Вы тут

Новы сезон, новыя эмоцыі, новая “Маладосць”


Новы сезон, новыя эмоцыі, новая “Маладосць”

Сёлета, як і каторы год запар, зіма не здалася без бою: слупок тэрмометра ўпарта трымаўся мінуса, зрэдку паддаючыся сціплым сонечным промням. Першы “законны” вясновы месяц, які, здавалася, згубіўся ў часе і забыўся на сваю місію, упарта біўся аб тоўшчу сакавіцкіх ільдоў. І ў рэшце рэшт прабіў яе. Гэты нумар – пра высілкі.

Пра вопыт высілкаў над сабой расказаў наш аўтар Канстанцін Касяк, які, узяўшы прыклад з Юкіа Місімы, вырашыў ператварыць сваё цела ў “Залаты храм”: “І вось ця­гам мінулага года ў мяне таксама атрымалася не прапускаць трэніроўкі. Самае складанае — гэта пачаць. Пераадолець страх паказацца слабым. Вытрымаць насмешкі калег і сяброў, якія рана ці позна пачнуць кпіць з новага захаплення. Місіма таксама праз гэта праходзіў. Толькі кпіны ды жарты ў такой справе далёка не ўсё. Рана ці по­зна паўстане выбар паміж спортам і шкоднымі звычкамі. Не буду тут разводзіць маралізатарства і казаць, што выпіванне па пятніцах шкодзіць здароўю, а курэнне наогул не мае ніякіх плюсаў. Скажу толькі, без гэтага значна лепей. А вызвале­ныя грошы і час лепей пусціць на больш значныя і станоўчыя рэчы”.

Часам на шляху да мэты прыходзіцца супрацьстаяць волі і жаданню блізкіх людзей. Адна з ікон беларускай моды 1970-х Наталля Чыкіна распавяла, з якім жахам бацькі адрэагавалі на яе жаданне стаць манекеншчыцай: “Гэта сапраўды парадокс прафесіі і таго часу. Бацькі мае былі ў шоку: яны не жадалі для мяне такой працы, называлі яе нядобрай для жанчыны. Кінуць прэстыжную спецыяльнасць і пайсці ў нейкія легкадумныя манекеншчыцы? Прыняць рашэнне дапамог сябар, які ведаў мяне студэнткай, сур’ёзнай дзяўчынай, а не расфуфыранай дурнічкай. Ён быў на год за мяне старэйшы, вучыўся ў політэхнічным, мы пазнаёміліся на будоўлі Лукомскай ГРЭС, у студэнцкім атрадзе. Калі я расказала яму, што Дом мадэляў запрашае мяне на працу ў штат і што мне самой гэтага вельмі хочацца, але я павінна кінуць Акадэмію навук, а за гэта мяне заб’е мама… Ён мяне перапыніў: «Наташка! Табе ж там так падабаецца. Ідзі. Усё будзе ў парадку, бацькі ў рэшце рэшт усё прымуць». Калі б ён тады мяне не падтрымаў, я, магчыма, паслухалася б маму з татам, але калі ён сказаў так, я супакоілася і асмелілася”.

Прыкладання пэўных высілкаў патрабуюць не толькі звычайныя жыццёвыя сітуацыі, але і высокія пачуцці. Усе ведаюць, як часам цяжка прызнацца, адказаць узаемнасцю ці проста застацца… Апошні выпадак цудоўна праілюстравала Таццяна Сівец:

Я з чаго заўгодна магу зрабіць і трагедыю, і сярэдніх памераў вершык...

(Лепей адразу вызначыцца, чым пачынаем і чым завершым.)

Так, мой мілы, не пераймайся, ты будзеш першым,

Для каго я сыпала словы ў вар.

Маё сочыва будзе густым і горкім...

Ты дарэмна думаў, што стане зорка

Асвятляць твой шлях... На сямі пагорках

Толькі сум-трава...

Мой разумнік, ты ведаў, чаго баяцца.

Але ж я не Яга (не трэба брудных інсінуацый!)...

Проста з кожнай прынцэсы гадоў праз «наццаць» вырастае гэткае абы-што...

Не, я не буду прыкідвацца Папялушкай —

Ты хацеў прыгод, дык не спі ў падушку!

Я табе ствару — ты ж чытай і гушкай!..

Ну, куды ты? Стой!..

Не уцякаце ж ад нас і вы. Няхай для кожнага чытача “Маладосці” старонкі новага вясновага нумара стануць крыніцай цяпла і дадуць старт абнаўленню: адкрыем жа разам новы сезон, новыя эмоцыі, новых сябе!

Кірыл Мяцеліца, “М”

Дадаць каментар

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Чым здзівіў сёлета «Кліч Палесся»

Чым здзівіў сёлета «Кліч Палесся»

Этнафэст стаў вядомым далёка за межамі Беларусі. 

Спорт

Цырымонія развітання з Анатолем Капскім прайшла ў «Барысаў-Арэне»

Цырымонія развітання з Анатолем Капскім прайшла ў «Барысаў-Арэне»

Грамадзянская паніхіда працягвалася больш за дзве гадзіны ў "Барысаў-Арэне".

Грамадства

75 год таму пачалося вызваленне Беларусі

75 год таму пачалося вызваленне Беларусі

23 верасня 1943 года, савецкімі войскамі быў вызвалены ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў першы населены пункт Беларусі — раённы цэнтр Камарын.

Грамадства

Каму і чым дапаможа ТЦСАН

Каму і чым дапаможа ТЦСАН

Ад дапамогі дома пажылым і да стварэння крызісных пакояў для ахвяр хатняга гвалту.