Вы тут

Як сувораўцы, кадэты і школьнікі на дзень сталі юнымі спецназаўцамі


Яны без асаблівых намаганняў падцягваюцца на перакладзіне, з хуткасцю ветру разбіраюць, а потым збіраюць аўтамат. З «калашнікава» — страляюць. Такія ж трапныя і пры кіданні гранаты... Адным словам, гатовыя салдаты. Нягледзячы на юны ўзрост, любоў да армейскай тэматыкі выдаюць вочы, якія запаліліся, быццам лямпачкі, як толькі хлопцы пераступілі парог 5-й асобнай брыгады спецыяльнага прызначэння.


Менавіта тут, у «сталіцы» беларускага спецназа, напярэдадні Дня спецыяльнай разведкі адбыліся спаборніцтвы паміж будучымі абаронцамі Айчыны. На некалькі гадзін мінскія сувораўцы, кадэты і выхаванцы ваенна-патрыятычных класаў з многіх гарадоў Беларусі сталі юнымі спецназаўцамі. Падчас адпрацоўкі ваенна-прыкладных нарматываў хлопцы даказвалі, хто з іх найбольш моцны, хуткі і спрытны.

— Для нашай каманды гэта не самыя складаныя выпрабаванні, — прызнаецца Глеб Лазарэнка, які прадстаўляе ваенна-патрыятычны цэнтр спецыяльнай падрыхтоўкі дапрызыўнай моладзі «СКІФ» (Рэчыца). — У сваёй штодзённай дзейнасці мы займаемся змешанымі адзінаборствамі, парашутна-дэсантнай і вадалазнай падрыхтоўкай, штурмавым альпінізмам, тактычнай медыцынай, вучымся страляць з аўтамата, спасцігаем інжынерную справу.

Глеб — мясцовая славутасць. У свой час хлопец стаў самым маладым парашутыстам Беларусі. У дзевяцігадовым узросце ён скокнуў з вышыні тры тысячы метраў. Праўда, з інструктарам. На рахунку Глеба — ужо сем скачкоў. А між іншым, яму толькі 16. Сваю будучыню хлопец плануе звязаць з сіламі спецыяльных аперацый.

Як расказвае кіраўнік ваенна-патрыятычнага цэнтра спецыяльнай падрыхтоўкі дапрызыўнай моладзі «СКІФ» Уладзімір ГАБРОЎ, выпускнікі цэнтра служаць, як правіла, або ў 5-й асобнай брыгадзе спецыяльнага прызначэння, або ў 38-й асобнай дэсантна-штурмавой брыгадзе. «Сярод нашых выхаванцаў ёсць і нямала афіцэраў, кандыдаты ў майстры спорту, — удакладняе Уладзімір Габроў. — Да нас прыходзяць дзеці ва ўзросце 10 гадоў, многія застаюцца да заканчэння школы: нельга за кароткі час выхаваць добрага байца. Штогод мы пастаўляем ва Узброеныя Сілы калі няшмат, але высакаякасных дапрызыўнікаў».

— Многіх удзельнікаў конкурсу мы з задавальненнем убачылі б у сваіх шэрагах: нягледзячы на юны ўзрост, хлопцы вельмі добра падрыхтаваныя, — перакананы галоўны суддзя выпрабаванняў, намеснік камандзіра 5-й асобнай брыгады спецыяльнага прызначэння па ідэалагічнай рабоце палкоўнік Аляксей ГВІЛАВА. — Мы чакаем іх на факультэце ваеннай разведкі Ваеннай акадэміі або ў Разанскім паветрана-дэсантным вучылішчы.

Спаборніцтва «Юны спецназавец» на базе 5-й брыгады арганізуецца ўпершыню. Але калі ўлічыць цікавасць моладзі да конкурсу, у перспектыве ён стане рэгулярным. Як адзначае адзін з арганізатараў мерапрыемства, кіраўнік аналітычнага цэнтра EcooM Сяргей МУСІЕНКА, было задумана пусціць дзяцей у адну з найлепшых вайсковых часцей краіны, каб яны на свае вочы ўбачылі экіпіроўку і зброю сучаснага салдата, пазнаёміліся з умовамі побыту, асабіста ацанілі падрыхтоўку вайскоўцаў. «Многія з удзельнікаў сённяшняга мерапрыемства праз год-два пойдуць служыць ва Узброеныя Сілы, таму яны ўжо сёння павінны ведаць, што іх чакае ў арміі», — лічыць ён.

Вераніка КАНЮТА

kanyuta@zvіazda.by

Фота Сяргея НІКАНОВІЧА

Мар'іна Горка

Загаловак у газеце: Байцы да васямнаццаці

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Аповед жанчыны, якая здолела вярнуць дачку з сацыяльнага прытулку

Аповед жанчыны, якая здолела вярнуць дачку з сацыяльнага прытулку

Жанчыну, якая здолела не толькі вярнуць дзіця з прытулку, але і далей выхоўвае яго, знайсці аказалася не проста. 

Грамадства

Чаму зараз варта далей трымацца ад вадаёмаў?

Чаму зараз варта далей трымацца ад вадаёмаў?

Люты больш нагадвае пазачарговы вясновы месяц.

Грамадства

Капыльскі раён. Мінулы год можна назваць стабільным

Капыльскі раён. Мінулы год можна назваць стабільным

Чым Капыльскі раён жыве сёння і якія планы на перспектыву?

Грамадства

Якую літаратуру здаюць у букіністычныя крамы?

Якую літаратуру здаюць у букіністычныя крамы?

Калі звычайныя кнігарні працуюць па формуле «кніга — чалавек», то букіністычныя трымаюцца на прынцыпе «людзі — кнігі — людзі».