Вы тут

Выбіраем сала з Барысам Бурдой


Гэтым летам беларусы, якія выправяцца на адпачынак у Адэсу, змогуць пазнаёміцца з кулінарнымі сакрэтамі Барыса Бурды. Прычым эксклюзіўныя экскурсіі папулярны вядучы будзе праводзіць толькі для кліентаў «Беларустурыста».

Асобныя ж рэкамендацыі ды рэцэпты Барыс Бурда ўжо раскрыў падчас выставы «Прафтур-2018». Так, ён заклікаў не верыць у розныя байкі пра шкоднасць сала. Насамрэч, ва ўмераных дозах гэта даволі карысны прадукт, існуюць нават дыеты для пахудзення з яго выкарыстаннем.


«Паважаюць» такую ежу ў многіх краінах. Толькі ўявіце, самы раскручаны ўніверсітэт на захадзе Іспаніі завабліваў студэнтаў да сябе не толькі па веды, але і на... сала. Знаходзіцца ён у горадзе Саламанка. Ва Украіне ж ёсць нават спецыяльныя «маршруты» за такім прадуктам («мандри за салом»), а чаравікі для падобных падарожжаў называюць «саламандрамі».

Але ўсё ж такі як выбраць правільнае сала? Аказваецца, яно не павінна быць тонкае. Барыс Бурда нават паказаў сваю далонь, каб людзі мелі ўяўленне, якой таўшчыні павінен быць кавалак любімага прадукту. На рынак з сабой можна прыхапіць пачак ад запалак. Ім можна замяраць таўшчыню сала. Калі яна меншая за палову пачка ад запалак — значыць дрэнна кармілі парсючка, большая за цэлы — смак ужо не той.

Прадавец правільнага сала, каб даць пакупніку пакаштаваць, адрэжа кавалачак па ўсёй даўжыні. Калі ж ён нешта выразае збоку, хутчэй за ўсё гэта падманшчык, які хоча збыць не самы лепшы тавар. Дакраніцеся да кавалачка, які вам адрэзалі, пальцам — ён павінен быць тлусты, але не ліпкі. Варта панюхаць скурку — пах добрага сала, апаленага пшанічнай саломай, ні з чым не пераблытаеш.

Па ўсёй даўжыні сала павінна быць аднолькавага колеру, у ідэале белае з далікатна-ружовым адценнем. Скурка — чыста выбрытай ці апаленай, без валасінак, не жорсткая.

Добра б ведаць, ці былі ў таго, хто гадаваў свінню, сад і карова — салу ідуць на карысць яблыкі і абястлушчанае малако.

Як захоўваць?

У халадзільніку — на самай халоднай паліцы ці ў шкляных слоіках, вытрымае 2—3 месяцы. У маразілцы — да года. Проста ў склепе — у драўлянай скрыні, перасыпанае соллю, накрытае паперай і прыціснутае каменем. На балконе — хіба што зімой. У паходзе — перасыпанае соллю, можна з чырвоным перцам, ці абгорнутае крапівой, загорнутае ў баваўняную тканіну ці пергаментную паперу.

Як есці?

І бутэрбродам, і проста так. Шпігуюць салам поснае мяса ці проста дадаюць яго ў фарш — смак адразу паляпшаецца. Ядуць і салёнае, і вэнджанае, і смажанае — асабліва ў выглядзе скварак. На сале добра смажыць. Вельмі смачная з ім яечня. А угра-фінскія народы наогул з салам рыбу запякаюць.

  • Як смачна засаліць?

Дзеліцца мінчанка Людміла Гардзіеўская. «Рэцэпт правераны, пастаянна ім карыстаюся, смачней не ела пакуль. Бяром шмат сала, наразаем даўгімі кавалкамі (па шырыні — каб праз рыльца трохлітровага слоіка маглі прайсці, а ў даўжыню — не даўжэй за вышыню слоіка). Засолка: прасушаныя кавалачкі сала з усіх бакоў абмакваем у соль (каменную, НЕ ёдаваную), кладзём у ёмістасць шкуркай уверх шчыльна адзін да другога, можна некалькі слаёў, накрываем (пажадана каб не выглядвала нічога) і ставім пад прэс. Пакідаем пры пакаёвай тэмпературы. Праз два-тры дні (там ужо будзе сала ў расоле) дастаём кавалачкі, счышчаем соль, калі засталася, прасушваем, рыхтуем да націрання. Націранне: гатуем сумесь з дробна нарэзанага часнаку, каляндры, кмену, сумесі перцаў (можна купіць гатовую, а можна намалоць самому. Калі дзеці будуць есці, тады не трэба чылі). Націраем сала шчодра гэтай сумессю. Складваем у трохлітровы слоік, закрываем накрыўкай — і ў халадзільнік. Лепш з'есці яго на працягу месяца».


