Вы тут

Прызёры і чэмпіёны Алімпійскіх гульняў падвялі вынікі года


Нацыянальны алімпійскі камітэт правёў традыцыйную «Алімпійскую ёлку», дзе сабраліся чэмпіёны і прызёры Алімпійскіх гульняў, ветэраны спорту, прадстаўнікі спартыўных арганізацый з усіх рэгіёнаў Беларусі са сваімі дзецьмі і ўнукамі. У агульнай складанасці на мерапрыемстве пабывала каля 300 дзяцей.


Віншаванні ад кіраўніка дзяржавы і НАК Беларусі Аляксандра Лукашэнкі зачытаў генеральны сакратар НАК Беларусі Георгій Катулін. «Хай Алімпійская ёлка запаліцца сёння ў гонар чэмпіёнаў, натхніць усіх, хто робіць першыя крокі на шляху да залатых медалёў. Стане сімвалам будучых поспехаў беларускіх спартсменаў у знакавы для нас 2019 год - год II Еўрапейскіх гульняў. Здароўя вам, шчасця, дабрабыту і новых здзяйсненняў. З надыходзячым Новым годам! »- гаворыцца ў віншаванні.

Арганізатары прадэманстравалі гасцям свята дзіцячы навагодні мюзікл «Навагодняя Акадэмія» ад Маладзёжнага тэатра эстрады. А за межамі сцэны дзяцей забаўлялі роставыя лялькі-маскоты спартыўных клубаў краіны, сярод якіх быў і талісман ІІ Еўрапейскіх гульняў лісяня Лесік.

Адзначым, што НАК Беларусі далучыўся да маштабнай акцыі «Нашы дзеці» і запрасіў на ёлку выхаванцаў «Радашковіцкай школы-інтэрната для дзяцей-сірот і дзяцей, якія засталіся без апекі бацькоў» і «Рудзенскай дапаможнай школы-інтэрната».

Пакуль дзеткі былі захопленыя навагоднім прадстаўленнем карэспандэнты "Звязды" традыцыйна пагутарылі з вядомымі спартсменамі краіны і падвялі вынікі 2018 года. Былыя атлеты таксама падзяліліся сваімі ўспамінамі пра тое, як святкавалі Новы год і падзяліліся пажаданнямі.

Сяргей Далідовіч, удзельнік сямі Алімпійскіх гульняў, пераможца этапу Кубка свету па лыжных гонках:

- Перш за ўсё, 2018 год запомніўся мне тым, што я адышоў ад спартыўных спраў, стаў звычайным чалавекам. Мне не трэба кожную хвіліну і секунду думаць аб сваёй форме, можна нешта сабе дазволіць. Даўжэй сплю, не ведаю, наколькі гэта лепш для здароўя, але зараз адчуваю сябе значна лепш, чым вясной, мабыць, арганізм ужо перабудаваўся. Сёлета засяродзіўся на тым, што трэнірую дачок. Сказаць, што сумую па лыжах, не магу, хоць некаторыя старты яшчэ гляджу, але разумею, што, магчыма, скончыць спартыўную кар'еру трэба было раней. Самая знакавая падзея для беларускага спорту ў 2018 годзе - гэта алімпійскае золата ў эстафеце біятланістак. Калі ад фрыстайлістаў мы заўсёды чакаем, што ні адзін, так іншы заваюе медаль, то, вядома, эстафетная каманда мяне здзівіла, гэта было вялікае адкрыццё.

У дзяцінстве ў апошні дзень старога года бацька заўсёды прыносіў елку, я стараюся ўсё гэта зрабіць раней, каб дзеці адчувалі набліжэнне свята. Наогул, ад Новага года хочацца чарадзейства, хоць ужо і не вельмі ў гэта верыцца. Асаблівых традыцый у святкаванні ў нас няма, спадзяюся, збярэмся ўсе разам. З 20-ці апошніх гадоў, я быў дома максімум у пяцідзесяці працэнтах, таму кожны Новы год даводзілася сустракаць па-новаму.

