Вы тут

Хварэем за нашых?!.


Ёсць хвіліны, калі найвялікшым творам слыннага таямнічага мастака здаецца чалавек. У такія хвіліны захапляешся ім — вытанчанасцю і прыгажосцю, спрытнасцю і сілай, за якімі праглядае звышідэя творцы. Насамрэч чалавеку ў гэтым свеце падуладна ўсё: калі сіла духа ўзмацняе фізічную моц, а загартаваны характар дапамагае дасягнуць пастаўленай мэты і неверагодных поспехаў. Хвіліны асаблівага захаплення чалавекам дораць спартыўныя спаборніцтвы: нездарма можна гадзінамі сачыць за чараўніцтвам, якое здзяйсняюць моцныя асобы, калі ставяцца рэкорды, здараюцца неверагодныя ўчынкі, і нейкія секунды, імгненні вырашаюць лёс перамог. Імгненні, якіх мы чакаем ад Алімпіяды…


«Трэнер Вікенцій Дзмітрыеў і яго будучыя чэмпіёнкі», Віцебск, 1968 г

Захаваць гэтае чараўніцтва і захапленне чалавекам здольная фотакамера: у той момант, што прайшоў і не паўторыцца, можна вярнуцца праз адлюстраваныя эмоцыі. Адным з фатографаў, што прысвяціў жыццё спартыўнай фатаграфіі, быў мэтр Леў Барадулін, легенда яшчэ з савецкіх часоў.

Творца аб’ездзіў увесь свет, здымаючы самыя знакавыя ў гісторыі спартыўныя падзеі. Выстаўка яго фотаздымкаў у галерэі Міхаіла Савіцкага прымеркавана да адкрыцця XXIII зімовых Алімпійскіх гульняў у Пхёнчхане, дзе возьмуць удзел нашы спартсмены ў розных дысцыплінах. Выстаўка стала кампліментам для Беларусі ад арганізатараў. Падтрымку ў яе экспанаванні ў нашай краіне аказала Міністэрства спорту і турызму Рэспублікі Беларусь. Прагляд экспазіцыі можа падтрымаць нашых спартсменаў, натхніць іх напярэдадні важных стартаў. Спорт быў і ёсць важным складнікам у фарміраванні іміджу нашай рэспублікі — як у часы СССР, так і цяпер.

У экспазіцыі прадстаўлены дзве знакавыя работы, на якіх адлюстраваныя беларускія спартсмены. На адной з іх — сімвал эпохі ў спорце, легендарны барэц-волат Аляксандр Мядзведзь. Гэты здымак адмыслова шукалі ў Тэль-Авіве, каб прывезці ў Мінск: раней фота не экспанавалася.

«Трохразовы алімпійскі чэмпіён Аляксандр Мядзведзь», 1964 г

Яшчэ адным героем для фатографа стаў трэнер па спартыўнай гімнастыцы з Віцебска Вікенцій Дзмітрыеў, які выхаваў не адну чэмпіёнку. Герой здымка — ганаровы грамадзянін Віцебска і Чыкага. Дарэчы, работа з Вікенціем Дзмітрыевым — адна з самых знакавых у творчасці Льва Барадуліна. Яна была адзначана залатым алімпійскім медалём у Мюнхене.

На вернісажы шмат здымкаў, якія сталі класікай сусветнай фатаграфіі, — аўтарскія адбіткі, якія ніколі не экспанаваліся ў Беларусі. Лёў Барадулін працаваў у часопісе «Огонёк», адлюстроўваў у фотарэпартажах яркія спартыўныя падзеі і расказваў пра моцных духам.

