Вы тут

Сёння споўнілася б 70 гадоў Яўгеніі Янішчыц


Паэтэсы ўжо трыццаць гадоў няма з намі, а яе звонкія вершы жывыя. І сёння, згадваючы пра яе, нельга не перачытаць яе радкі…


Фота: sb.by

***

Ты пакліч мяне. Пазаві.
Там заблудзімся ў хмельных травах.
Пачынаецца ўсё з любві,
Нават самая простая ява.
І тады душой не крыві
На дарозе жыцьця шырокай.
Пачынаецца ўсё ь любві –
Першы посьпех і першыя крокі.
Прыручаюцца салаўі,
І змяняюцца краявіды
Пачынаецца ўсё з любві –
Нават ненавісць і агіда...
Ты пакліч мяне. Пазаві.
Сто дарог за маімі плячыма.
Пачынаецца ўсё з любві.
А інакш і жыць немагчыма.

***

Не воблака, а проста аблачынка...
Не воблака, а проста аблачынка
Загадкава плыве над галавой.
Смяюся я:
         вясёлая дзяўчынка,
Як матылёк,
         ляціць над кладкай той...
 
Як добра ёй журыцца беспрычынна!
Да твару ёй і лета, і зіма...
Ўсміхнуся я:
         яшчэ бяжыць дзяўчынка
Па кладцы той, якой даўно няма.

***

Чаму ніколі не баюся я
Апусташэння галавы і сэрца?
 
Ёсць у мяне зялёная
         зямля,
Яна магутней слабасці і смерці.
Ёсць у мяне глыбінная туга
Па далавых і ціхіх берагах.
Ёсць у мяне на пальцах
         мазалі —
Таксама ад любові да зямлі.

***
Любоў мая...
Вы без мяне ляціце, самалёты.
Вы безь мяне імчыце, цягнікі.
...Любоў мая, ты песня, і маркота,
I спелы бор, і вольны гон ракі.
 
Балючы век. Надвор’я перамена:
Яшчэ лісток не ўпаў – а снегапад.
Ды скрыпачка з дзясятага калена
Пяе ў душы на блаславёны лад.
 
Усё вастрэй – радні маёй прагалы,
Агеньчык дрогкі з маміных акон.
Ды зазвіняць вясельныя цымбалы
I жаркім вокам гляне ў сэрца конь.
 
Пяе віхор, пяе лісток апалы,
Пяе зямля курганняў і удоў.
Любоў мая, ты скрыпка, і цымбалы,
I шаргункі – над грывамі гадоў.

***

«Прыедзь у край мой ціхі...»
Прыедзь у край мой ціхі,
Тут продкаў галасы,
Тут белыя бусліхі
І мудрыя лясы.
 
Хапае на Палессі
І сонца, і вады.
І што ні двор - то песня,
Што вёска - то сады.
 
Па травах светла-шызых
Мы пройдзем ля ракі,
Дзе, мыючы бялізну,
Вядуць сваё жанкі.
 
І будзе песня спета
Пра шчасце і бяду,
І будзе падаць лета
Ў гуллівую ваду.
 
Прыедзь у край мой ціхі,
Тут продкаў галасы.
Тут белыя бусліхі
І мудрыя лясы.

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Пераможца «Жанчыны года-2018»: З трыма дзецьмі можа справіцца кожная пара

Пераможца «Жанчыны года-2018»: З трыма дзецьмі можа справіцца кожная пара

Тры гады таму прозвішча Трыкоза ўжо было на слыху.

Грамадства

Мэр Брэста Аляксандр Рагачук: Дзеці ў пясочніцах на касцях гуляць не будуць

Мэр Брэста Аляксандр Рагачук: Дзеці ў пясочніцах на касцях гуляць не будуць

Кіраўнік Брэсцкага гарвыканкама адмеркаваў рэзанансную тэму раскопак на тэрыторыі гета.

Культура

Як  мастак Май Данцыг ствараў свае карціны

Як мастак Май Данцыг ствараў свае карціны

Наватар, «шасцідзясятнік», ваяўнічы аптыміст — гэта ўсё пра яго.