19 Чэрвень, аўторак

Вы тут

«У дамавіну без пары мяне клалі дактары...»


Некалі «Звязда» збірала прыпеўкі...

І збірае зараз. А таму — пішыце! І, калі ласка, спявайце!


Малады ў нас аграном,

Мае новенькі дыплом.

Ды гадае трэці дзень,

Жыта ў полі ці ячмень?

 

Самагонку баба гнала,

Каб хутчэй разжыцца.

Ды такой нервовай стала,

Што ката баіцца.

 

Закачала сілікон

Дзеўка сабе ў грудзі.

У кватэру праз балкон

Зараз лазіць будзе.

 

Намалюю я тату́

Яркую, багатую

На пупок і на пяту

І на «кропку» пятую.

Па ваду хадзілі цёткі,

Разам з ёй — насілі плёткі.

А цяпер праз інтэрнэт

Тое робіць увесь свет!

 

Ой, Малахаў, будзь ласкавы,

Разбярыся ў маіх справах:

Запісаць малому ў таты

Віцьку, Міцьку ці Ігната?

 

Паўтара рубля з зарплаты

Заплаціў у загсе муж.

Я ўсю жытку вінавата

І ніяк не разлічусь!

 

На прыём пайшла па блату

Аддала ўсю зарплату.

Зараз — зубы на паліцу...

Буду голадам лячыцца.

 

Ў дамавіну без пары

Мяне клалі дактары.

А знайшла талковую

І жыву вясёлаю.

Любоў Чыгрынава, г. Мінск

Дадаць каментар

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Калі адукацыя «захрасне» ва ўчарашнім дні, лічбавае грамадства не свеціць

Калі адукацыя «захрасне» ва ўчарашнім дні, лічбавае грамадства не свеціць

Лічбавая трансфармацыя — не мода і не часовая з'ява.