Вы тут

Як праходзіць праверка войск пад Барысавам


Ва Узброеных Сілах Беларусі працягваецца праверка баявой гатоўнасці.

Яна праводзіцца Дзяржаўным сакратарыятам Савета Бяспекі па даручэнні Прэзідэнта. Нагадаем, што каля 2 тысяч ваеннаабавязаных грамадзян Беларусі адправіліся на зборы ў адно са злучэнняў Барысаўскага гарнізона. Карэспандэнты «Звязды» наведаліся туды і паглядзелі на свае вочы, як салдаты, сяржанты і афіцэры рыхтаваліся да правядзення маршу на 227-ы агульнавайсковы палігон.


Сваю работу разгарнуў перасоўны інфармацыйны цэнтр. Фактычна гэта — сучасная рэдакцыя, якая можа вельмі хутка перадыслакавацца ў любы пункт.

— Тут мы робім мантаж відэаролікаў, вярстаем і друкуем плакаты і штодзённую двухпалосную газету «Гвардзейская праўда», — кажа начальнік інфармацыйнага цэнтра Аляксандр Уласкін. — І ўсё гэта сіламі чатырох чалавек! Тыраж — ад 50 да 100 экзэмпляраў. Яна карыстаецца вялікім попытам. Мы раздаём газету па падраздзяленнях.

Тое, што ў іх адбываецца, і становіцца тэматыкай публікацый. Гэта заняткі, вучоба, работа на тэхніцы, стрэльбы... Але большасць публікацый прысвечана людзям. Усё-такі цікава ж ведаць, з кім ты выконваеш баявыя задачы на працягу месяца. І самі прызваныя цікавяцца, што ж адбываецца ў іншых падраздзяленнях. Псіхалагічны настрой — вельмі важны складнік.

— Павестка прыйшла нечакана, — кажа старшы афіцэр, старшы лейтэнант запасу Аляксандр Кавалеўскі. — Першыя зборы былі даўно, пасля ўніверсітэта і ваеннай кафедры. Гэта каля двух дзясяткаў гадоў таму. Але асабіста для мяне перастроіцца на вайсковы лад было лёгка. Я захапляюся паляваннем, рыбалкай, паходамі. Таму жыць у экстрэмальных умовах і абыходзіцца са зброяй для мяне не ў навінку. Штодня стэлефаноўваюся з сям'ёй, таму «адарваным» ад грамадства сябе не адчуваю.

«Цвіком» нумара, які рыхтаваўся пры нашым наведванні, стала зняцце баявой тэхнікі з захоўвання, падрыхтоўка асабовага складу да выхаду ў раён сканцэнтравання і здзяйснення маршу. У гатоўнасці нумар адзін — і медыкі. Перад пастраеннем і інструктажом паспяваем пагутарыць з лейтэнантам медыцынскай службы запасу Ільёй Вараб'ёвым. Яшчэ нядаўна ён працаваў урачом-хірургам 9-й гарадской клінічнай бальніцы Мінска. Дома яго чакаюць жонка і малое дзіця.

— Гэта мае першыя зборы, хоць мне і трыццаць гадоў. Па ваенна-ўліковай спецыяльнасці я старшы ардынатар хірургічнага аддзялення асобнага медыцынскага атрада. Гэтыя навыкі пакуль што выкарыстоўваць не даводзілася.

Апошнія прыгатаванні да выхаду ў раён сканцэнтравання — і ў танкістаў. Байцы аглядаюць тэхніку, правяраюць яе на спраўнасць. Да нас спускаецца камандзір танка Вадзім Пісьмянкоў.

— За плячыма ў мяне служба ў войску. Я быў наводчыкам танка. А цяпер вось стаў камандзірам. Адказнасці стала больш — трэба арганізаваць зладжаную работу ўсяго экіпажа. Тры гады і чатыры месяцы прайшло ад часу дэмабілізацыі, як я зноў апрануў форму і шлем. Адзінае што — цяжкавата прывыкнуць да абстаноўкі, хоць я тут і дзесяць дзён ужо. Усё-такі прафесія ў мяне не зусім ваенная — я займаюся ўстаноўкай ахоўнай сігналізацыі.

