Вы тут

ІNTЕLLІGЕNСY: «Робім тое, што амаль ніхто не спрабаваў»


Выпраўляючыся на іх выступленне, ніколі не ведаеш, ці пазнаеш у электронным выкананні сваю любімую кампазіцыю. Справа ў тым, што хлопцы граюць у фармаце імправізацыі rіght nоw — кожная з песень фактычна зноў нараджаецца, ствараецца на вачах. Электронны гурт Іntеllіgеnсу менш як паўгода таму прадставіў новы поўнафарматны альбом Tесhnо Bluеs, у гэтым фестывальным сезоне паспеў выступіць на некалькіх буйных тусоўках і рыхтуецца да вялікага начнога фэсту электроннай музыкі. Пра сваю фірменную імправізацыйнасць, нацыянальнае ў музыцы і заняпад андэграўнду разам з нашым карэспандэнтам сёння разважаюць вакаліст Усевалад ДОЎБНЯ, гітарыст Яўген МУРАШКА і клавішнік Юрый ТАРАСЕВІЧ.


Злева направа: вакаліст Усевалад Доўбня, клавішнік Юрый Тарасевіч і гітарыст Яўген Мурашка.

— Вы называеце сябе не проста гуртом, а электронным lіvе міні-аркестрыкам. Чаму менавіта так?

Юрый: — Бо мы спрабуем рабіць тое, што яшчэ ніхто не спрабаваў. Адны з першых у Беларусі сумясцілі электроніку з жывымі сімфанічнымі інструментамі.

Усевалад: — Мы ўвесь час эксперыментуем з наборам гэтых інструментаў. У нас заўсёды былі жывыя духавыя, і струнныя, гітары, бас заўсёды. У гурце адыграла недзе з два дзясяткі чалавек. Увесь час змяняем склад і інструменты, партыі. І невядома, куды гэта ўсё прывядзе. З апошняга, што хочацца паспрабаваць, — у якасці бэк-вакалістак запрасіць дзвюх чарнаскурых дзяўчат. Мы іх шукаем.

— Сярод музыкантаў зараз не прынята ствараць эпатажны імідж, ужываць алкаголь. У вас і назва такая — Іntеllіgеnсу. Адпачатку падкрэсліваеце: наша музыка інтэлектуальная для разумных людзей?

Юрый: — Гэта хутчэй стасуецца з музыкай, але не з намі самімі. Складана сказаць, што мы стрыманыя, правільныя.

Яўген: — Такія ж як і ўсе музыканты.

Усевалад: — Думаю, гэта хутчэй самаіронія. Так, мы хочам граць больш інтэлігентную музыку. Самі ж працуем у розных сферах — у абслугоўванні сувязі, будаўнічым праектаванні, абароне інфармацыі. Але гэта не перашкаджае музыцы. Яе лічым паўнавартасным заняткам па жыцці і часам дзеля яе ахвяруем працай.

— Вы граеце электронную музыку на англійскай мове, і досыць складана вызначыць яе, так бы мовіць, нацыянальную прыналежнасць. Часам крытыкі нават наракаюць: будзьце беларускімі, і вас тут палюбяць...

Усевалад: — У мяне на гэта вельмі просты адказ: хопіць прывязваць музыку да нацыянальнасці. Гэта тое самае, што казаць беларускім футбалістам гуляць «па-беларуску». Сапраўды, ёсць музыканты, якія адмыслова акцэнтуюць увагу на нацыянальным складніку творчасці, граюць архаіку. У нас няма такой задачы, мы эксперыментуем з творчым, а не з нацыянальным. Мы б хацелі пісаць музыку з нацыянальным каларытам і нават спрабавалі. Але гэта вельмі сур'ёзнае і намнога больш глыбокае пытанне. Тут бачыцца больш адказнасці. Тое, што многія спрабуюць спяваць па-беларуску, сапраўды добра, але трэба разумець, што сапраўдная беларусізацыя творчасці пачынаецца найперш з масавай культуры.

Юрый: — Мы ўжо некалькі гадоў выконваем песні на беларускай мове, і прынамсі адна з іх гучыць падчас кожнага выступлення. Яна проста арганічна атрымалася. Можам нават гадзінную праграму адыграць толькі па-беларуску.

Усевалад: — Кожную з гэтых песень рабілі вельмі доўга, выношвалі. Лічым гэта вялікай адказнасцю. Тут для нас арыенцір Уладзімір Мулявін. Ён выконваў песні шчыра, арганічна, і магчыма таму яны ўжо сталі легендамі. Але сучасны сыход у архаіку ці штучная беларускасць — ніяк не прыклад.

— У вашых анонсах ёсць абяцанні нейкага музычнага чараўніцтва, шаманства. Наколькі атрымліваецца вось так паўплываць на публіку?

