Вы тут

Бярозкін — назаўсёды


Бярозкін — назаўсёды

3 ліпеня споўнілася 100 гадоў з дня нараджэння Рыгора Саламонавіча Бярозкіна – аднаго з нашых выдатнейшых літаратурных крытыкаў.  У гонар гэтага юбілею часопіс “Маладосць” разам з Дзяржаўным музеем гісторыі беларускай літаратуры правялі вечар памяці “Паэзія – маё жыццё…”

На імпрэзе была прадстаўлена экспазіцыя кніг з дароўнымі надпісамі Рыгора Бярозкіна. Часам павучальныя, часам проста дасціпныя (але заўсёды вельмі далікатныя), гэтыя інскрыпты раскрываюць іх аўтара як інтэлектуала і, разам з тым, шчырага, пазбаўленага снабізма чалавека.  Менавіта такім – таленавітым, сціплым і добразычлівым – яго і запомнілі сябры і калегі, успаміны якіх гучалі ў гэты вечар.

Пра яго выключныя прафесійныя і чалавечыя якасці  гаварылі галоўны рэдактар часопіса “Маладосць” Святлана Воцінава і пісьменнік, галоўны дырэктар замежнага вяшчання Беларускага радыё Навум Гальпяровіч. Прагучала вельмі важная для разумення феномена Рыгора Саламонавіча думка: некалі кожны літаратар хацеў, каб пра яго напісаў Бярозкін.

Нягледзячы на тое, што Рыгор Саламонавіч праславіўся ў якасці крытыка, літаратуразнаўца і паэта, у яго талента была і яшчэ адна грань – перакладчыцкая. Падрабязна пра гэта расказаў вядучы навуковы супрацоўнік Дзяржаўнага архіва-музея літаратуры і мастацтва паэт Віктар Жыбуль.

Вядома ж, што гэта імпрэза не магла абысціся без паэзіі: Маргарыта Латышкевіч выступіла з уласным перакладам на беларускую мову верша Барыса Пастарнака “Плача мой сад” (“Плачущий сад”) – аднаго з любімых твораў Бярозкіна; Віктар Лупасін прачытаў перакладзены самім Бярозкіным верш Ізі Харыка; прагучаў верш Рыгора Барадуліна “Рыгор Бярозкін”.

Адной з разынак вечара стала выкананне Міхаілам Бараноўскім музычнай кампазіцыі на верш Алеся Наўроцкага.

Па той шчырай зацікаўленасці, якую імпрэза выклікала ў прысутных, можна меркаваць, што імя Рыгора Саламонавіча Бярозкіна назаўсёды ўпісана ў гісторыю беларуская літаратуры.

Кірыл МЯЦЕЛІЦА

 

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Чым жыве найлепшая маладая сям'я штурмавой авіяцыйнай базы ў Лідзе

Чым жыве найлепшая маладая сям'я штурмавой авіяцыйнай базы ў Лідзе

Абодва яны спяваюць, пішуць вершы пра сваю сям'ю і іграюць на музычных інструментах.

Грамадства

Франтавы повар аб тым, чым кармілі чырвонаармейцаў

Франтавы повар аб тым, чым кармілі чырвонаармейцаў

Разам з карэспандэнтам «Звязды» ветэран Вялікай Айчыннай вайны франтавы повар Ганна Воранава ўспомніла пра самыя шчаслівыя і самыя горкія моманты жыцця.

Эканоміка

Як зберагчы ўласныя фінансы ў падарожжы

Як зберагчы ўласныя фінансы ў падарожжы

Неад'емным аксесуарам вандроўкі сёння з'яўляецца плацежная картка.

Грамадства

Ці лёгка быць маладым дырэктарам школы?

Ці лёгка быць маладым дырэктарам школы?

Поспех установы адукацыі — заслуга педкалектыву, а няўдача — памылка яе кіраўніка.