Вы тут

Як жанчыне заставацца жанчынай? Ведае Алена Дзялендзік


Яна не вучыць, як выйсці замуж ці знайсці мільярдэра, а расказвае, як жанчыне заставацца жанчынай. Як быць самадастатковай і жаноцкай ва ўзаемаадносінах з мужчынамі. Алена Дзялендзік, стваральніца «Школы чароўнасці», — чалавек, які дапамагае іншым змяніць папярэднія схемы стасункаў са светам, калі яны не прыносяць чакаемых вынікаў. Пры гэтым Алена не вырашае за жанчыну, што ёй рабіць. Проста яе парады сапраўды «даходзяць» і «працуюць» на практыцы. Магчыма, таму, што праз многія праблемы ва ўзаемаадносінах яна прайшла сама. І здолела знайсці гэтую жаноцкасць — якая, аказваецца, сапраўды мяняе стаўленне моцнага полу да прыгожай паловы — спачатку ў самой сабе.


Таму, хто не хоча мяняць сваё жыццё, дапамагчы немагчыма

— Я звярнулася да яго так, як вы вучылі, і цяпер у нас у кабінеце ніводнае крэсла не хістаецца, — радасна дакладвае Кацярына, якая ледзьве не паўгода спрабавала ўгаварыць калегу на рабоце адрамантаваць офісную мэблю.

— А мяне ён нарэшце паклікаў на спатканне, — прызнаецца Ліза, якой доўгі час падабаўся сусед, але сваімі словамі яна заўжды так бянтэжыла мужчыну, што і не спадзявалася на больш цёплыя стасункі.

— Учора мы ўпершыню за тры гады разам павячэралі. Без тэлевізара, газет і бурчання, — ціха кажа Таццяна, шлюб якой, па яе словах, хістаецца, нібы ліст пад ветрам.

Гэта словы наведвальніц «Школы чароўнасці», якія на чарговых занятках дзяліліся, як спрабуюць рэалізаваць у жыцці тое, што вынеслі з трэнінгаў коўча. Коўч, на думку Алены, гэта спецыяліст, які стварае ўмовы для раскрыцця ўнутранага патэнцыялу кліента, што дазваляе яму самастойна вырашыць, у чым яго складанасці.

Алена не чытае лекцыі ў звычайным сэнсе. Яна пачынае сустрэчу з пытання «Навошта вы разам?», што адразу ж вымушае задумацца і пачаць корпацца ў сабе, перабіраць свае жаданні, эмоцыі, спадзяванні. «Трэнер упэўненасці», як яна яшчэ называе сябе, не вучыць, а, хутчэй, падштурхоўвае, накіроўвае вашы думкі.

Спачатку мне гэта падалося чымсьці чужародным. Не прымалі мая душа і склад характару тыя словы, якія варта казаць мужчынам: занадта салодкімі яны здаваліся, штучнымі. Тым не менш, слухаючы парады, саму гутарку, назіраючы за жанчынамі і іх рэакцыяй, я пачала прымяраць учынкі, дзеянні і сітуацыі, якія разбіралі на занятках, да свайго жыцця. І сапраўды, пэўныя моманты ўбачыла іншымі вачыма.

— Задача коўча — дазволіць чалавеку думаць па-рознаму, прыняць новыя ўмовы існавання, навучыцца з карысцю выходзіць з канфліктаў, якія вядуць да пагібелі адносін, — дзеліцца жанчына. — Каб успрымаць тое, што я кажу, трэба проста даспець да жадання мяне слухаць і разумець. Як правіла, гэта жанчыны, якія ўжо пачалі мяняць нешта ў сабе. Бо, як казаў Гіпакрат, таму, хто не хоча змяніць сваё жыццё, дапамагчы немагчыма.

Алена часта рэкамендуе жанчынам на групавых занятках аб'ядноўвацца ў пары, прычым так, каб яны былі розныя па характары і ўяўленнях аб жыцці.