— Калісьці «Огонёк» быў надзвычай папулярным часопісам у Савецкім Саюзе. Менавіта ў ім мы бачылі ўнікальныя фотаздымкі дзеячаў культуры, мастацтва, кіно і, вядома ж, спорту, — расказвае дырэктар Музея гісторыі горада Мінска Галіна Ладзісава. — Сёння ў нашага гледача ёсць магчымасць убачыць аўтэнтычныя і, можна казаць, гістарычныя работы з унікальнай калекцыі майстра сусветнай фатаграфіі Льва Барадуліна. Гэта мастацкія фота, у якіх адлюстраваная перамога, праца, сіла, характар. Спорт прыцягвае людзей з загартаваным характарам, дапамагае выхоўваць сілу духу. Леў Барадулін, здаецца, не проста паляваў на яркія моманты — ён пражываў іх разам са сваімі героямі, таму яго фотаздымкі такія эмацыянальныя і кранальныя.

Уменне выбудоўваць правільную і ў той жа час непаўторную кампазіцыю, здольнасць расстаўляць акцэнты і ўлоўліваць характары зрабіла здымкі творцы непаўторным адлюстраваннем эпохі ў спорце. Па фотаздымках Льва Барадуліна вучыліся многія фатографы, аднак скапіраваць стыль ні ў кога не атрымалася.

— Леў Барадулін вельмі захапіўся фатаграфіяй пасля Вялікай Айчыннай вайны. Гэта была для яго справа душы, — падкрэсліла на адкрыцці выстаўкі куратар Borodulin Collection Мая Кацнэльсан. — Напэўна, менавіта так і павінен прыходзіць поспех. Калі любіш, калі жывеш гэтым, то поспех будзе на тваім баку. Леў Барадулін — унікальны прыклад таго, як чалавек, сутнасцю якога стала справа, не можа выйсці на вуліцу без фотаапарата, не можа проста глядзець на тое, што адбываецца навокал. Ён у спорце бачыў мастацтва, менавіта так падаваў яго ў фотаработах. У гэтага аўтара было складанае стаўленне да ідэалагічных установак таго часу, таму ён вельмі любіў спорт: у гэтай тэме было больш свабоды, а значыць, магчымасць больш поўна выявіцца. Таксама выбар на карысць спорту быў зроблены таму, што тэма давала магчымасць падарожнічаць па свеце.

«На віражы», 1967 г.

У той час, калі спорт у Савецкім Саюзе быў часткай ідэалогіі, Барадулін здолеў быць шчырым творцам: яго цікавілі людзі, найперш супрацьстаянне адметных асоб з неверагоднымі здольнасцямі і моцнымі характарамі. Леў Барадулін сваімі здымкамі пакарыў не толькі Савецкі Саюз, але і ўвесь свет. Так, у 1964 годзе англійскі штогоднік «Photography Year Book» назваў Льва Барадуліна зоркай сусветнай фатаграфіі, у 1967 годзе ён быў прызнаны лепшым фатографам года па версіі японскай газеты «Асахі», а ў 1971 годзе ў Мюнхене за дасягненні ў галіне спартыўнай фатаграфіі ўзнагароджаны залатым алімпійскім медалём. На піку славы майстар эмігрыраваў у Ізраіль і там працягнуў кар’еру фатографа.

Вікторыя АСКЕРА

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Асноўная задача — захаваць біялагічную сям'ю

Асноўная задача — захаваць біялагічную сям'ю

«Звязда» звярнулася па каментарыі аб рэалізацыі Дэкрэта Прэзідэнта № 18 да старшынь профільных камісій абедзвюх палат Нацыянальнага сходу Беларусі.

Грамадства

Аповед жанчыны, якая здолела вярнуць дачку з сацыяльнага прытулку

Аповед жанчыны, якая здолела вярнуць дачку з сацыяльнага прытулку

Жанчыну, якая здолела не толькі вярнуць дзіця з прытулку, але і далей выхоўвае яго, знайсці аказалася не проста. 

Грамадства

Чаму зараз варта далей трымацца ад вадаёмаў?

Чаму зараз варта далей трымацца ад вадаёмаў?

Люты больш нагадвае пазачарговы вясновы месяц.

Грамадства

Якую літаратуру здаюць у букіністычныя крамы?

Якую літаратуру здаюць у букіністычныя крамы?

Калі звычайныя кнігарні працуюць па формуле «кніга — чалавек», то букіністычныя трымаюцца на прынцыпе «людзі — кнігі — людзі».