Вы тут

Паэзія робіць свет лепшым...


З людзьмі, якія чытаюць кнігі, варта размаўляць не толькі пра кнігі. Вечныя тэмы: і сацыяльная, і палітычная — запатрабаваныя заўжды. Расійская «Литературная газета» захоўвае традыцыі, якія склаліся яшчэ ў мінулым стагоддзі і зрабілі выданне надзвычай папулярным на ўсёй прасторы краіны. Пра гэта ішла гаворка з яго цяперашнім галоўным рэдактарам, аўтарам каля дзясятка кніг паэзіі і прозы Максімам Замшавым на творчым вечары, што днямі адбыўся ў адной з крам «Белкнігі».


Пра паэзію

— Кожны твор уносіць нешта новае ў літаратурны працэс, калі не з’яўляецца плагіятам. А, можа быць, у выніку высветліцца, што і нічога — толькі час расставіць кропкі над «і». Вершы — гэта справа густу. Адным падабаецца адно, другім — іншае... А ўвогуле паэзія робіць свет лепшым. Прычым для славянскай моўнай культуры менавіта сілабатанічная паэзія найбольш сугучная — адпавядае структуры націскаў. Верлібры найбольш арганічныя для заходніх моў, якія не вымагаюць ні рытму, ні рыфмы...

Пра навізну і арыгінальнасць

— Самае складанае — навізна ў каноне. У фармальным плане культура паспытала ўсё магчымае: ад перформансаў на Краснай плошчы да рамана памерам у адзін абзац. Тут лепш быць асцярожным... Безумоўна, часам хочацца правесці фармальныя эксперыменты, паэзія ў любым выпадку ідзе шляхам разнявольвання формы... Але мне бліжэй (не адносна формы, а ў плане зместу) спробы зрабіць прарыў, пад якім варта разумець большую сілу эмацыянальнага ўздзеяння.

Пра пісьменніцкую работу

— Натхненне — крайняя ступень творчай засяроджанасці. Мне чужыя мяшчанскія ўяўленні, быццам натхненне — тое, што аднекуль звыш нападае на чалавека і ён апантана піша, лахматы і няголены, і не можа спыніцца.

— Не думаю, што варта звыкла разумець функцыю літаратуры: быццам гэта так званы востраў сумлення — тое функцыя не літаратуры, а пісьменніка, калі ён займае актыўную грамадзянскую пазіцыю. Але ў наш час літаратары і ўвогуле інтэлектуалы мусяць не вырашаць паасобку свае вузкаспецыяльныя праблемы, а аб’яднацца для вырашэння адной — глабальнай... Бо ў вайне пераможцаў не бывае... У нашым выданні мы і абмяркоўваем актыўна тэму аб тым, што свет наўрад ці выратуюць палітыкі. Свет павінны выратаваць пісьменнікі, мастакі, інтэлектуалы, проста разумныя людзі.

Пра друк

— Гавораць, быццам папяровыя выданні ў хуткім часе стануць непатрэбнымі, кнігі будуць чытацца з экранаў смартфонаў... Але нельга блытаць камунікацыю з кантактамі. Тэхніка не прызначана для чытання доўгіх раманаў. Хоць некаторая зручнасць ёсць, але чалавецтва не дарэмна вынайшла папяровы фармат — гэта нешта цэласнае, без чаго яно згубіць частку свайго эвалюцыйнага кораня. Так, былі прагнозы, што і тэатр не спатрэбіцца: навошта жывая сцэна, калі можна паглядзець спектакль па тэлебачанні? Але хутка высветлілася, што ніводзін тэлеспектакль не мае нічога агульнага са спектаклем у тэатры, — тэатр важнейшы. Тое ж будзе і з папяровай прэсай...

Яна БУДОВІЧ

Фота Марыны ВЕРАБЕЙ

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Сувораўскае вучылішча вачыма яго навучэнцаў

Сувораўскае вучылішча вачыма яго навучэнцаў

Быць сувораўцам ва ўсе часы было прэстыжна. 

Культура

Харвацкі кінафестываль ZаgrеbDох даследуе рэгіён вялікім экранам

Харвацкі кінафестываль ZаgrеbDох даследуе рэгіён вялікім экранам

Балканскія краіны паўсталі перад гледачом з іх надзённым.

Эканоміка

Новыя жыллёвыя ўмовы. Абараніць уласнікаў, спажыўцоў і пастаўшчыкоў паслуг

Новыя жыллёвыя ўмовы. Абараніць уласнікаў, спажыўцоў і пастаўшчыкоў паслуг

Пра новаўвядзенні, якія дэпутаты мусяць разгледзець на вясновай сесіі.