Вы тут

Развітальнае слова з Ігарам Лучанком


У лістападзе апаў жыццёвы лісток Ігара Міхайлавіча Лучанка. Дагарэла яго Божая свечка, запаленая закаханымі бацькамі. Закончыўся зямны рай Сына Беларусі, слыннага кампазітара, Народнага артыста.


Мне пашчасціла пасябраваць з ім, увайсці ў свет яго творчасці, адчуць тонкую, ранімую, акрыленую душу Маэстра. Вынікам гэтага чалавечага разумення стала мая дакументальная аповесць «Басанож па зорках» — пра вядомага і невядомага Ігара Лучанка.

Крыху пазней кніга ўбачыла свет у перакладзе на рускую мову пад назвай «Мелодия души». Самай высокай ацэнкай сталі словы самога героя аповесці на сігнальным экзэмпляры: «Не верыцца, што гэта кніга ёсць... Дарагі Уладзімір Сцяпанавіч, не верыцца... Вялікі дзякуй за гісторыю маёй маці і майго бацькі...»

Не хацелася ставіць кропку ў кнізе, бо мой герой заўсёды быў малады душой і натхнёны, у жыццёвым і творчым палёце. Нястомна шукаў новыя мелодыі. І я задаў яму вельмі ж складаную задачу: «Прапануй, Ігар Міхайлавіч, чытачам сваіх восем самых лепшых песень, якія б маглі ўвайсці ў знакамітую актаву. Хай яны стануць тваімі пасланцамі ў новы век». Доўга ламаў галаву кампазітар. Песні, як дзеці, усе любімыя, усе жаданыя. І вось яго асабісты, строгі адбор: «Спадчына», «Мой родны кут», «Жураўлі на Палессе ляцяць», «Майскі вальс», «Алеся», «Вераніка», «Авэ Марыя», «Зачарованая мая».

Па маёй просьбе Ігар Міхайлавіч у канцы кнігі звярнуўся да сваіх чытачоў. Прыгожым почыркам, няспешна, з душэўнай адказнасцю ён напісаў:

Зусім нядаўна ўся Беларусь святкавала васьмідзесяцігоддзе вялікага кампазітара Ігара Міхайлавіча Лучанка. На маёй кнізе «Басанож па зорках» юбіляр напісаў усяго два словы: «Быць дабру!». Цяпер, калі горкая вестка прыйшла ў сэрца яго паклоннікаў, тыя развітальныя словы І. М. Лучанка гучаць як наказ: «Быць дабру нашаму роднаму куту. Быць дабру людзям нашай мілай Айчыны Беларусі. Быць дабру ўсім і кожнаму паасобку!»

Сваім жыццём, творчасцю, сваёй нястомнай, іскрыстай душой незабыўны Ігар Міхайлавіч Лучанок тварыў Дабро. За гэта яму нізкі паклон і вечная памяць. Ён шчыра заслужыў самую вялікую ўзнагароду — Жыццё пасля жыцця.

Уладзімір ЛІПСКІ

Выбар рэдакцыі

Спорт

Як жывуць спартсмены, якія выступяць на Еўрапейскіх гульнях?

Як жывуць спартсмены, якія выступяць на Еўрапейскіх гульнях?

Карэспандэнты «Звязды» пабывалі ў Вёсцы атлетаў.

Культура

Адэльск: турыстычная Мекка на прыграніччы

Адэльск: турыстычная Мекка на прыграніччы

Адэльск — унікальнае месца. Ціхая вёска на самым ускрайку заходняй мяжы становіцца з кожным годам усё больш знакамітай.

Грамадства

Як хутка людзі змогуць стаць менш агрэсіўнымі?

Як хутка людзі змогуць стаць менш агрэсіўнымі?

 Псіхолаг Раман Кручкоў упэўнены, што на самай справе агрэсія ўласціва ўсім людзям.  

Грамадства

Археалагічны комплекс «Бярэсце» стане першай пляцоўкай святкавання тысячагоддзя

Археалагічны комплекс «Бярэсце» стане першай пляцоўкай святкавання тысячагоддзя

Археалагічны музей «Бярэсце» і навакольная тэрыторыя перажываюць вялікае абнаўленне.