26 Верасень, серада

Вы тут

Бамбукавая палка


На дварэ ўвесь дзень імжэла. Каб хоць крыху ўзняць настрой, я вырашыла парадаваць сябе чымсьці салодзенькім. Па дарозе ў краму ўбачыла, як маці працягвае свайму малому пірожнае з узбітым крэмам. Хлопчык жа не ўтрымаў тую смакату — выпусціў на асфальт. Як гэта часта бывае, «маслам уніз». Маці адразу ж накінулася на малога: «Рукі дзіравыя!.. Я табе, што, мільянер?! Больш не прасі, не атрымаеш ніякіх пірожных!»


Я хуценька пабегла ў краму па такое ж пірожнае. Пакуль стаяла ў чарзе да касы, успомніла ўсходнюю прытчу.

Жылі ў адной вёсцы бабуля, яе дачка і ўнучак. Аднойчы маці вярнулася пасля цяжкага дня ў полі дадому. Сабрала на стол і паклікала абедаць свайго чатырохгадовага сыночка. За ядой хлопчык стаў дурэць, раскідваць рыс з талеркі.

Маці пачала сварыцца на малога:

— Ты што робіш? Хіба можна так абыходзіцца з рысам? Ведаеш, колькі мне трэба працаваць, каб ты мог паесці ўволю?

Схапіўшы доўгую бамбукавую палку, яна ўдарыла сына. На плач унука прыбегла бабуля.

— Пачакай, навошта ты крыўдзіш дзіцятка?

Дачка не стала тлумачыць маці, у чым правініўся малы, а замест гэтага груба адказала:

— Мой сын, што хачу, тое і раблю.

Бабулька моўчкі падняла з падлогі бамбукавую палку і стала біць ёй дачку.

— За што ты мяне б'еш? — завыла тая.

А бабулька, працягваючы абсыпаць яе ўдарамі, прыгаворвала:

— Мая дачка, што хачу, тое і раблю, мая дачка, што хачу, тое і раблю...

...Суседзі, што жылі над нашай кватэрай, пастаянна сварыліся. Ні дня не праходзіла без крыку. Прычым скандал мог адбыцца з-за нямытага посуду, разбітага слоіка з сокам... Яны, відаць, думалі, што гэтага ніхто не чуе. Бо на людзях паводзілі сябе зусім па-іншаму. Хадзілі за ручкі, называлі адно аднаго «мілая, мілы, сонейка, зайчык». Але ж ёсць людзі, якім нават няважна, чуе хто ці не.

Неяк вярталася з Вільні. Да адпраўлення цягніка заставалася хвілін 10. Мажная кабета адправіла мужа ў дзьюці-фры па алкаголь. У вагон мужчына з пакункам ускочыў ледзь не ў апошнюю секунду. «Паспеў», — выдыхнуў. Але, як высветлілася, купіў не той каньяк, што хацела яго жонка. Жанчына не стрымлівала сябе. Выпаліла ўсё, што думае пра свайго «адзінага і непаўторнага». Што ён «нават алкаголь купіць не можа без яе», што «бязрукі, безгаловы». І як яна з ім, бедная, жыве столькі гадоў, трывае. Усім у цягніку хацелася праваліцца скрозь зямлю ад сораму за жанчыну і няёмкасці за яе мужа.

Ужо не першы раз лаўлю сябе на думцы, што большасць людзей чамусьці рэдка ставяць сябе на месца іншых. Хоць ва ўсіх рэлігіях ёсць такая фраза: «Не рабі іншаму таго, чаго не хочаш сабе».

Якраз пра гэта, яшчэ да таго, як выйсці замуж, я размаўляла з адной мудрай сямейнай парай. Мы ехалі ў адным купэ з Мінска да Санкт-Пецярбурга. Я ўсю дарогу з захапленнем назірала, з якой непадробнай пяшчотай і клопатам яны ставіліся адно да аднаго! Менавіта Людміла Іванаўна дала мне надзвычай каштоўную параду, якой я сёння карыстаюся ў сваім сямейным жыцці. «Што б ні здарылася, заўсёды будзь для свайго мужа і дзетак адвакатам. Суддзі і пракуроры і так знойдуцца. І ніколі не павышай голас, не крычы, а тым больш не падымай руку на сваіх родных. Нават у парыве адчаю ці крыўды. Шчасце любіць цішыню і пяшчоту».

Памятаеце гісторыю пра Вецер і Сонца? Аднойчы яны паспрачаліся, хто з іх мацнейшы. «Паглядзі, — сказаў Вецер, — як я зараз налячу на вандроўніка і імгненна сарву з яго плашч!». І тут жа пачаў дзьмуць з усяе сілы. Але чым больш стараўся, тым мацней захутваўся вандроўнік у плашч і прыспешваў свайго вернага каня. Сонца ж нічога не сказала. Проста ўсміхнулася, выглянула з-за аблокаў і абагрэла вандроўніка. Неўзабаве ён зняў свой плашч і прывязаў да сядла... Як бачыце, пяшчотай і дабрынёй можна дабіцца значна большага, чым
сілай ды злосцю.

Надзея ДРЫНДРОЖЫК

nаdzіеjа@zvіаzdа.bу

Каментары

добрая сказка!

Дадаць каментар

Выбар рэдакцыі

Палітыка

Уладзімір Андрэйчанка расказаў пра найбольш значныя законапраекты

Уладзімір Андрэйчанка расказаў пра найбольш значныя законапраекты

 «Толькі агульнымі намаганнямі мы зможам супрацьстаяць няпростым выклікам часу».

Грамадства

Як у Беларусі абясшкоджваюць боепрыпасы

Як у Беларусі абясшкоджваюць боепрыпасы

​Колішняя Беларуская ваенная акруга лічылася адной з самых магутных у СССР.

Грамадства

Выхоўваць ці любіць? Шчырая размова з педагогам пра бацькоўскія страхі

Выхоўваць ці любіць? Шчырая размова з педагогам пра бацькоўскія страхі

«Калі ў вас адкрыўся рот, каб накрычаць на дзіця, спыніцеся хоць на секунду…» 

Грамадства

Чым здзівіў сёлета «Кліч Палесся»

Чым здзівіў сёлета «Кліч Палесся»

Этнафэст стаў вядомым далёка за межамі Беларусі.