— Гаворачы паміж сабой, мае кліенткі разумеюць, што ў іх амаль аднолькавыя складанасці, толькі на розных стадыях, або падобная сітуацыя была ў іх сваякоў. Дзелячыся ўражаннямі, яны ўжо дапамагаюць адна адной, ствараючы атмасферу вырашэння праблем, — упэўнена Алена. — Ужо потым можна далучацца мне і прапаноўваць умоўна-здаровую мадэль адносін. Пасля некалькіх агульных сустрэч жанчына гатовая засвоіць адну з маіх методык, а яшчэ — зразумець, што яна хоча памяняць у жыцці.

Пункт невяртання і асабістая каштоўнасць

Коўч праводзіць заняткі і курсамі, і праз адзінкавыя сустрэчы. Групавыя заняткі ў «Школе чароўнасці» могуць цягнуцца тры, чатыры а то і пяць гадзін, пакуль удзельніцы не разбяруць усе пытанні, якія трэба прагаварыць сёння. З таго памятнага трэнінгу я, напрыклад, выйшла праз тры з паловай гадзіны з рашэннем... перагледзець свой лексікон, а многія яшчэ заставаліся.

— Калі чалавек сапраўды настроены нешта мяняць, то праз тры месяцы ён убачыць першыя вынікі, праз паўгода яны замацуюцца, а праз год ён зможа дасягнуць 80 % таго, што хацеў. Яшчэ праз год ён дасягне 100 % сваіх спадзяванняў, і гэта пункт невяртання. Пасля вы ўжо будзеце падсвядома, на «аўтамаце» паводзіць сябе так, як практыкаваліся, гэта стане часткай вас, — гарантуе Алена.

Яе задача — паказаць жанчыне самадастатковасць жыцця, яе ўласныя каштоўнасці.

— Калі за пяць-сем гадоў шлюбу жанчына не знайшла ўласную самакаштоўнасць і не навучылася дарыць яе свайму мужчыну, то малаверагодна, што нешта зменіцца і з іншым. Жанчына ўвойдзе ў новыя адносіны па старым сцэнарыі, выпрацаваным ёю ж. І этапнасць развіцця стасункаў будзе ранейшай, — кажа Алена. — Некаторыя лічаць, што прасаванне кашуль, зборы дзяцей у школу, вызваленне мужу часу для яго спраў — і ёсць каштоўнасць. Аднак тыя ж дзеянні зможа выконваць і нехта іншы. Ваша каштоўнасць павінна быць унікальнай і асаблівай.

Чароўнай пілюлі няма

— Каб данесці да мужчыны свае жаночыя патрэбы, з ім трэба гаварыць на яго мове, узаемадзейнічаць. Падыходзіць да яго з жаночай мовай нельга — ён вас не зразумее. Першапачаткова ў жанчын ёсць неабходнасць у стасунках, а ў мужчын — у справе, дзе яны рэалізуюць сябе, і ім не трэба адносіны, — тлумачыць Алена. — Падбіраючы правільныя альтэрнатыўныя словы-сінонімы, мы вучымся гаварыць з мужчынам так, каб і падбадзёрыць яго, і самім атрымаць прыемны вынік.

Яшчэ гадоў колькі таму, прызнаецца Алена, яна сама гаварыла той жа мовай, карысталася тым жа слэнгам, думала, як і тыя, хто цяпер прыходзіць да яе.

— Большасць маіх кліентак хочуць атрымаць параду, як выправіць мужчыну. Аднак корань рашэння праблемы ў самой жанчыне. Яна павінна змяніць механізм перадачы інфармацыі. На сустрэчах я стараюся стварыць такія ўмовы, каб рашэнне нарадзілася ў жанчыны ўнутры, а не прыйшло звонку, ад мяне, інакш яна будзе шукаць чароўную пілюлю, якой няма.

Прыроднае настаўніцтва

Алена з мужам равеснікі, ажаніліся па каханні, хутка будзе 20 гадоў, як яны разам, з іх 16 — у шлюбе. Аднак тое, праз што ёй давялося прайсці, каб захаваць стасункі, яна будзе памятаць заўжды. Кажа, што і сваёй клубнай дзейнасцю пачала займацца, каб не забывацца на атрыманы галоўны жыццёвы ўрок.

