Вы тут

Рамяство ў спадчыну


На фота — майстры за работай. Бацька і сын. Фёдару Хацкевічу — дзевяноста два гады, Уладзіміру — шэсцьдзясят пяць. Жывуць у вёсцы Бытча Барысаўскага раёна. Па праўдзе сказаць, мне ніколі не даводзілася сустракаць старажыла, які б з такой ахвотай займаўся працаёмкай справай: у Фёдара Мікітавіча «творчы стаж» ажно семдзесят пяць гадоў! Усё жыццё ён працаваў на сельскагаспадарчай ніве — і трактарыстам, і брыгадзірам паляводча-жывёлагадоўчай брыгады. А яшчэ ўмеў будаваць хаты, сталярнічаць, бандарыць. Уменне плесці карзіны з сасновай лучыны пераняў ад роднага дзядзькі яшчэ да вайны.

— З такімі карзінамі добра ўпраўляцца на бульбе, хадзіць у грыбы і ягады, садзіць у іх гусей на яйкі, — тлумачыць майстравіты дзядуля функцыянальнасць сваіх вырабаў.

А Уладзімір Фёдаравіч — старэйшы сын Хацкевічаў — жыў у сталіцы, працаваў аўтамеханікам, а пайшоўшы на пенсію, вярнуўся з жонкай на малую радзіму, пабудаваў свой дом, даглядае бацькоў. Для яго працягваць рамесніцкую традыцыю сям'і — і павага да сваіх умелых продкаў, і захаванне тэхналогіі рэдкага пляцення, і, галоўнае, карысная праца для гаспадаркі. Хацкевічы часта дораць свае прыгожыя і даўгавечныя вырабы сябрам, суседзям, аднавяскоўцам.


Анатоль КЛЯШЧУК, фота аўтара

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Чым жыве найлепшая маладая сям'я штурмавой авіяцыйнай базы ў Лідзе

Чым жыве найлепшая маладая сям'я штурмавой авіяцыйнай базы ў Лідзе

Абодва яны спяваюць, пішуць вершы пра сваю сям'ю і іграюць на музычных інструментах.

Грамадства

Франтавы повар аб тым, чым кармілі чырвонаармейцаў

Франтавы повар аб тым, чым кармілі чырвонаармейцаў

Разам з карэспандэнтам «Звязды» ветэран Вялікай Айчыннай вайны франтавы повар Ганна Воранава ўспомніла пра самыя шчаслівыя і самыя горкія моманты жыцця.

Эканоміка

Як зберагчы ўласныя фінансы ў падарожжы

Як зберагчы ўласныя фінансы ў падарожжы

Неад'емным аксесуарам вандроўкі сёння з'яўляецца плацежная картка.

Грамадства

Ці лёгка быць маладым дырэктарам школы?

Ці лёгка быць маладым дырэктарам школы?

Поспех установы адукацыі — заслуга педкалектыву, а няўдача — памылка яе кіраўніка.