26 Верасень, серада

Вы тут

Што агульнага ў віцябчан з жыхарамі Манака, Венецыі і Рыа


У Віцебску ўжо рыхтуюцца да чарговага «Базару». Уласны карэспандэнт «Звязды» ў Віцебскай вобласці, выконваючы заданне рэдакцыі падрыхтаваць артыкул наконт сакрэту даўгалецця фестывалю, знайшоў сваю першую акрэдытацыю. Яна за... 1994 год.


Спя­вак Ху­ліа Іг­ле­сі­яс-ма­лод­шы ў ата­чэн­ні дзя­цей з за­слу­жа­на­га ама­тар­ска­га ка­лек­ты­ву Рэс­пуб­лі­кі Бе­ла­русь ха­рэа­гра­фіч­на­га ан­самб­ля «Зор­ка» (Ві­цебск).

Надрукавалі на зялёнай паперцы пішучай машынкай: «Прэса»... І ніякіх галаграм, рознакаляровых надпісаў.

Чакаюць «Базар» за мяжой

За што любяць «Базар»? Дарэчы, а за што кахаюць жанчыну, мужчыну? Проста кахаюць! А фестываль за 26 гадоў існавання стаў той падзеяй, якую чакаюць гараджане, жыхары краіны, зоркі, турысты. На ім не сумна, ёсць заўсёды куды пайсці. А якая цудоўная атмасфера — свята, гасціннасці, дружбы!

Нагадаю, што Аляксандр Сідарэнка, дырэктар віцебскага фестывалю яшчэ і кіраўнік Сусветнай асацыяцыі фестываляў (САФ). Сёлета на «Базары» ў члены САФ прынялі фінскую Міжнародную культурную асацыяцыю горада Турку і расійскі Міжнародны фестываль-конкурс рускай культуры «Вытокі». Адпаведнае рашэнне прынялі падчас нарады ў Віцебску з удзелам дырэктараў асацыяцыі.

Каментуючы падзею журналістам, Аляксандр Сідарэнка адзначыў, што САФ аб'ядноўвае каля 20 міжнародных або вядомых па-за краінай фэстаў, конкурсаў, культурных праектаў. Умова — высокі узровень правядзення. Галоўнае — не колькасць членаў, а якасць праектаў.

Кіраўнікі фэстаў абмяркоўвалі ў Віцебску планы. У прыватнасці, была агучана ідэя ўключыць у склад членаў САФ кіраўнікоў прадзюсарскіх структур, якія апякаюць перспектыўных адораных выканаўцаў.

Аляксандр Сідарэнка таксама паведаміў СМІ пра тое, што ў сталіцах Латвіі і Малдовы мараць прыняць адзін з «базарных» праектаў.

Ды ну яго?

Колькі разоў чуў ад некаторых землякоў пра тое, што «Базар» надакучыў. Што «нармальны гараджанін» павінен з'ехаць з Віцебска, каб толькі не бачыць гэтае «баляванне падчас чумы», «оргію», «жах», «прымітывізм». А зараз нечаканая паралель. У Вікіпедыі прачытаў, што падчас карнавалу ў Рыа-дэ-Жанэйра з-за прытоку турыстаў узнікае востры недахоп месцаў у гасцініцах і назіраецца рост цэн на жыллё. Цытата скарочаная: «Многія жыхары Рыа з'язджаюць з горада, каб спакойна правесці час з сям'ёй». Ну дык літаральна, як пра Віцебск!

Наколькі мы ведаем, эпідэміі чумы — гэта з'ява далёкага мінулага. Наконт «оргій», быў час, калі на вуліцах не забаранялася піць піва і мацнейшыя напоі, і горад перыядычна насамрэч нагадваў нейкі «стан качэўнікаў», якія вырашылі з дарогі перакусіць і выпіць «горкай». Памятаецца, міліцыянеры ветліва прасілі кампаніі пакінуць месцы, дзе планавалася арганізаваць нейкае прадстаўленне на адкрытым паветры. Напрыклад, на плошчы 1000-годдзя Віцебска. Народ прасіў: «Дык «Базар» жа! Дайце «пабазарыць»...

Што датычыцца жахаў, бадай, толькі супрацоўнікі дырэкцыі бачылі жудасныя сны з-за таго, што не хапае гатэляў, чарговая капрызная «зорка» патрабуе нумар з басейнам, гасцініцу з верталётнай пляцоўкай. А такіх у Віцебску няма і цяпер.

Асабіста мяне забаўляла, калі тайком прадстаўнікі дырэкцыі мне распавядалі пра падрабязнасці патрабаванняў зорак. Напрыклад, пра туалетную паперу менавіта блакітнага колеру. Цяпер падчас камандзіровак перыядычна жартую ў размове з добра знаёмымі адказнымі асобамі, што ў маім «райдары» ёсць такі пункт. Цудоўна, што разумеюць жарт. І хто сказаў, што ў нас чыноўнікі, не сябруюць з гумарам? Наадварот!

«Бедныя» манакцы і бразільцы

Пра «прымітывізм». На фестывалі за 26 гадоў яго правядзення выступалі зоркі сусветнай велічыні, прадстаўнікі розных мастацтваў. У тым ліку і оперы, балета, віртуозныя музыканты, кампазітары...

