24 Верасень, панядзелак

Вы тут

Пра навуку па-беларуску? Было б жаданне!


Аб'явамі аб адукацыйных імпрэзах зараз кагосьці здзівіць складана. Толькі каб наведаць навуковую лекцыю, на якой інфармацыя выкладалася б проста і, галоўнае, зразумела для чалавека любога ўзросту, трэба, каб моцна пашанцавала. А ці лёгка засвойваць навуку на беларускай мове? Спроба Анастасіі Палтаржыцкай ператварыць складанае ў даступнае і цікавае, а затым выкласці гэта па-беларуску вылілася ў праект «Навука на балоце».


Два гады таму, яшчэ будучы студэнткай БДУ, дзяўчына разам з сябрам вырашыла знаёміць людзей з фізікай. Дамовіліся: дзяліцца інфармацыяй будуць у выглядзе лекцый. Пасля перамоў з адной інтэрнэт-кампаніяй, якая дазволіла правесці мерапрыемствы на іх пляцоўцы, дзяўчына пачала рыхтаваць тэарэтычны матэрыял. Цудоўна памятае: тэма датычылася малекулярнай фізікі. На другую сустрэчу быў запрошаны работнік музея, які паказваў доследы з вадкім азотам. Пачатак праекта прыйшоўся на вясну, у той час сябры правялі толькі некалькі лекцый.

— А потым распачаўся новы сезон. Сярод тэм у нас была электрычнасць, астраномія. Расказвалі нават пра генетыку. Прывозілі прыборы з лабараторыі, глядзелі на Месяц праз тэлескоп з вуліцы. Сапраўды, шмат усяго было..., — успамінае Анастасія. — Асабліва спадабаліся лекцыі па генетыцы, разлічаныя на больш дарослую аўдыторыю, ды і лектар добра падрыхтаваўся.

Дзяўчына расказвае, што знайсці лектара — задача няпростая, бо трэба, каб у чалавека было не толькі жаданне расказаць, але яшчэ і здольнасць данесці інфармацыю папулярна на беларускай мове. Схема «падслухаў — расказаў» працуе тут на ўсе сто: часам толькі праз знаёмых можна знайсці тых, хто пагодзіцца бясплатна патраціць свой час. Аднойчы запланаваная лекцыя па філасофіі адмянілася, таму што запрошаны лектар прызнаўся: «Я не змагу расказаць даступна!» Здараюцца і цяжкасці з перакладам. «Але калі патрабуецца дапамога, я заўсёды гэта раблю», — дадае Анастасія.

Па словах арганізатара, на простыя тэмы яна запрашае сяброў са старэйшых курсаў. На сустрэчах навучаюцца ўсе: для лектараў таксама карысная работа з аўдыторыяй.

Сама імпрэза складаецца з некалькіх частак: прэзентацыя тэмы, гульні з аўдыторыяй, а другая частка — практычная.

— Верагодна, было б прасцей рыхтаваць матэрыялы па-руску. Чаму вырашылі выкарыстоўваць беларускую мову?

— Я была яшчэ малая, калі мяне прывялі ў суполку, дзе захапляліся беларускамоўнымі настольнымі гульнямі. Там і пазнаёмілася са сваім сябрам. Ён прапанаваў зрабіць нешта на мове. Я падумала пра лекцыі. Вось так і з'явілася «Навука на балоце». Праўда, цяпер працую адна, бо ў сябра з'явіўся ўласны праект.

Дарэчы, лекцыі цалкам некамерцыйныя, бо знайсці спонсараў не так проста. Затое актыўнасць абавязкова заахвочваецца яблыкамі. Анастасія кажа, што калі іх не застаецца, гэта значыць адно — сустрэча сапраўды атрымалася.

— Мне падабаецца, што лекцыі наведваюць і дзеці з бацькамі, і студэнты, і людзі больш сталага ўзросту. Слухаюць, падказваюць, спрабуюць размаўляць на беларускай мове, — кажа дзяўчына.

Звычайна атмасфера на пляцоўцы заўсёды цёплая, і на тое ёсць пэўныя прычыны: сюды прыходзяць людзі, якія чакаюць кожную лекцыю, таму Анастасія ўжо ведае многіх у твар. Кажа, што можа прыйсці 60 чалавек, а часам — усяго 10. Тлумачыць: «Усё залежыць ад тэмы».

Папулярызацыя навукі і беларускай мовы — менавіта так арганізатар вызначае мэту лекцый. На яе думку, мова павінна выкарыстоўвацца ва ўсіх сферах жыцця, таму дзяўчына імкнецца максімальна спрыяць гэтаму працэсу. Але займацца ўсім адной не так проста...

— Я хачу, каб праект дзейнічаў, таму што ён сапраўды файны, — тлумачыць Анастасія. — Калі да цябе прыходзіць выкладчык і пасля лекцыі кажа, што ўсё было крута, гэта ўзрушвае. Прыязджаў і мой сябра, што навучаецца ў Германіі ў аспірантуры. Ён падышоў пасля лекцыі і сказаў: «Насця, ты клёвая». Ведаеце, калі чуеш такую ацэнку сваёй працы, то хочацца рабіць. Яно тады і само робіцца.

Таццяна АШУРКЕВІЧ, студэнтка ІІ курса факультэта журналістыкі БДУ

Дадаць каментар

Выбар рэдакцыі

Грамадства

75 год таму пачалося вызваленне Беларусі

75 год таму пачалося вызваленне Беларусі

23 верасня 1943 года, савецкімі войскамі быў вызвалены ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў першы населены пункт Беларусі — раённы цэнтр Камарын.

Грамадства

Каму і чым дапаможа ТЦСАН

Каму і чым дапаможа ТЦСАН

Ад дапамогі дома пажылым і да стварэння крызісных пакояў для ахвяр хатняга гвалту.

Грамадства

Маштабныя вучэнні прайшлі ў краіне

Маштабныя вучэнні прайшлі ў краіне

Актыўная фаза камандна-штабнога вучэння Узброеных Сіл прайшла ў Беларусі ў верасні.