Вы тут

Народная артыстка Беларусі Таццяна Мархель адзначае 80-годдзе


Сёння адзначае 80-годдзе народная артыстка Беларусі Таццяна Мархель. На сцэне Тэатра беларускай драматургіі, дзе актрыса служыць больш як 25 гадоў, з гэтай нагоды адбудзецца бенефіс, пра які сама Таццяна Рыгораўна сказала сцісла: «Няхай гэта будзе весела!»


Акцёры з роднай трупы, якія падрыхтавалі ў якасці падарунка адмысловы «капуснік», сябры і калегі з іншых тэатраў, афіцыйныя асобы і вядомыя дзеячы культуры, а таксама адданыя гледачы — усе яны стануць гасцямі і ўдзельнікамі юбілейнай імпрэзы «Таццянін дзень».

У творчай біяграфіі Таццяны Мархель работа ў тэатрах некалькіх краін — Гродзенскім і Магілёўскім абласных, Беларускім тэатры імя Якуба Коласа, Дзяржаўным тэатры для дзяцей і юнацтва Казахстана (Алматы), Тэатры-студыі кінаакцёра і Тэатры беларускай драматургіі ў Мінску, а таксама здымкі ў кіно — «Трэцяга не дадзена», «Кантрольная па спецыяльнасці», «Подых навальніцы», «Мяне завуць Арлекіна», «Плач перапёлкі», «Рыфмуецца з любоўю», «Сляды апосталаў»... У 1984 годзе атрымала званне заслужанай артысткі БССР, у 2004-м была адзначана медалём Францыска Скарыны, у 2011-м — стала народнай артысткай Беларусі.

Далучаючыся да шматлікіх віншаванняў, «Звязда» прапануе прыгадаць разам некалькі яркіх і запамінальных роляў выдатнай актрысы.

  • «Сымон-музыка». У гэтай пастаноўцы на сцэне Коласаўскага тэатра ў Віцебску Таццяна Мархель упершыню раскрылася перад гледачамі не толькі як драматычная актрыса, але і як спявачка, збіральніца і захавальніца аўтэнтычных народных песень, мноства якіх яна чула ад сваёй маці ў роднай вёсцы Шпакоўшчына, што ў Смалявіцкім раёне Мінскай вобласці. Таксама народныя песні ў выкананні актрысы гучаць у спектаклі «Чарнобыльская малітва», — а часам Таццяна Рыгораўна выконвала іх у асобных музычных праграмах і шмат разоў прадстаўляла Беларусь на міжнародных фальклорных фестывалях у Вільнюсе, Маскве, Таліне, Адэсе, у гарадах Польшчы, ЗША і іншых краін.
  • «Трэцяга не дадзена». 1980 год, адна з першых роляў актрысы ў кіно. У двухсерыйнай драме рэжысёра Ігара Дабралюбава, заснаванай на рэальных фактах з біяграфіі героя Грамадзянскай і Другой сусветнай войнаў Васіля Каржа, Таццяна Мархель сыграла Алімпу — а народныя песні ў яе выкананні, якія выпадкова пачуў рэжысёр Віктар Тураў, увайшлі таксама ў фільм «Людзі на балоце».
  • «Жанчыны Бергмана». Іграючы сваю Інгрыд у пастаноўцы Валерыя Анісенкі, актрыса на працягу ўсяго спектакля... маўчала на сцэне. Але рабіла гэта так пераканаўча і таленавіта, што атрымала прыз за найлепшую жаночую ролю адразу на некалькіх тэатральных фестывалях запар — у Бабруйску, Бранску, Маскве і Ялце.
  • «Тры Жызэлі». У драматычным спектаклі паводле п'есы Андрэя Курэйчыка ў актрысы — роля Восеньскай Жызэлі, ураджэнкі Францыі Жызэль Купэс, якая пражыла ўжо досыць доўгі век далёка ад радзімы, у беларускай вёсачцы, перажыла здрадніцтва тырана-мужа і пры тым захавала веру ў лепшае, здольнасць радавацца таму, што адбываецца тут і цяпер.
  • «Беларусь. Дыдактыка». Спектакль, які з'явіўся ў рэпертуары РТБД у канцы 2017-га, — па сутнасці, гэта маналог пад музыку, у якім развагі пра жаночы лёс пераплеценыя з урыўкамі з класічнай беларускай літаратуры, фальклорнымі матывамі, пошукам свайго месца ў свеце. Што цікава, спачатку п'еса была напісаная паводле інтэрв'ю з самой Таццянай Мархель і ўтрымлівала многа біяграфічных момантаў, але актрыса так і не рашылася вынесці іх на публіку.

На сёння Таццяна Мархель занятая ў пяці пастаноўках Рэспубліканскага тэатра беларускай драматургіі, таксама працягвае здымацца ў кіно — напрыклад, кароткаметражная стужка «Возера радасці» (паводле рамана Віктара Марціновіча) з яе ўдзелам нядаўна трапіла ў праграму міжнароднага кінафестывалю ў Клермон-Феране, што пройдзе ў пачатку лютага.

Вікторыя ЗАХАРАВА

Фота з архіва тэатра

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Асноўная задача — захаваць біялагічную сям'ю

Асноўная задача — захаваць біялагічную сям'ю

«Звязда» звярнулася па каментарыі аб рэалізацыі Дэкрэта Прэзідэнта № 18 да старшынь профільных камісій абедзвюх палат Нацыянальнага сходу Беларусі.

Грамадства

Аповед жанчыны, якая здолела вярнуць дачку з сацыяльнага прытулку

Аповед жанчыны, якая здолела вярнуць дачку з сацыяльнага прытулку

Жанчыну, якая здолела не толькі вярнуць дзіця з прытулку, але і далей выхоўвае яго, знайсці аказалася не проста. 

Грамадства

Чаму зараз варта далей трымацца ад вадаёмаў?

Чаму зараз варта далей трымацца ад вадаёмаў?

Люты больш нагадвае пазачарговы вясновы месяц.

Грамадства

Якую літаратуру здаюць у букіністычныя крамы?

Якую літаратуру здаюць у букіністычныя крамы?

Калі звычайныя кнігарні працуюць па формуле «кніга — чалавек», то букіністычныя трымаюцца на прынцыпе «людзі — кнігі — людзі».