18 Чэрвень, панядзелак

Вы тут

Дзень «дзякуй»


Што вы робіце перад сном? Чарговы раз праглядаеце стужку навін у «Фэйсбуку» ці серыял па тэлебачанні? Складаеце план на заўтра? Я вось ужо каторы месяц, лежачы ў ложку, прамотваю ў памяці дзень, які мінуў, і дзякую. Спачатку з цяжкасцю прыгадвала пяць пунктаў, зараз жа, не паверыце, не магу спыніцца...


Гэты рытуал раю выконваць у цішыні. Заплюшчыце вочы і падумайце, каму і за што вы ўдзячныя ў дні, які адыходзіць. Падзякуйце калегу, які падстрахаваў на працы, бармену за смачную каўку, мужу ці жонцы, якія проста былі побач... Можна нават завесці дзённік удзячнасці і запісваць туды ўсе маленькія і вялікія радасці вашага жыцця. Цёплы ложак, усмешка дзіцяці, смак шакаладу, зорнае неба... Так шмат усяго, за што можна быць удзячным! Трэба проста шырэй расплюшчыць вочы і менш глядзець сабе пад ногі.

З пункту гледжання пазітыўнай псіхалогіі, удзячнасць — гэта эмоцыя, якая дае жыццёвую энергію і выдатна матывуе. Засынаючы са станоўчымі думкамі, вы настройваеце сябе на працяг ланцужка дабрыні заўтра.

У Амерыцы, дзе зараз жыве мая сястра, ёсць цудоўнае свята «Дзень дзякавання». Яго амерыканцы шануюць не менш, чым уласны дзень нараджэння. І не дзіўна, бо яно нагадвае пра важнасць адчування ўдзячнасці да людзей, лёсу, Бога. Мне падаецца, было б цудоўна зрабіць кожны дзень нашага жыцця «Днём «дзякуй». Бо, як казаў адзін індыйскі мудрэц, калі сэрца напоўнена ўдзячнасцю, любыя дзверы, якія падаюцца зачыненымі, могуць прывесці да незвычайных адкрыццяў.

Калі я расказвала пра сваю новую традыцыю знаёмым, некаторыя з іх рэагавалі скептычна. Маўляў, вядома, можна дзякаваць, калі ў цябе ўсё добра. А вось у мяне не жыццё, а выпрабаванні. Муж п'е, дзеці не апраўдалі чаканняў, начальнік несправядлівы, праца нелюбімая, ды яшчэ хваробы напаткалі... Гэты спіс можна працягваць. Ва ўсіх песімістаў ён прыблізна аднолькавы. Яны лічаць: ім няма за што дзякаваць, ды і няма каму.

Але ж найвышэйшая мудрасць і заключаецца менавіта ў тым, каб навучыцца быць удзячным нават людзям, якія зрабілі табе штосьці дрэннае, лёсу, які падкінуў чарговае выпрабаванне. Нездаволенасць жа, праверана, не прыносіць ні шчасця, ні дабра. Яна толькі замацуе вас у вашым стане.

Адна манашка, якая здзяйсняла паломніцтва, прыйшла ў незнаёмую вёску на заходзе сонца. Папрасіла прытулку на ноч, але ўсе мясцовыя жыхары зачынялі перад ёй дзверы. Яны былі іншай веры і «не маглі» пакінуць у сябе жанчыну.

Начлег манашцы дала вішня ў адкрытым полі. Ноччу было па-сапраўднаму холадна і жанчына не магла заснуць... Апоўначы яна зірнула ўгору і ўбачыла, як кветкі вішні, якія распусціліся, усміхаюцца туманнаму месяцу. У гэты момант манашка адчула ў душы неверагодную цеплыню. Яна ўстала з зямлі і зрабіла паклон у бок вёскі: «Дзякуючы гэтым людзям я засталася без даху над галавой і знайшла саму сябе ноччу пад квітнеючай вішняй і туманным месяцам».

Жыццё цудоўнае. Кожны момант мае для нас тысячу падарункаў. Але мы так часта зацыкліваемся на няўдачах і на благім (замест таго, каб падзякаваць за чарговы ўрок), што не заўважаем іх. Паспрабуйце прымаць усё, што прыносіць жыццё, з удзячнасцю і паглядзіце, што атрымаецца...

Надзея ДРЫНДРОЖЫК

Дадаць каментар

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Калі адукацыя «захрасне» ва ўчарашнім дні, лічбавае грамадства не свеціць

Калі адукацыя «захрасне» ва ўчарашнім дні, лічбавае грамадства не свеціць

Лічбавая трансфармацыя — не мода і не часовая з'ява.

Грамадства

Людзей палілі ў хляве, хто выбягаў — сустракалі агнём

Людзей палілі ў хляве, хто выбягаў — сустракалі агнём

Гэтымі днямі споўнілася 75 гадоў, як знішчылі жыхароў вёсак Любель-Поль і суседняй Вулькі Гарадзішчанскай. 

Эканоміка

Выбіраем недарагі і даступны крэдыт на жыллё

Выбіраем недарагі і даступны крэдыт на жыллё

Правілы гульні ў крэдыты змяніў Нацыянальны банк краіны. 

Калейдаскоп

У Наваполацку ўпершыню прайшоў канцэрт «Песня года»

У Наваполацку ўпершыню прайшоў канцэрт «Песня года»

Музычны тэлепраект «Песня года» тэлеканал АНТ ладзіць ужо 13 гадоў, пераняўшы традыцыю ў расійскага Першага канала.