Вы тут

Пад “папараць-вопраткай” — “папараць-тэкст”


Пад “папараць-вопраткай”  “папараць-тэкст”

Кастрычнік не распачынае ні каляндарны год, ні восень, аднак менавіта гэты месяц стаў новай вехай для “Маладосці”: пачынаючы з № 10 часопіс уводзіць для аўтраў раздзелаў “Паэзія” і “Проза” ўзроставае абмежаванне  з верхняй мяжой 35 гадоў. Часопіс дае шырэйшую дарогу маладым і, магчыма, ёсць нешта сімвалічнае ў тым, што менавіта ў кастрычніцкім нумары “М”ы вырашылі  звярнуцца да вытокаў.

Святлана Воцінава напісала цёплы і ўтульны тэкст пра дом № 40 па вуліцы Карла Маркса ў Мінску, дзе некалі прайшло шчаслівае дзяцінства “Маладосці”, а зараз месціца рэстаран “Кухмістр”: “Як памятаем, на rue de Beaujolais, 17, у размешчаны там рэстаран Le Grand Vefour дзеля сваёй любімай стравы — грудзінкі маладога баранчыка, гарніраванай белай фасоляй, часта заходзіў пісьменнік Віктор Гюго. Зрэшты, як і многія іншыя зоркі літаратуры, жывапісу, музыкі і тэатра. На Карла Маркса, 40 — у тагачасна-тамтэйшую рэдакцыю літаратурна-мастацкага часопіса «Маладосць» — заходзілі Пімен Панчанка і Янка Брыль, Генадзь Бураўкін і Васіль Зуёнак, Васіль Быкаў і Уладзімір Караткевіч, Рыгор Барадулін і Мікола Аўрамчык, Георгій Паплаўскі і Пятро Драчоў, кампазітар Лучанок і касманаўт Кавалёнак — хто з новымі творамі, хто ў госці, а хто на штодзённую працу”.

Як банальна гэта ні гучыць, але дом, дзе ты нарадзіўся, зрабіў першы крок, вымавіў першае слова, адчуў першую радасць і першы боль… гэты дом назаўжды застанецца асаблівым месцам. Тым не менш, часам жыццё складаецца так, што прыходзіцца пакідаць родны кут, і тады ўзнікае праблема, з якой сутыкнулася і Кацярына Захарэвіч: Без пяці хвілін першакурсніца Кацярынка з’язджае з Маленькага Гарадка ў Вялікі Горад Мары. Самыя вялікія і важкія рэчы завезлі загадзя, Касі застаецца сабраць «дробязі»: вопратку і посуд, на што маецца адна валізка — не такая ўжо і складаная задача, асабліва калі ўлічваць здольнасці Касінай мамы да ўтрамбоўвання рэчаў. Звыш складзенага Спіса-Ад-Якога-Нельга-Адысціся Касі хочацца ўзяць усе свае кнігі і дзённікі, усе цацкі, а таксама маму, лепшую сяброўку, кватэру і Маленькі Гарадок. Хочацца, каб цікава і захапляльна было, як у Вялікім Горадзе Мары, і спакойна і ўтульна, як дома. Кацярынка яшчэ не ведае, што з гэтага моманту «дому» ў яе няма. Называць гэтым словам кватэру, у якой ты жывеш два дні раз у два тыдні — падман, а пакой, зняты на год у чужой кватэры, — падман яшчэ большы. Але Кася пра гэта не думае і пхае ў валізку ўсё больш і больш рэчаў.

Тэма пераездаў і падарожжаў увогуле актуальная для кастрычніцкага нумара. Вось і лірычны герой верша Аляксея Арцёмава марыць апынуцца ў амерыканскім штаце Тэнесі:

Як хочацца — хоць плач, хоць галасі,

Каб вывела дарога ў Тэнесі,

Ці ў Джорджыю, дзе я не быў ніколі,

Ці ў Грузію… Цяпер усё адно.

«Еш персікі, пі лёгкае віно,

Глядзі на горы, пазбаўляйся болю», —

Сказаў бы я сабе, каб грошы меў,

Але даўно ў кішэнях ветрык дзьме.

Дарэчы, ветрык – стандартная з’ява для кішэняў студэнтаў. Ох ужо гэта студэнцкае жыццё: праблемы з жыллём, нармальнай ежай, адзеннем… Першыя два пытанні можна вырашыць з дапамогай універсітэцкіх інтэрнатаў і бацькоўскіх ссабоек, а вось у трэцім выпадку на дапамогу прыходзяць сэканды. Прыкладна такія, як у аднайменнай аповесці Зараславы Камінскай: Побач з домам, дзе жыла Аля, некалькі месяцаў таму з’явіўся сэканд-хэнд: уначы прывезлі белы пласцікавы вагончык, памерам з трохпакаёўку, ― у параўнанні са шматпавярхоўкамі ён здаваўся танным кітайскім куфэркам. Гандлявалі паношаным адзеннем. У дні распродажу ўнутр было не прабіцца, у дні завозу ― таксама. Казалі, што менавіта тады (і толькі тады) можна выцягнуць з кучы брэндавую, дарагую, якасную рэч, якую яшчэ ніхто не апранаў. Канечне, кожныа час мае свае легенды, але шукаць папараць-вопратку выпраўлялася шмат прыгожых жанчын.

 Калі існуе нават “папараць-вопратка”, то, вядома, недзе павінен існаваць і “папараць-тэкст”, і “М”ы шчыра спадзяемся, што кожны чытач “Маладосці” зможа адшукаць яго на старонках новага нумара.

 

Кірыл Мяцеліца, «Маладосць»

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Сувораўскае вучылішча вачыма яго навучэнцаў

Сувораўскае вучылішча вачыма яго навучэнцаў

Быць сувораўцам ва ўсе часы было прэстыжна. 

Культура

Харвацкі кінафестываль ZаgrеbDох даследуе рэгіён вялікім экранам

Харвацкі кінафестываль ZаgrеbDох даследуе рэгіён вялікім экранам

Балканскія краіны паўсталі перад гледачом з іх надзённым.

Эканоміка

Новыя жыллёвыя ўмовы. Абараніць уласнікаў, спажыўцоў і пастаўшчыкоў паслуг

Новыя жыллёвыя ўмовы. Абараніць уласнікаў, спажыўцоў і пастаўшчыкоў паслуг

Пра новаўвядзенні, якія дэпутаты мусяць разгледзець на вясновай сесіі.