Вы тут

Не май сто рублёў...


Звяздоўцы — людзі добразычлівыя: убачыўшы на сваім паверсе гасцей (каб не казаць чужых), як правіла, вітаюцца, прапануюць дапамагчы — знайсці патрэбны кабінет, чалавека...

Хоць прымаецца гэта і не заўжды.

— Дзякуй... Мы самі, — пачулі, напрыклад, надоечы ад дзвюх прыгажунь, што хадзілі ад кабінета да кабінета, на дзвярах чытаючы прозвішчы.

«Мусіць, прыз забіраць прыехалі?» — здагадаліся гаспадары.


Як высветлілася — не толькі. Галіне Уладзіміраўне Ціханенцы з Чашнікаў, падпісчыцы «Звязды» з амаль трыццацігадовым «стажам», і яе дачцэ Таццяне, якая вырасла з гэтай газетай, проста цікава было прайсціся па калідоры, паглядзець, за якімі дзвярыма пішуцца навіны, дзе нараджаецца «Сямейная газета» і «Краіна здароўя», дзе кабінет Алены Ляўковіч, дзе, нарэшце, той «провад», на якім гадамі збіраецца народ...

Цікавая там выйшла размова, падчас якой высветлілася, што Галіна Уладзіміраўна ўважліва адсочвае «перамяшчэнне» звяздоўскіх рубрык і кадраў, то-бок ведае, што (канкрэтна) на старонках нядаўна з'явілася, а што чамусьці знікла, хто з нашых супрацоўнікаў сышоў, а хто ўладкаваўся на працу. Само сабою — хто ажаніўся (была віншаванка), хто каго нарадзіў, куды з'ездзіў, адзначыў юбілей...

З фотакарэспандэнтам Яўгенам Пясецкім падчас адной з камандзіровак яны, напрыклад, ужо сустракаліся, кніжку з «Простай мовай» маюць (другую — купілі ў той жа дзень), падпіску на газету аднойчы выйгравалі, а гадоў, можа, з дзесяць таму...

— Я, відаць, некаму падарунак зрабіць хацела, — спрабавала ўспомніць падпісчыца, — паклала ў канверт дзесяць долараў. А потым, забыўшыся, — туды ж звяздоўскі купон на розыгрыш прызоў — і ў рэдакцыю... Адтуль мне адразу ліст: маўляў, грошы вяртаем — як памылкова дасланыя... Тое пісьмо я дагэтуль захоўваю... І заўжды ўсміхаюся.

Трошкі радасці падарыў падпісчыцы і нядаўні розыгрыш прызоў, у якім Галіна Уладзіміраўна выйграла падарункавы сертыфікат універмага «Беларусь» на 100 рублёў. Казала:

— Не ведаю пакуль, што куплю... Пад'едзем туды, паходзім — нешта падбяром. У гэтым надзеі больш на Таццяну, на дачку.

У маці... І ў нас, здаецца, таксама, бо ў спадчыну ж павінна перадавацца не толькі знешнасць, але, дай бог, і павага — да роднай мовы, да газеты, якую некалі, пажаніўшыся, для сябе абралі бацькі.

Валянціна Доўнар

Фо­та Яў­ге­на Пя­сец­ка­га

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Як у Беларусі трансплантуюць органы

Як у Беларусі трансплантуюць органы

І чаму да нас на аперацыі едуць замежнікі.

Грамадства

Карэспандэнты «Звязды» наведалі «Воўчыя норы»

Карэспандэнты «Звязды» наведалі «Воўчыя норы»

Там адбываюць пакаранне мужчыны, упершыню асуджаныя за незаконны абарот наркотыкаў.

Спорт

Аляксандра Герасіменя: У кожнага свой рэцэпт поспеху

Аляксандра Герасіменя: У кожнага свой рэцэпт поспеху

Аляксандра Герасіменя — сапраўдны баец, а яшчэ — клапатлівая маці і жонка. І проста працавіты чалавек, які не ведае перашкод.