Вы тут

Дзеля чаго патрэбна сабораванне?


Для праваслаўных сёлетні сакавік — гэта яшчэ час Вялікага посту і малітвы. А яшчэ магчымасць саборавацца, або, як кажуць дасведчаныя людзі, аблягчыць душу. У звычайным жыцці да саборавання звяртаюцца хворыя людзі, запрашаюць святара да сябе дамоў. І толькі ў Вялікі пост таінства праводзіцца непасрэдна ў храме і масава. У саборавання вельмі глыбокая гісторыя. Яна нас вяртае ў тыя часы, калі сам Ісус Хрыстос ратаваў хворых. Потым яго справу працягнулі апосталы. Зараз гэта робяць святары.


Часта тыя, хто забягае ў храм проста паставіць свечку і трапляе на сабораванне, здзіўляюцца. Падсвечнікі прыбраны, людзі стаяць ў радок з вялікімі свечкамі, а свяшчэннікі ходзяць паміж імі і мажуць ім ілбы і рукі алеем. «Што гэта і навошта трэба?» — спыталася адна з магіляўчанак, патэлефанаваўшы ў карпункт «Звязды».

Адказ можна атрымаць непасрэдна ў храме. Звычайна ў царкоўнай краме, дзе прадаюцца свечкі, вывешваюцца спісы з днямі, калі можна прайсці далучыцца да саборавання. Там жа расказваюць, што яно сабой уяўляе. Каб далучыцца да таінства, трэба запісацца і набыць неабходныя для саборавання вялікую свечку і алей, над якім будуць чытацца малітвы з Евангелля і пасланняў Апосталаў. Потым яго можна будзе прымяняць дома як дадатковае лякарства пры хваробах.

У чым сэнс гэтага таінства і наколькі яно важнае, мы спыталіся ў дасведчаных людзей.

— Калі пры споведзі мы кажам пра ўсвядомленыя грахі, каемся і яны даруюцца, то пры сабораванні даруюцца тыя грахі, якіх мы не разумеем, не ведаем, не можам успомніць з прычыны іх мноства або таму, што прайшоў час і яны забыліся, — тлумачыць протаіерэй кафедральнага Праабражэнскага сабора Магілёва Андрэй Купцоў. — У гэтым выпадку Гасподзь лечыць не толькі цела, але і душу. Але калі пакуты застаюцца, не трэба адчайвацца. Як кажуць, Гасподзь цярпеў і нам загадваў. Разам з Хрыстом мы трываем пакуты, паміраем, але для таго, каб разам з ім і ўваскрэснуць. Сабораванне — адно з сямі таінстваў Праваслаўнай царквы. Падчас Вялікага посту гэта можна зрабіць, не запрашаючы да сябе на дом свяшчэнніка, а разам з іншымі прыйсці пасаборавацца ў храме. Гэта робіцца для таго, каб таінства было даступна для любога ахвотнага. Пасля саборавання ёсць вельмі добрая традыцыя больш усвядомлена падысці да яшчэ аднаго таінства — прычасця. Самага вялікага і галоўнага. Каб Гасподзь жыў у нас, а мы ў ім.

— Душа чалавека бессмяротная, і сабораванне вельмі важная для яе падзея. Чалавек павінен яшчэ пры жыцці прымірыцца з Богам. І зрабіць гэта трэба як мага хутчэй, — лічыць магілёўскі ўрач-анколаг Павел Алейнікаў. — А лепей рэгулярна наведвацца ў храм, а не лавіць нейкія асобныя моманты. Чалавечае жыццё на зямлі — імгненне.

Нэлі ЗІГУЛЯ

Загаловак у газеце: Час лячыць душу

Дадаць каментар

Выбар рэдакцыі

Культура

«Свята каваля» прайшло пад Мінскам

«Свята каваля» прайшло пад Мінскам

Кожны ахвотны мог зрабіць што-небудзь з жалеза.

Спорт

Усё пра конны спорт: хараство і небяспека «жыцця» на канюшні

Усё пра конны спорт: хараство і небяспека «жыцця» на канюшні

Ганна Карасёва — самая тытулаваная айчынная спартсменка ў конным спорце, з Задыякам і Арлекінам яна выступае ў самай прыгожай, але адначасова складанай, дысцыпліне — выездцы.

Культура

«Лістапад» назваў пераможцаў — усё вяртаецца ў звычайнае кола

«Лістапад» назваў пераможцаў — усё вяртаецца ў звычайнае кола

Поруч з салодкім зачараваннем кіно на «Лістападзе» заўсёды ідзе інтрыга — што і каго міжнародныя склады журы назавуць найлепшымі і з якімі фармулёўкамі.

Спорт

Як беларуска Вера Хвашчынская стала найлепшай на кантыненце ў рускіх шашках

Як беларуска Вера Хвашчынская стала найлепшай на кантыненце ў рускіх шашках

Вера Хвашчынская пачала выступаць у дарослых турнірах па шашках у 15-гадовым узросце.