Усевалад: — Магчыма, гэта прагучыць самаўпэўнена, але калі чалавек прыйшоў паслухаць музыку, проста акунуцца ў атмасферу, яе адчуць і зразумець, то ён на сто працэнтаў будзе з намі на адной хвалі і схопіць гэты «шаманскі» момант. Проста таму, што мы ведаем, што граем, даносім і самі гэта адчуваем. Усё залежыць ад ступені адкрытасці аўдыторыі. Астатняе ўжо ёсць у музыцы. Мы вельмі любім сваіх слухачоў і ганарымся тым, што на выступленні прыходзяць розныя людзі. Для нас няма такога паняцця, як мэтавы слухач. Кажуць, Іntеllіgеnсу слухаюць толькі хіпстэры. Гэта не так. У зале ёсць рабочыя з заводаў, людзі, якія па жыцці не слухаюць андэграўндную музыку, а нас любяць, ну і, канечне, хіпстэры.

— Сябе лічыце праектам андэграўндным? А ўвогуле, дзе мяжа паміж поп-музыкай і андэграўндам?

Усевалад: — У век інтэрнэту андэграўнднай творчасці проста не бывае. І ўсе гутаркі пра немагчымасць прабіцца да слухача бессэнсоўныя. Цяпер нават самы жорсткі хардкор-калектыў, які грае разбуральную музыку, становіцца мэйнстрымам. Іх могуць паслухаць усе, хто хоча. Інтэрнэт дае магчымасць паглядзець і паслухаць абсалютна ўсё. Андэграўнд памёр. Існуе музыка з шырокай і вузкай аўдыторыяй. Вось і ўсё.

— Але ўсё яшчэ прынята лічыць тэлебачанне мерай «зорнасці». Маўляў, трапіў туды — і мара здзейснілася.

Усевалад: — Але ж і ТБ сёння стала інтэрактыўным. На шоу да Урганта прыходзяць і Аксімірон, і Макс Корж. Яшчэ пяць гадоў таму гэта было б нонсэнсам, а сёння цалкам натуральна. І сведчыць пра тое, што паняцце субкультуры ў падполлі знікла. Напэўна, калі беларускае тэлебачанне таксама зразумее, што прыйшоў час паказваць творчасць, так бы мовіць, «нізоў», былы андэграўнд, тады сапраўды расквітнее беларуская масавая культура і пачнецца шчырая беларусізацыя творчасці.

— Міні-аркестрык паспеў сыграць на адной пляцоўцы з сапраўднымі зоркамі стылю, напрыклад, ОNUKА, Tеslа Bоу і іншымі. Якім з гэтых суседстваў на сцэне ганарыцеся найбольш?

Усевалад: — Гучна сказана, гэта, хутчэй, проста радок у нашым партфоліа. Мы ганарымся кожным фестывалем, у якім удзельнічаем, незалежна ад «зорнасці» яго ўдзельнікаў. Паважаем усіх музыкантаў, з якімі выходзім на сцэну і любім слухаць кожнае з выступленняў. Незалежна ад таго, гэта хэдлайнер ці не. Напрыклад, 14 кастрычніка будзем прымаць удзел у фестывалі электроннай музыкі ў «Сталоўцы», дзе сыграем з іншымі беларускімі музыкантамі, на наш погляд вельмі цікавымі. І паслухаем кожны з гуртоў.

Юрый: — Напэўна, пытанне не ў суседстве і не ў складзе ўдзельнікаў. Для нас вельмі важна выступаць гэтак жа ярка, як і хэдлайнеры, граць гэтак жа добра, быць з імі на адным узроўні.

Усевалад: — Беларускія эксперты прадказвалі, што мы развалімся або заўсёды будзем заставацца калектывам другога гатунку, выступаць на разагрэве. З-за такіх прагнозаў таксама вельмі цікава працаваць і ўдасканальвацца. Набліжацца да пазіцый хэдлайнераў.

— Зразумела, што прадказаць, якім будзе ваша наступнае выступленне, немагчыма. А ці ведаеце, якім будзе наступны альбом?

Усевалад: — Ён будзе інтэлігентным (смяецца). Па форме, канешне, не ведаем, якім. Але па сутнасці гэта ўсё роўна будзем мы.

Марына ВЕСЯЛУХА

vеsіаluhа@zvіаzdа.bу

Фота Сяргея НІКАНОВІЧА і з архіва герояў

Дадаць каментар

Выбар рэдакцыі

Грамадства

На працягу стагоддзя «Звязда» застаецца зоркай беларускай перыёдыкі

На працягу стагоддзя «Звязда» застаецца зоркай беларускай перыёдыкі

Пра гэта ўчора казалі высокія госці на ўрачыстым мерапрыемстве, прымеркаваным да юбілею газеты.

Спорт

Анастасія Марыніна: Баскетбол 3х3 — гэта заўсёды відовішча

Анастасія Марыніна: Баскетбол 3х3 — гэта заўсёды відовішча

Гэта адзін з нямногіх гульнявых відаў спорту, што былі ўключаны ў праграму ІІ Еўрапейскіх гульняў. 

Грамадства

«Захад-2017». Постфактум

«Захад-2017». Постфактум

Задачы сумеснага стратэгічнага вучэння выкананы на высокім узроўні.

Грамадства

На Гродзеншчыне ўшанавалі хлеб, лён, бульбу, памідор і дуб

На Гродзеншчыне ўшанавалі хлеб, лён, бульбу, памідор і дуб

Самабытныя, смачныя і пазнавальна-творчыя святы адбыліся сёлета ў розных раёнах Гродзеншчыны.