Вы тут

Мамін дзённік. А што ўмее тваё дзіця?


Стаўшы маці, я даведалася, што дзіця — тваё і любое іншае — павінна ўпісвацца ў кімсьці прыдуманыя рамкі. Самастойна трымаць галаву ў тры месяцы, сесці ў паўгода, а ў васьмімесячным узросце ўвогуле гаварыць складамі!


Калі майму Цёміку споўніўся месячык, я павезла гэты маленькі кулёчак да неўролага. Відавочных прычын на тое не было. Такі цяпер парадак: у месячным узросце немаўля павінна пабываць на прыёме не толькі ў згаданага спецыяліста, а і ў артапеда, акуліста і, уявіце сабе, сесці ў... стаматалагічнае крэсла. На руках мамы, вядома.

Прыехалі мы ў медыцынскі цэнтр (у нашай сталічнай дзіцячай паліклініцы — ніводнага неўролага!). За дзвярыма з адпаведнай шыльдай сустрэла ветлівая жанчына ў белым халаце. Пастукала малаточкам па маленькіх ручках-ножках, пазвінела бразготкамі перад носікам, папрасіла малога ёй усміхнуцца... І сцеражы Бог, каб Цёмік не выканаў бы хоць адну з яе просьбаў: адпаведны дыягназ, відавочна, з'явіўся б у толькі што заведзенай картцы.

Можна ўявіць, як я хвалявалася, калі маё дзіця ў паўгода яшчэ не сядзела. Трывога прайшла амаль у сем месяцаў. У адзін дзень Арцёмка не толькі сеў, а і папоўз (дагэтуль яму падабаўся выключна задні ход), і нават, чапляючыся за парэнчы свайго ложачка, стаў на ножкі. І тут урачы былі незадаволеныя — рана.

Абсадзіць мне сваё «верацяно», вядома, не ўдалося. Устаўшы на ножкі, Цёмік зразумеў, што свет значна большы, чым яму здавалася дагэтуль, і з задавальненнем, хоць і цаной пабітага лба ды прыціснутых пальцаў, пачаў яго асвойваць: адчыняць шафкі, выцягваць з разетак прыборы, цягнуць у рот правады, выкідваць з паліц кнігі і іншыя, на яго думку, непатрэбныя рэчы.

Аказваецца, у васьмімесячным узросце дзіця не павінна прачынацца больш як тры разы за ноч. Што толькі ні рабіла, каб хоць крыху скараціць сыночкавыя, а адпаведна, і мае начныя пад'ёмы. Укладвала раней спаць, забараняла родным бударажыць Арцёмку перад сном, карміла на ноч кашай (думала, што малачком не наядаецца), накрывала-раскрывала, спецыяльным сродкам мазала дзясны, з якіх вылазяць зубкі... Безвынікова. Магчыма, сітуацыю выправіла б таблетка «Гліцыну», як рэкамендуюць некаторыя ўрачы, але здаровы сэнс перамог.

Чаго толькі не пішуць наконт таго, што павінна ўмець дзіця ў канкрэтным узросце, чым яно павінна харчавацца і якое слова сказаць першым (у нашым выпадку гэта «баба»). Размовы матуль малалетніх дзяцей часам увогуле нагадваюць спаборніцтвы: да таго дайшло, што хваляцца, калі малое самастойна сходзіць на гаршчок.

Напэўна, і гэта важна. Толькі ў пагоні за чарговым «дасягненнем» свайго маленства мы забываемся, што ўсе дзеці, як і мы, дарослыя, абсалютна розныя. Няхай малое расце так, як патрабуе ад яго прырода (не без фанатызму, канешне!). А мы будзем назіраць за чарговымі справамі і ўчынкамі сваіх нашчадкаў, а не думаць пра некім прыдуманыя рамкі.

Вераніка КАНЮТА

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Карэспандэнт «Звязды» высвятляла, чаму так цёмна на асветленых вуліцах Магілёва

Карэспандэнт «Звязды» высвятляла, чаму так цёмна на асветленых вуліцах Магілёва

Вечарам прайсціся ўздоўж цэнтральнай вуліцы Першамайскай у Магілёве адно задавальненне.

Спорт

Баскетбаліст Бенджамін-Павел Дуду: У Гане мяне называлі белым

Баскетбаліст Бенджамін-Павел Дуду: У Гане мяне называлі белым

Мама Бена — беларуска, тата — ураджэнец Ганы.

Эканоміка

Куды звяртацца, калі грамадзяніну затрымліваюць зарплату?

Куды звяртацца, калі грамадзяніну затрымліваюць зарплату?

Адказ на гэта і іншыя пытанні — у гутарцы з Дзмітрыем Шаўчуком.