуецца ўласны брэнд

У кастрычніку ў Абу-Дабі (ААЭ) пройдзе 44-ы чэмпіянат WоrldSkіlls Іntеrnаtіоnаl, у якім возьмуць удзел і беларусы. 

Грамадства

Як байцы з трох краін узводзяць новую спартыўную арэну

Як байцы з трох краін узводзяць новую спартыўную арэну

Сярод усіх маладзёжных будоўляў гэтага лета мінская гарадская — асаблівая. 

Калейдаскоп

Дзмітрый Літвіновіч: СhеrrуVаtа «абнулілася» і пачала новае жыццё

Дзмітрый Літвіновіч: СhеrrуVаtа «абнулілася» і пачала новае жыццё

Наколькі цяжка пачынаць прамаўляць уголас пасля доўгага маўчання, ці змяніліся ўмовы гульні на музычным рынку і ці прынялі хіпстары памкненні эксперыментатараў старога пакалення.

Грамадства

Унікальны заплыў «на чым папала» прайшоў на Аўгустоўскім канале

Унікальны заплыў «на чым папала» прайшоў на Аўгустоўскім канале

Гэта відовішча ўжо трэці год запар здзіўляе сваім нестандартным падыходам.