Вы тут

Як на тры гадзіны стаць велабёрдарам


Зусім нядаўна ў Мінску з'явілася ўнікальнае для Беларусі месца — «Горад птушак». Зараз там праходзіць шмат цікавых экскурсій пад кіраўніцтвам установы «Цэнтр экалагічнага выхавання і развіцця». Разам з імі мы адправіліся слухаць салаўёў, шукаць гнёзды рэмезаў і вучыцца распазнаваць птушак не толькі вонкава, але і па галасах. І ўсё гэта на роварах!


Рус­лан Шай­кін пра­во­дзіць ін­струк­таж і рас­каз­вае,  чым уні­каль­ны «Го­рад пту­шак».

Цяжка ўявіць, што каля Лошыцкага парку — акультуранага месца са скошанымі газонамі і падстрыжанымі дрэвамі — ёсць амаль некрануты чалавекам куточак дзікай прыроды — Сярэбраны лог. Менавіта тут і быў пабудаваны невялічкі птушыны гарадок (яго працягласць — каля 1,5 км), у якім можна сустрэць сотні розных відаў крылатых.

— Гэта месца ідэальна падыходзіць для экалагічнай адукацыі, бо мы можам назіраць за птушкамі, не перашкаджаючы ім. Тут з аднаго боку балота, а з другога — альховы гушчар, што не дае чалавеку ўклініцца ў жыццё птушак, як гэта адбылося з тым жа Лошыцкім паркам, — расказвае перад экскурсіяй дырэктар Цэнтра экалагічнага выхавання і развіцця Руслан Шайкін.

Пакуль эксперт уводзіць нас у курс справы, каманда беларускіх велабёрдараў ужо збіраецца ў поўным складзе і з нецярпеннем чакае пачатку вандроўкі. Усяго нас дзесяць — аматараў птушак і ровараў. Аднак пачынаць экскурсію не спяшаюцца, трэба ж перад гэтым навучыцца карыстацца біноклямі, што, скажу я вам, не самая простая задача.

Пасля пяціхвіліннай трэніроўкі пад'язджаем да стартавага пункта нашай вандроўкі, дзе перад намі адчыняюцца дзверы ў сапраўдны птушыны горад. Каб не дахі шматпавярховак, якія віднеюцца з-пад дрэваў, цяжка было б паверыць, што гэта ўсё яшчэ Мінск. Тут няма асфальтаваных дарожак, прыгожых газонаў, лавак і іншых даброт цывілізацыі. «Быццам у вёсцы», — выказвае агульнае ўражанне адзін з велабёрдараў.

Пра тое, што жыццё тут кіпіць, нам спявае салавей і крычаць вароны і гракі.

— Птушкі проста так не крычаць, значыць, дзесьці ястраб паблізу, — заўважае Руслан Шайкін, а мы ўсе прыслухоўваемся. — Вось чуеце: «фік-фік» — гэта салавей хвалюецца. І вароны-самцы кружаць нездарма, яны падаюць сігнал сваім самкам — сядзець і не высоўвацца.

Праз некалькі хвілін мы знаёмімся яшчэ з адным жыхаром гарадка, а дакладней з яго гняздом. Аказваецца, гэта хатка рэмеза — птушкі, якая раней была занесена ў Чырвоную кнігу, а цяпер знаходзіцца ў прафілактычным спісе.

— Рэмезаў называюць ткачамі, бо яны будуюць вельмі мяккія і трывалыя гнёзды з рагозу. Не пужайцеся, што яны так хістаюцца, гэта мае практычную мэту — ніякі драпежнік туды не трапіць, — расказвае Наталля Азоўская, каардынатар Клуба беларускіх велабёрдараў, пакуль мы спрабуем разгледзець у бінокль гняздо. — Адна птушка робіць некалькі такіх гнёздаў за год, мабыць на выбар, але выкарыстоўвае толькі адно і толькі адзін раз. Таму, магчыма, гэта хатка ўжо і нежылая.

Дру­гі пункт на­ша­га марш­ру­ту — птуш­кі, якія жы­вуць на ба­ло­це.

Рухаемся далей. Менш чым за хвіліну пад'язджаем да другога інфармацыйнага стэнда. Дарэчы, такіх стэндаў у гарадку сем. На кожным з іх — цікавыя звесткі пра птушак, якія жывуць менавіта ў гэтых мясцінах.

— Тут вы можаце ўбачыць бакаса. Хто з вас ведае англійскую мову? — нечакана пытаецца Руслан Шайкін. — Па-англійску назва гэтай птушкі гучыць як «снайп», гэта значыць «выстрал». Пры ўзлёце яна вельмі хутка разганяецца, так што трапіць у яе амаль немагчыма, адсюль і чалавека, які метка страляе, называюць снайперам.

Амаль за тры гадзіны экскурсіі мы пачулі, убачылі альбо і пачулі, і ўбачылі каля 20 розных птушак. Сярод іх былі берасцянка, пячураўка-цянькоўка, пячураўка-будаўнічок, пячураўка-трашчотка, валасянка чорнагаловая, белая сітаўка і іншыя.

— Я ніколі раней не займалася бёрдвотчынгам, а велабёрдвотчынг для мяне зусім новая з'ява, — падзялілася ўражаннямі адна з велабёрдараў-пачаткоўцаў Ганна. — Я заўсёды любіла птушак, аднак мне вельмі цяжка запомніць іх назвы. Пасля экскурсіі стала значна прасцей. Вельмі прыемна, што ў Мінску яшчэ засталіся такія прыгожыя і некранутыя мясціны.

Далучайцеся да беларускіх велабёрдараў!

Кацярына ЦІТОВА

Загаловак у газеце: Птушкі, ровар і прырода...

Выбар рэдакцыі

Культура

У нядзелю яўрэі святкуюць Новы год дрэў

У нядзелю яўрэі святкуюць Новы год дрэў

На гэта свята асаблівым чынам спажываюць розную садавіну, запіваючы келіхамі добра разбаўленага віна.

Грамадства

Як задаволіць кадравы голад у сферы ІТ?

Як задаволіць кадравы голад у сферы ІТ?

Работадаўцы кажуць, што быць добрым праграмістам і ўмець пісаць код для эфектыўнай работы ўжо недастаткова.

Культура

Балельшчыкі II Еўрапейскіх гульняў ужо рэзервуюць вясковыя гатэлі

Балельшчыкі II Еўрапейскіх гульняў ужо рэзервуюць вясковыя гатэлі

«Адышоў час, калі гасцям патрэбныя былі толькі «чарка і скварка», ім ужо цікавыя музеі, культурная праграма».