Вы тут

З любоўю, ваша вучаніца


Без перабольшання ўся краіна абмяркоўвае трагедыю, што здарылася гэтымі днямі ў Стоўбцах — гібель настаўніцы і вучня 11 класа. Адны чакаюць вынікаў расследавання СК, другія спяшаюцца абвінавачваць — бацькоў, падлеткаў, школу, якая не прадухіліла, не даглядзела. Але мне хацелася б абысціся без патэтыкі і — не заклікаць іншых, але самой падтрымаць, хоць бы добрым словам, настаўнікаў. Яны, на маю думку, аказаліся сёння безабароннымі як ніколі, і не толькі перад усплёскамі падлеткавай агрэсіі, так званым вірусам Калумбайна, але наогул перад усімі, хто добра ведае свае правы і чужыя абавязкі.


...Я магу пералічыць іх пайменна — людзей, якія сталі для нас з аднакласнікамі больш, чым проста педагогамі і выхавальнікамі. Узяць хоць бы Клару Львоўну — калі наш пяты спартыўны клас сфарміравалі нанова з вучняў розных мінскіх школ, менавіта яна ператварыла гэту вельмі разнашэрсную кампанію ў адно цэлае. Высокая, хударлявая, са строга падціснутымі вуснамі, яна магла прыпячатаць за асабліва разбэшчаныя паводзіны не вельмі педагагічным словам «дэбілы», з націскам на «э», але на любым педсавеце стаяла за сваіх «дэбілаў» грудзьмі, і мы дакладна ведалі, што за Кларай Львоўнай — як за каменнай сцяной. Патрабавальна-справядлівая, яна ездзіла з намі на спаборніцтвы, хоць была зусім не абавязаная гэта рабіць, і падказвала трэнерам, хто перагружаны вучобай, а хто проста строіць блазна. Школьнага запасу нямецкай мовы, якую выкладала Клара Львоўна, нам з сябрамі хапіла нават на інстытут, а калі мы даведаліся, што класная з'язджае ў Зямлю абетаваную, многія плакалі. Потым мы страцілі яе сляды, але яшчэ доўга згадвалі добрым словам.

Або Надзея Васілеўна — ужо старэнькая і даволі кволая, маленькага росту, з ціхім голасам. Але ўлюбёная ў свой прадмет — беларускую мову і літаратуру — настолькі, што заражала гэтай любоўю ўсіх. Гэта для яе мы, падлеткі 90-х у каляровых джынсах, спартыўных кофтах і ласінах колеру «вырвівока», пераапраналіся ў нармальную форму і ладзілі на адкрытым уроку тэатралізаваныя прадстаўленні: хлопцы чыталі вершы, а дзяўчаты спявалі «Зорку Венеру».

Настаўніца рускай мовы Алена Віктараўна — халаднавата-стрыманая, заўжды бездакорна прыбраная і пунктуальная ва ўсім. Дзякуючы яе ўрокам нават самыя адпетыя двоечнікі навучыліся слухаць інтанацыю і правільна расстаўляць знакі прыпынку, і не проста адбарабаніць завучанае па падручніку, а растлумачыць, як ты гэта зразумеў. О, на колькі раённых і гарадскіх алімпіяд Алена Віктараўна ездзіла разам з намі, здаецца, перажываючы больш, чым самыя амбіцыйныя выдатнікі!

Адзін з першых трэнераў па плаванні, Аляксандр Мікалаевіч — чалавек, які дапамог многім не толькі паверыць ва ўласныя сілы, але і навучыцца перажываць паражэнні, калі стала зразумела, што чэмпіёнамі будуць далёка не ўсе. Гэта ён падчас спартыўных збораў матываваў самых лянівых да працы, а самых адчайных адвучыў ад начных праменадаў і шкоднай звычкі курыць, штрафуючы за кожную несанкцыянаваную вылазку і кожную цыгарэту на плюс кіламетр кросу...

Я магу пералічваць іх доўга — людзей, якія за мільёнам паперак, за часам не ўзорнымі паводзінамі і табелямі паспяховасці разгледзелі ў кожным з вучняў асобу. Якія навучылі нас быць не «адзін супраць усіх», а «ўсе ЗА аднаго». Людзей, якія ўмелі выслухаць і пачуць, з якімі наша школа не стала месцам, дзе размываюцца жыццёвыя арыенціры, і дзякуючы якім нельга паблажліва зводзіць прафесію настаўніка да абслуговага персаналу. Дзякуй, што вы былі. Дзякуй, што вы ёсць. Моцна вас абдымаю. І няхай пашлюць вам усе багі педагогікі адэкватных калег, бацькоў і вучняў.

Вікторыя ЦЕЛЯШУК

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Пераможца «Жанчыны года-2018»: З трыма дзецьмі можа справіцца кожная пара

Пераможца «Жанчыны года-2018»: З трыма дзецьмі можа справіцца кожная пара

Тры гады таму прозвішча Трыкоза ўжо было на слыху.

Грамадства

Мэр Брэста Аляксандр Рагачук: Дзеці ў пясочніцах на касцях гуляць не будуць

Мэр Брэста Аляксандр Рагачук: Дзеці ў пясочніцах на касцях гуляць не будуць

Кіраўнік Брэсцкага гарвыканкама адмеркаваў рэзанансную тэму раскопак на тэрыторыі гета.

Культура

Як  мастак Май Данцыг ствараў свае карціны

Як мастак Май Данцыг ствараў свае карціны

Наватар, «шасцідзясятнік», ваяўнічы аптыміст — гэта ўсё пра яго.