— Прыводзячы жанчынам на занятках як прыклад уласныя праблемы, расказваючы, як вучылася іх вырашаць, я яшчэ больш удасканальваю сваё майстэрства. Так што гэта карысна не толькі ім, але і мне, бо я не забываюся, якой хачу быць у сям'і.

Да вяселля Алена ўжо сутыкалася з негатыўным прыкладам стасункаў у сям'і сваіх бацькоў і сваякоў, таму ёй цяжка было пазбегнуць такога вопыту.

— Я не ўяўляла, як выглядае нармальнае сямейнае жыццё. Мела тры дыпломы, абараніла дысертацыю. Рэалізавалася знешне, аднак унутры засталіся жаданні дзяўчынкі, якія не спраўджваліся. І праз сем-восем гадоў у нас з мужам з'явілася неразуменне. Фактычна я стала для яго настаўніцай, заняла пазіцыю дамінавання: лепш ведала, як зрабіць, ацэньвала дзеянні, недастаткова дзякавала яму за падтрымку. У выніку паміж намі вырасла эмацыянальная дыстанцыя, — успамінае Алена. — Тады я зразумела, што і самая адукаваная жанчына можа быць адзінокай, нават калі яна ў шлюбе. Я адчайна захацела, каб у мяне было інакш, і вырашыла нанова закахаць у сябе мужа, вярнуць давер у адносіны, выратаваць іх.

Працу над сабой яна суправаджала і работай над сваім моўным слоўнікам, паступова мяняючы лексікон:

— Я вучылася быць жаноцкай на ўласных памылках, мяняючы паводзіны. Працавала над сваёй прыроднай патрэбай у настаўніцтве, што праяўляецца ў жанчын нават не ў жаданні выхоўваць, а ў апецы, якую часта з дзяцей мы пераносім на мужчын. І ў гэтым памылка: яны не выносяць апекі і абгрунтавана супраціўляюцца.

Зрабіўшы ўсё, каб захаваць сваю сям'ю, Алена пачала дапамагаць іншым жанчынам.

У стваральніцы «Школы чароўнасці» ёсць асаблівы фармат сустрэч: падарожжа з Аленай Дзялендзік па Беларусі. На сваёй машыне невялікай кампаніяй жанчыны ездзяць па краіне: любуюцца архітэктурай, наведваюць музеі, жывуць пад адным дахам. І ўвесь час удзельніцы назіраюць, як Алена гаворыць, як сядзіць, як робіць заказ у кафэ...

— Аднойчы мы ўжо вярталіся дадому, і мне па гучнай сувязі пазваніў муж, каб спытацца, ці буду я есці рыбу. Я адказала: «Гэта якраз тое, што я вельмі хацела! Канешне, буду». Дзяўчаты, пачуўшы гэта, заўважылі: «Ты адказала так, як нас вучыш». А як жа яшчэ? Я адказваю так, бо так жыву і адчуваю. Так я акрыляю мужчыну рабіць яшчэ лепш, — кажа Алена.

Ірына СІДАРОК

Выбар рэдакцыі

Эканоміка

Петришенко: Называть ЕАЭС экономическим союзом сегодня можно только авансом

Петришенко: Называть ЕАЭС экономическим союзом сегодня можно только авансом

Однако наша страна надеется, что это временные трудности.

Грамадства

Апублікаваны поўны тэкст Канцэпцыі інфармацыйнай бяспекі Беларусі

Апублікаваны поўны тэкст Канцэпцыі інфармацыйнай бяспекі Беларусі

Дзяржаўным органам і іншым арганізацыям даручана кіравацца палажэннямі канцэпцыі ў практычнай дзейнасці.

Калейдаскоп

Каля 150 спартсменаў-аматараў хочуць выступіць у «даеўрапейскіх гульнях»

Каля 150 спартсменаў-аматараў хочуць выступіць у «даеўрапейскіх гульнях»

Трэніроўкі і здымкі ўдзельнікаў пачнуцца ў красавіку.

Грамадства

Сувораўскае вучылішча вачыма яго навучэнцаў

Сувораўскае вучылішча вачыма яго навучэнцаў

Быць сувораўцам ва ўсе часы было прэстыжна.