Заканчваюць падрыхтоўку і спецыялісты проціпаветранай абароны. Ім давядзецца перамяшчацца на зенітным ракетна-пушачным комплексе «Тунгуска». Пасля выстройвання паходнай калоны іх чакае марш на палігон. Экіпажам камандуе старшы сяржант запасу Павел Пруднік.

— За дваццаць гадоў, якія прайшлі з часу службы ў войску, мяне на зборы не прызывалі. Але адметна, што і ў 90-я я служыў на гэтай жа тэхніцы. Таму пытанне проста ў тым, што трэба ўсё ўспомніць як мага хутчэй. Гэта ж як на веласіпедзе — хоць ты не катаўся доўгі час, але, як кажуць, «рукі памятаюць». Экіпаж, у якім 4 чалавекі — я, механік, наводчык і старшы аператар, — у нас вельмі сяброўскі, мы «скантачыліся» літаральна за некалькі гадзін. Тым больш што нас адразу і размеркавалі па экіпажах. За дваццаць гадоў харчаванне палепшылася значна. Таму жонка не скажа, што я схуднеў (смяецца).

А непасрэдна на 227-м агульнавайсковым палігоне разгарнуўся асобны медыцынскі атрад. Яго складаюць больш за 40 жанчын з ліку ваеннаслужачых запасу. Ён прызначаны для медыцынскага забеспячэння ваеннаабавязаных падчас палявога выхаду.

А пакуль што дзяўчаты абжываюць палаткі. Яны носяць дровы, ствараюць утульную абстаноўку ўнутры часовага жытла на два тыдні. Але займаюцца яны ў грамадзянскім жыцці не толькі лекаваннем хворых. Напрыклад, медсястра Кацярына Гурыновіч вельмі трапна страляе, як з пнеўматычнай зброі, так і з пісталета Макарава.

У тэму

Палкоўнік Сяргей Валько, намеснік начальніка ўпраўлення эксплуатацыі, рамонту, узбраення, ваеннай тэхнікі Узброеных Сіл:

— Бранятэхніка ваеннаабавязанымі знята з захоўвання. На яе ўжо пастаўлены кулямёты, загружаны матэрыяльныя сродкі. Аўтамабільныя падраздзяленні адбылі ў раён сканцэнтравання. На наступны дзень калона здзейсніць марш да 227-га палігона. Там мы правядзём стрэльбы і праверым гатоўнасць да далейшага выканання задач.

Валяр'ян ШКЛЕННІК

Фота Сяргея НІКАНОВІЧА

Загаловак у газеце: «Рукі памятаюць!»

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Так цёпла, як у першым паўгоддзі, бывае адзін раз у 30 год

Так цёпла, як у першым паўгоддзі, бывае адзін раз у 30 год

За апошнія 30 гадоў у нас у краіне ў параўнанні з нормай 1961—1990 гадоў, якая ўжываецца як апорная пры ацэнцы значэнняў змены клімату, пацяплела на 1,3 градуса.

Грамадства

Ці прапаноўвае прыдарожны сэрвіс беларускую кухню?

Ці прапаноўвае прыдарожны сэрвіс беларускую кухню?

Міністэрства транспарту і камунікацый цяпер распрацоўвае генеральную схему развіцця прыдарожнага сэрвісу да 2025 года.

Грамадства

Гісторыя пра тое, як партызаны пайшлі па соль, а выратавалі дзевяць чалавек

Гісторыя пра тое, як партызаны пайшлі па соль, а выратавалі дзевяць чалавек

Гэты аповед даслаў нам у рэдакцыю наш даўні чытач з Вялікай Бераставіцы Міхаіл Маскальчук.

Грамадства

Што паглядзець у Хоцімску?

Што паглядзець у Хоцімску?

У Хоцімску нават ёсць кола агляду.