Любоў Чаркашына, бронзавы прызёр Алімпійскіх гульняў-2012 па мастацкай гімнастыцы:

- Наогул, я не люблю падводзіць вынікі ўласнага жыцця, таму што, спадзяюся, на доўгі і шчаслівы шлях. Калі казаць пра 2018-ы, для мяне, як для жанчыны, гэта быў вельмі важны год, у маім жыцці з'явілася дачка. Ты пачынаеш разумець, што дзеці адкрываюць вочы на ​​гэты свет, выхоўваюць нас. Калі казаць пра спорт, самыя яркія падзеі для ўсіх - гэта Алімпійскія гульні, для нашага віду спорту важнымі ў 2018-м былі чэмпіянат Еўропы і свету. На гэтых стартах з'яўляюцца новыя медалі і гэтыя падзеі не абыйшліся без іх.

Я вельмі ўдзячная маме і таце, яны заўсёды рабілі для нас Новы год асаблівым, мы традыцыйна святкавалі яго ў коле сям'і, гэта вельмі важна. У нас заўсёды былі конкурсы, разнастайнае меню, жывая елка, якую мы заўсёды ўсе разам, дружна, прыбіралі. І заўсёды пад елкай наш чакалі навагоднія скрынкі, куды мама з татам клалі падарункі, выконваючы ролю Дзеда Мароза.

Традыцыі ўкараняюцца ў чалавеку, таму ў любым выпадку, для мяне гэта свята сямейнае. Мне заўсёды вельмі падабаліся падарункі, якія рыхтавалі бацькі, у большасці сем'яў не было тады дастатку, тым больш у нашай сям'і было трое дзяцей. Памятаю, што ў навагоднюю ноч з'яўлялася неверагодная колькасць цукерак і рэчы, якія мы чакалі цэлы год, гэта было найлепшае, што магло з намі здарыцца. Мама і тата прывучалі нас да патрэбных падарункаў. Стараліся дарыць кнігі ці рэчы, якімі мы маглі б паміж сабой дзяліцца.

Чакання падарунка на Новы год скончылася, напэўна, у гадоў 12, далей гэтыя падарункі мы ўжо робім сваімі рукамі. Цяпер ад Новага года я чакаю проста добрага настрою і эмоцый.

Мікалай Алёхін, алімпійскі чэмпіён-1980 па фехтаванні:

- Самыя яркія спартыўныя моманты гэтага года звязаны з зімовай Алімпіядай. Адкрыццём для мяне стала беларуская зборная па біятлоне.

Што тычыцца сённяшняга свята, гэта шыкоўнае падзея для дзяцей, лепш ёлкі я не бачыў, ужо другі год прыходжу сюды са сваімі ўнукамі. І самому цікава сустрэцца са сваімі калегамі, сябрамі.

 Для мяне ў дзяцінстве Новы год праходзіў у Мінску, у Масюкоўшчыне, з Аляксандрам Раманьковым хадзілі на ёлку, каталіся з горкі. Традыцыйна збіраліся ў коле сям'і. Аб вялікіх падарунках тады ў дзяцінстве не марылі, цукеркі і мандарыны атрымлівалі ў лепшым выпадку. Цяпер у ўнукаў жаданні, вядома, зусім іншыя.

Дзмітрый Дашчынскі, прызёр Алімпійскіх гульняў 1998 і 2006 гадоў па фрыстайле:

- Добры, яркі год атрымаўся, у першую чаргу, дзякуючы алімпійскаму золату Ані Гуськовай. Складана знайсці яшчэ нешта асаблівае ў алімпійскі год. Юніёрская каманда, з якой я работаю, таксама нядрэнна адпрацавала сезон, заняла другое месца на юніёрскім чэмпіянаце Еўропы, ды і ў агульным заліку былі прызавыя месцы.

У нас у сям'і Новы год традыцыйна быў сямейным, вялікім святам, а для нас як для дзяцей, магчымасцю пазней легчы спаць, пагуляць лішні раз. Не памятаю, што замаўляў Дзеду Марозу, гэта цяпер дзеці разбэшчаныя, а тады што падарылі, то і падарылі. Сёння з жонкай не плануем, дзе будзем сустракаць Новы год, не будзе і асаблівага меню. Для нас больш сямейнае і маштабнае свята - гэта Каляды.

Дар'я Лабажэвіч

Фота Ганны Занкавіч

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Успаміны бортмеханіка верталёта пра Афганістан

Успаміны бортмеханіка верталёта пра Афганістан

У лётнай кніжцы Сяргея Пацкевіча — 970 гадзін налёту.