  • Адэская баклажанавая ікра

А вось вам рэцэпт адной з самых любімых страў Барыса Бурды — адэскай баклажанавай ікры. Прычым вядучы раскручанага кулінарнага шоу прапануе так званы сыры варыянт для яе прыгатавання. Цеплавой апрацоўцы тут падлягаюць толькі баклажаны (спатрэбіцца чатыры штукі сярэдняга памеру). Іх трэба запячы на тоўстай патэльні (некалькі разоў перавярнуць, пачакаць, калі скурка (між іншым, яна неядомая) сама трэсне)... Далей вазьміце чатыры спелыя памідоры. Іх таксама пазбаўце ад скуркі, толькі не выкідайце яе — лепш скарміце сваім мужчынам (бо ў скурцы ўтрымліваецца карысны сродак ад такога захворвання, як рак прастаты). Пасаліце. Дадайце толькі што змолаты чорны перац, соль і алей. Масу трэба расцерці, але не перастарайцеся і не выкарыстоўвайце блэндар. І на некаторы час пастаўце ікру ў халадзільнік. Яе трэба падаваць халоднай.


  • Рулецікі па-бурдоўску

Нарэзаць салёнае сала на шырокія пласцінкі таўшчынёй крыху менш за сантыметр. На паўкілаграма спатрэбіцца вялікая галоўка часнаку. Здрабніце яе, а потым раскладзіце пароўну ў тры піялы. У адну дадайце невялікі пучок вельмі дробна нарэзанага кропу і перамяшайце, у другую — 2—3 сталовыя лыжкі гарчыцы, у трэцюю — 2 лыжкі нявострай молатай папрыкі. Цяпер на кожную пласцінку сала пакладзіце масу з нейкай адной піялы, звярніце з яе акуратны рулецік, скаліце зубачысткай. Зверху пасыпце дробна нарэзанай зялёнай цыбуляй, кропам і, калі хочаце, кунжутам. Пры жаданні перш чым есці, рулецікі можна адправіць на гадзіну ў маразілку.

Алена ДЗЯДЗЮЛЯ, Наталля МАЎЧАНАВА

Выбар рэдакцыі

Грамадства

«Большасць пацыентаў дыягназ успрымаюць адэкватна». Як працуюць выязныя брыгады, што лечаць пацыентаў з COVID-19 дома

«Большасць пацыентаў дыягназ успрымаюць адэкватна». Як працуюць выязныя брыгады, што лечаць пацыентаў з COVID-19 дома

З канца красавiка пацыентаў, хворых на каранавiрусную iнфекцыю ў лёгкай i бессiмптомнай форме, лечаць амбулаторна. 

Культура

Марыя Касцюковіч: Спачатку дзiцячае кiно было вялiкiм выхавальнiкам, а потым стала часткай дзяцiнства

Марыя Касцюковіч: Спачатку дзiцячае кiно было вялiкiм выхавальнiкам, а потым стала часткай дзяцiнства

У сферы нашай культуралагiчнай лiтаратуры чакаецца прыбаўленне: праз пэўны час пад цвёрдай вокладкай мы зможам знайсцi грунтоўнае i займальнае даследаванне беларускага дзiцячага кiно — таго, што ў савецкiя i постсавецкiя часы адмыслова стваралася для вельмi асаблiвай аўдыторыi. 

Калейдаскоп

Вясёлыя гісторыі чытачоў

Вясёлыя гісторыі чытачоў

«...Мне ў той час было гадоў, можа, з дзесяць — многага не ведаў, не разумеў»...