Вы тут

Наколькі запатрабаваны бясплатныя гандлёвыя месцы для пажылых


Ужо некалькі гадоў у Мінску на рынках выдзяляюцца бясплатныя гандлёвыя месцы для пенсіянераў і інвалідаў. Тут можна рэалізаваць лішкі ўраджаю. Сёлета такую магчымасць даюць 16 сталічных рынкаў. А ці ёсць попыт з боку саміх пажылых людзей? Якую садавіну і агародніну вязуць пенсіянеры на продаж, што рабіць з кабачкамі, калі за дзень іх не паспелі разабраць, і ці хапае месцаў за прылаўкамі ўсім ахвотным, мы даведаліся на Камароўцы.


Сёння на бясплатных месцах на сезонным рынку гандлюе 40 прадаўцоў. Яблыкі ёсць ледзь не ў кожнага. Але, кажуць, з-за таго, што ў гэтым годзе ўраджай вялікі, іх слаба бяруць.

— Кабачкі вельмі танна аддаём — па рубель пяцьдзясят за кілаграм, — дзеліцца пенсіянерка Ганна Пятроўна. Яе ўчастак знаходзіцца ў вёсцы Залессе Дзяржынскага раёна.

— Сама ўсё вырошчваю — бачыце, рукі якія, — паказвае бабуля спрацаваныя далоні. На прылаўку перад ёй ляжаць грушы, стаяць кубачкі з малінай. — А бачыце, якая цыбуля-прыгажуня? Шалот называецца. Вельмі смачная, салодкая, хутка гатуецца. Пад адным карчом расце да дзевяці штук — самі наверх вылазяць.

Гандлюе Ганна Пятроўна даўно. Як выйшла на пенсію, так і стала ездзіць са сваім таварам на рынак. А дагэтуль працавала на Мінскім прыборабудаўнічым заводзе імя Леніна (цяперашні «Амкадор-Белвар») — на вытворчасці друкаваных плат.

У прадаўцы жанчына пайшла, каб дапамагаць дзецям і ўнукам. «Гэта стымул жыцця. А што нам старым, трэба?»

Аляк­санд­ра За­ха­раў­на Ла­зу­ка лю­біць ста­яць на рын­ку.

Яе суседка па прылаўку Аляксандра Захараўна Лазука бядуе: вырасціць лягчэй, чым прадаць. Вось у яе гарбузоў сёлета — цэлыя вагоны. Прадае па 50 капеек за кіло. А дагэтуль 80 штук здала скупшчыкам усяго па пяць капеек за кілаграм. «Не бралі даражэй», — тлумачыць.

У Аляксандры Захараўны 25 сотак у Слуцкім раёне. За лета нарасціла там часнаку, бульбы, фасолі, насушыла мех семак.

— Добры ўраджай?

— Вой... Яблыкі пластом зямлю ўсыпалі. А груш — ніколі не было столькі. Сяджу ў гародзе, чую толькі, як у суседа галінка — «хрусь» — пад цяжарам груш абвалілася. Прыязджайце да мяне на лецішча, там добра — сапраўдны рай!

— Не цяжка стаяць на рынку?

— Не, люблю. Пахаць трэба! — кажа 78-гадовая пенсіянерка, якая за сваё жыццё паспела папрацаваць і ў бары, і на заводзе, і ў аптэцы. — Дачка не пускае, а я ўцякаю ўсё роўна. Дый весялей тут у кампаніі. І пагаварыў, і капейчыну зарабіў. А дома здурнець можна аднаму.

Калі пасля працоўнага дня засталася нераспрададзеная агародніна, яе можна здаць у камеру захоўвання. Цана за суткі — пяць капеек за кілаграм.

Аляксандра Захараўна наогул не любіць сядзець на месцы. Ездзіць па санаторыях, часам па два разы на год на аздараўленні бывае.

Людміла Мікалаеўна Макарэвіч свой ураджай прывезла з Самахвалавіч (Мінскі раён). Яблыкі, грушы, кабачкі, гарбузы, каліна... Муж на машыне дастаўляе тавар на рынак, а жанчына ўжо стаіць за прылаўкам — з сямі раніцы да шасці вечара.

— Чаму дзеці не дапамагаюць? Ды мы самі спраўляемся, нам тут цікава, — усміхаецца.

Былы майстар ЖЭС прызнаецца, што спачатку саромелася быць прадаўцом. А потым прывыкла.

Ура­джай сё­ле­та як ні­ко­лі доб­ры.

— Каштэль вельмі смачны, частуйцеся, — прапаноўвае. Заўважае, што пакупнікі любяць салодкія яблыкі і абавязкова таварнага выгляду. Як вырасціць такія? Старанна даглядаць, коратка адказвае Людміла Мікалаеўна.

— У гэтым годзе грушы добра купляюць. У нас ёсць дэсертны сорт — адна такая груша паўкіло важыць. А вунь які гарбуз прыгожы, — жанчына кладзе велізарны плод на вагу. — 14 кілаграмаў!