Што датычыцца скептыкаў не толькі ад СМІ. Напэўна, ёсць незадаволеныя жыхары Канаў, дзе пачынаючы з 1946 года паводзіцца кінафестываль? А як жа я разумею жыхароў княства Манака, дзе яшчэ аж з канца 1920-х праводзіліся гонкі. А ў 1950-м адбылася першая «Формула-1». «Сумуюць» і тыя, хто не пакідае горад падчас Венецыянскага фестывалю. Летась ён адбыўся 73 раз — «проста жах».

А вось «Еўрабачанню» пашанцавала: праводзіцца чарговы раз у краіне, прадстаўнік якой выйграў конкурс. Пачынаючы з 1956 года! Цікава, што краіны адмаўляліся праводзіць яго. Напрыклад, у 1972-м Манака — з-за адсутнасці належнай пляцоўкі. А праз год Люксембург — з-за высокіх выдаткаў на правядзенне. А ў 1980 годзе Ізраіль — у сувязі з выдаткамі на перавод тэлебачання на каляровае вяшчанне. Вялікабрытанія прымала ў сябе конкурс часцей за ўсіх — 8 разоў! У тым ліку — тры пасля адмовы іншых краін.

За ганарар і не тое напішуць

Крытыку мінулага і ў цэлым «Базару» пачытаў на некаторых сайтах. Дарэчы, адзін з іх мне раней падабаўся.

Аўтар на поўным сур'ёзе, выконваючы заказ для атрымання ганарару, напісаў, што гараджане ўсміхаюцца толькі на «Базары». А больш, маўляў, свят і няма. І жывуць ад «Базару» і да яго. Шаноўны, мы цудоўна святкуем: Дзень Перамогі, Незалежнасці, Дзень горада, «імяніны Шагала», навагоднія і калядныя святы... Ды шмат чаго. Нават Дзень снегу!

Паверце мне, чалавеку, які нарадзіўся і амаль што ўсё жыццё жыве ў Віцебску, падстаў для радасці ў нас значна больш, чым вам падалося. Наконт усмешкі, напэўна, нас пераблыталі з кімсьці, мо з «суровымі фінскімі хлопцамі» — з фільма пра асаблівасці нацыянальнага палявання? Радасці хапае. Бывае, за чарговую ўсмешку дзяўчат і жанчын, здаецца гатовы хмары разагнаць, вясёлку дастаць з нябёсаў. І хто б мне што не гаварыў, прадстаўніцы слабай паловы чалавецтва менавіта на Віцебшчыне самыя прыгожыя! І хай не крыўдзяцца мінчанкі, гамяльчанкі, магіляўчанкі і іншыя.

"Зорны" хлопчык

Гэты фэст асабіста мне запомніцца тым, што ўпершыню акрэдытавалі майго малодшага. Дзевяцігадовы Лёша, у прыватнасці, выступаў на канцэрце адкрыцця "Базару". Прэсу тады за кулісы не дапускалі. Як і падчас многіх іншых канцэртаў. А ён, хлопчык з валасамі залаціста-бронзавага колеру, такіх у народзе клічуць "рыжык", з блакітнымі вачыма быў сярод выбраных. Танцаваў у Летнім амфітэатры, калі спяваў Хуліа Іглесіяс (малодшы). З гонарам распавядаў маме, што яго пускаюць і ў глядзельную залу, калі ёсць свабодныя месцы. І цяпер ён можа акунуцца ў атмасферу "Базару" без таты.

Мо стане зоркай? Калегам са СМІ я паведаміў, што буду прэс-сакратаром, каб "займалі чаргу".

Дарэчы, пра абмежаванні для журналістаў. Папрокі некаторых рэпарцёраў наконт таго, што ў пачатку серыі канцэртаў у Летнім амфітэатры нельга трапіць за кулісы, як той казаў, былі пачутыя. Дырэктар фестывалю адзначыў, што артыстаў "аддалілі" ў мэтах бяспекі. Але потым не на ўсіх шоу было табу на сустрэчу з зоркай у "службовай зоне" канцэртнай пляцоўкі.

У будучым, магчыма, створаць "пляцоўку", мо "зорны калідор" для магчымасці інтэрв'ю. Галоўнае, каб пры гэтым не было праблем у артыстаў і журналістаў...

Аляксандр ПУКШАНСКІ

рukshаnskі@zvіаzdа.bу

Загаловак у газеце: Калі б не было яго...

Дадаць каментар

Выбар рэдакцыі

Палітыка

Уладзімір Андрэйчанка расказаў пра найбольш значныя законапраекты

Уладзімір Андрэйчанка расказаў пра найбольш значныя законапраекты

 «Толькі агульнымі намаганнямі мы зможам супрацьстаяць няпростым выклікам часу».

Грамадства

Як у Беларусі абясшкоджваюць боепрыпасы

Як у Беларусі абясшкоджваюць боепрыпасы

​Колішняя Беларуская ваенная акруга лічылася адной з самых магутных у СССР.

Грамадства

Шчырая размова з вядомым педагогам пра бацькоўскія сумненні і страхі

Шчырая размова з вядомым педагогам пра бацькоўскія сумненні і страхі

«Калі ў вас адкрыўся рот, каб накрычаць на дзіця, спыніцеся хоць на секунду…» 

Грамадства

Чым здзівіў сёлета «Кліч Палесся»

Чым здзівіў сёлета «Кліч Палесся»

Этнафэст стаў вядомым далёка за межамі Беларусі.