Вы тут

Афрыканец Кофі Баатэнг Скай: Мару правесці сваё жыццё ў Беларусі


Здараецца, што для цікавага знаёмства дастаткова простага «прывітанне» альбо «hеllо». З гэтага кароткага слова і шчырай усмешкі ў ліфтхоле студэнцкага інтэрната і завязалася мая размова з афрыканцам Кофі Баатэнгам Скаем.


Па праўдзе, гутаркі магло і не адбыцца: хлопец па-нашаму не разумее. Для таго каб ён змог атрымаць бялізну ў кастэлянкі, на дзве хвіліны я стала яго перакладчыкам. І хоць маё валоданне англійскай мовай не дазваляе камунікаваць напоўніцу, афрыканец запэўніў: «Не хвалюйся, ты добра размаўляеш. На жаль, я рэдка сустракаю людзей, якія маглі б вольна са мной пагутарыць. З-за гэтага часта сумую...»

Слова за слова, і вось я ўжо ведаю яго імя, узрост (28 гадоў) і тое, што ён першакурснік Міжнароднага дзяржаўнага экалагічнага інстытута імя А. Д. Сахарава пры БДУ. Мне было цікава даведацца пра яго родныя мясціны, бачанне афрыканцам нашай краіны. А яму — знайсці яшчэ аднаго сябра.

— Я з Рэспублікі Гана, што ў Заходняй Афрыцы, — з цеплынёй расказваў тады Баатэнг Скай. — Мой родны горад Кумасі — другі па велічыні ў краіне. Вельмі люблю гэтае месца з прасторнымі раўнінамі і неверагоднымі плато, дажджавымі лясамі і вялікімі сінімі азёрамі. Там жыве мая вялікая сям'я: у мяне яшчэ ёсць тры браты і тры сястры.

— Як жа ты трапіў да нас?

— Аднойчы прыняў прапанову сябра сям'і, які ажаніўся з беларускай. Ён дапамог мне з афармленнем дакументаў для паступлення ў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт. Не тое, каб у нас дрэнныя ВНУ, наадварот! Я вучыўся дома на праграміста. Аднак у вас хачу не толькі атрымліваць веды, але і знаёміцца з рознымі, зусім іншымі людзьмі.

— І як табе наша краіна?

— Я ў захапленні! Лічу, што знайшоў сябе тут. Шкада толькі, што замежныя студэнты не могуць нідзе працаваць падчас вучобы... Людзі тут добрасардэчныя і ветлівыя. Адзінае, не ўсе валодаюць замежнымі мовамі...

— Але ж у цябе ёсць сябры?

— Вядома! У вольны час заўсёды заходжу да іх у суседнія пакоі — жывём жа ў адным інтэрнаце! Мы разам гатуем, ядзім, а потым знаходзім якія-небудзь забавы. Заходзь, калі ласка, да нас у госці, будзем рады!

Аднак тады, праз занятасць, ні ўбачыцца яшчэ раз, ні даведацца больш адно пра аднаго не атрымалася. Стасункі ўзнавіліся толькі праз некалькі месяцаў у сацыяльнай сетцы. І за гэты час жыццё Баатэнга павярнулася амаль што на 180 градусаў...

— Я больш не жыву ў Беларусі, — піша афрыканскі знаёмы. — Тата, які аплачваў маю вучобу ў вашай краіне, памёр, а маці не змагла забяспечыць маё пражыванне за мяжой...

Як высветлілася, Баатэнг з'ехаў у Дубай з адной мэтай: знайсці працу з добрым заробкам. І ў выніку атрымаў яе ў тамтэйшым Нацыянальным банку. Нягледзячы на тое, што Дубай — даволі дарагі горад, хлопцу хапае грошай, каб здымаць кватэру, жыць ні ў чым сабе не адмаўляючы, а таксама адкладваць грошы. Для чаго? Каб вярнуцца ў Беларусь!

— Я не хачу жыць у Дубаі, — кажа афрыканец. — Веру, што абавязкова скончу навучанне ў вашай краіне. Я сапраўды хачу правесці ў Беларусі ўсё сваё жыццё. Бо палюбіў тутэйшыя клімат, традыцыі, ежу. А яшчэ — людзей... Сумую па сваіх беларускіх сябрах штодня...

Магчыма, калі-небудзь і я стану сябрам для цікавага і цікаўнага афрыканца Кофі Баатэнга Ская. Бо мы працягваем ліставацца, абмяркоўваем самыя розныя тэмы: рэлігію, культуру, планы на будучыню. Наперадзе ў ганца — цяжкі працоўны год. Галоўнае, мы з ім верым у лепшае і спадзяёмся на хуткую сустрэчу.

Юлія АДАМОВІЧ, студэнтка ІV курса факультэта журналістыкі БДУ

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Аповед жанчыны, якая здолела вярнуць дачку з сацыяльнага прытулку

Аповед жанчыны, якая здолела вярнуць дачку з сацыяльнага прытулку

Жанчыну, якая здолела не толькі вярнуць дзіця з прытулку, але і далей выхоўвае яго, знайсці аказалася не проста. 

Грамадства

Чаму зараз варта далей трымацца ад вадаёмаў?

Чаму зараз варта далей трымацца ад вадаёмаў?

Люты больш нагадвае пазачарговы вясновы месяц.

Грамадства

Капыльскі раён. Мінулы год можна назваць стабільным

Капыльскі раён. Мінулы год можна назваць стабільным

Чым Капыльскі раён жыве сёння і якія планы на перспектыву?

Грамадства

Якую літаратуру здаюць у букіністычныя крамы?

Якую літаратуру здаюць у букіністычныя крамы?

Калі звычайныя кнігарні працуюць па формуле «кніга — чалавек», то букіністычныя трымаюцца на прынцыпе «людзі — кнігі — людзі».