Сама яна ўжо наставіла на зіму нарыхтовак. З гарбуза і яблыкаў націснула соку, з кабачкоў і памідораў зрабіла салату.

Кан­стан­цін Пят­ро­віч Ду­дар­чык пры­яз­джае раз на ты­дзень  з Пу­ха­віц­ка­га ра­ё­на.

На адным з радоў гандлюе Канстанцін Пятровіч Дударчык. Падпісчык «Звязды», дарэчы. Ён жыве ў Пухавіцкім раёне. Раз на тыдзень прыязджае на Камароўку на электрычцы.

— Чаму не ў Пухавічах прадаю? Колькі там тых людзей, — махае рукой. — А тут зусім іншы рынак.

Участак у Канстанціна Пятровіча — цэлы гектар. Шчыруюць там усёй сям'ёй. Сёння пенсіянер узяў на продаж хрэн, кроп, перац чылі, фасолю...

— Часнок каштуе 50—70 капеек за галоўку. Танна? Дык купляйце!

— А гарбузы маленькія дэкаратыўныя? — пытаемся пра плады памерам з далонь.

— Ядомыя! — запэўнівае.

Пенсіянер раней працаваў на Галоўпаштамце. Прызнаецца, ніколі не думаў, што пойдзе ў гандаль. «Эх, ляжаць бы на печы, — уздыхае. — Але трэба грошы зарабляць».

Каб пажылым людзям атрымаць бясплатнае месца на рынку, трэба мець пры сабе пэўныя дакументы. Гэта пенсійнае пасведчанне ці пасведчанне інваліда, даведка з сельсавета аб тым, што сельскагаспадарчая прадукцыя вырашчана пенсіянерам ці яго сваяком, флюараграфія і заключэнне лабараторыі.

У сярэднім на Камароўцы ў дзень бывае 40—60 такіх прадаўцоў. Улетку па пятніцах і суботах гэта колькасць даходзіла да ста.

Чаму ж, нягледзячы на простыя ўмовы, многія бабулі і дзядулі працягваюць гандляваць на прыпынках і ў падземных пераходах? Магчыма, справа ў тым, што там стаяць неабавязкова вытворцы і гэтым прадаўцам праз кожныя паўгадзіны прадпрымальнік падвозіць прадукты. Такі ценявы бізнес.

Бясплатныя месцы для пенсіянераў і інвалідаў будуць выдзяляцца да 1 снежня.

— У лістападзе працуем пры ўмове, што тэмпература навакольнага асяроддзя не апусціцца ніжэй нуля градусаў. На крытым рынку бясплатных месцаў няма — плошчы не дазваляюць. Дый да зімы ўсе звычайна ўжо ўраджай распрадаюць, — каментуе Анжэла БАРАНОВІЧ, начальнік службы арганізацыі рыначнага гандлю Камароўскага рынку.

Цэны, якія выстаўляюць пажылыя гандляры, адміністрацыя не рэгулюе. «Гэта іх права, пачым прадаваць тавар».

Бясплатныя месцы на рынку размяркоўваюцца ў парадку чаргі. Хто раней прыйшоў, той і заняў. На месяц ці на сезон, напрыклад, канкрэтнае месца за пенсіянерам не замацоўваецца.

У адміністрацыі дадаюць, што такога, каб камусьці адмовілі з-за недахопу плошчаў, яшчэ не было. Вось і сёння шмат прылаўкаў пустуе. Калі ж попыт з боку пажылых прадаўцоў будзе вялікі, адміністрацыя гатова паставіць дадатковыя сталы.

Наталля ЛУБНЕЎСКАЯ

Фота Ганны ЗАНКАВІЧ

Дадаць каментар

Выбар рэдакцыі

Культура

«Свята каваля» прайшло пад Мінскам

«Свята каваля» прайшло пад Мінскам

Кожны ахвотны мог зрабіць што-небудзь з жалеза.

Спорт

Усё пра конны спорт: хараство і небяспека «жыцця» на канюшні

Усё пра конны спорт: хараство і небяспека «жыцця» на канюшні

Ганна Карасёва — самая тытулаваная айчынная спартсменка ў конным спорце, з Задыякам і Арлекінам яна выступае ў самай прыгожай, але адначасова складанай, дысцыпліне — выездцы.

Культура

«Лістапад» назваў пераможцаў — усё вяртаецца ў звычайнае кола

«Лістапад» назваў пераможцаў — усё вяртаецца ў звычайнае кола

Поруч з салодкім зачараваннем кіно на «Лістападзе» заўсёды ідзе інтрыга — што і каго міжнародныя склады журы назавуць найлепшымі і з якімі фармулёўкамі.

Спорт

Як беларуска Вера Хвашчынская стала найлепшай на кантыненце ў рускіх шашках

Як беларуска Вера Хвашчынская стала найлепшай на кантыненце ў рускіх шашках

Вера Хвашчынская пачала выступаць у дарослых турнірах па шашках у 15-гадовым узросце.