Вы тут

Што такое іпатэрапія і як гэта працуе


Тут адбываюцца сапраўдныя цуды. Дзеткі са складанымі дыягназамі пачынаюць трымаць лыжку ці аловак, рэагаваць на колеры і гукі, становяцца спакайнейшыя. Мамачкі, якія бачаць такі прагрэс, скачуць ад радасці, яны гатовы падаць у ногі, цалаваць інструктараў і коней. Так, Ягорка, які чатыры з паловай гады амаль не рухаўся, дзякуючы іпатэрапіі пачаў хадзіць. І гэта ўжо з першых заняткаў!


— Інструктар угадаў рытм хадзьбы — такі, з якім хадзіла бы звычайнае дзіця ў чатыры з паловай гады. Крок каня нагадвае крок чалавека. Мозг жывёлы дае сігнал мышцам, такім жа чынам усё працуе і ў чалавека. І, дзіця, калі яно едзе на коніку, быццам атрымлівае падказку, вучыцца кіраваць сваім целам, — расказвае Васіль Сінкавец — гаспадар Green Ranch, дзе праводзяцца заняткі па іпатэрапіі. — Да таго ж дзіця, якое падчас такіх лячэбных заняткаў ляжыць на коніку (ці на спінцы, ці на жывоціку — кожны раз інструктар падбірае розныя позы), расслабляецца, саграецца, бо тэмпература цела жывёлы вышэй, чым у чалавека. Некаторыя малыя пры гэтым засынаюць. Ва ўсіх дзетак, што да нас прыязджаюць, праз некалькі месяцаў заняткаў заўважныя добрыя вынікі...

Рэабілітацыя дзетак з псіхафізічнымі асаблівасцямі — адзін з дабрачынных праектаў «Зялёнага ранча». Ён праводзіцца разам з Цэнтрам карэкцыйна-развіццёвага навучання і рэабілітацыі Смалявіцкага раёна. І менавіта тут спраўджваюцца надзеі бацькоў дзетак з дзіцячым цэрэбральным паралічам, што іх малым сапраўды змогуць дапамагчы. За два гады ў праекце паўдзельнічала каля дваццаці дзяцей. Хтосьці прыязджае на заняткі пастаянна. Іншыя праходзяць такую рэабілітацыю «курсамі». Праводзяцца заняткі бясплатна. Усе выдаткі на сябе бяруць гаспадары чароўнай фермы. Далучыліся да праекта і валанцёры. Справа ў тым, што, каб правесці адны заняткі, даводзіцца задзейнічаць каля чатырох чалавек. Інструктар-рэабілітолаг займаецца з дзіцем, канявод  вядзе жывёлу, а валанцёры знаходзяцца побач — падстрахоўваюць.

Другая добрая справа Green Ranch — бясплатная школа верхавой язды для дзяцей раёна, пераважна з прыёмных сем'яў. Выхаванцы спартыўнай секцыі ўжо паказваюць добрыя вынікі — у цэнтры нават праводзіліся невялікія спаборніцтвы. Дзеці тут падабраліся цудоўныя. Яны стараюцца не прапускаць заняткі, дамагаюць даглядаць коней. Дзякуючы крытаму манежу заняткі могуць праводзіцца ў любое надвор'е.

Мі­кі­та Па­пен­ка і яго сяб­ра По­кер.

— Наша ранча — гэта дабрачынны праект, — заўважае Мікалай Васілевіч. — Будавалі яго грамадой. У мяне многа сяброў, свіснуў — адгукнуліся. Сабраліся валанцёры з розных краін, некаторыя пры гэтым яшчэ і грошы ахвяравалі. І да гэтага часу да нас прыязджаюць добраахвотныя памочнікі. Так, летам студэнткі — аматары коней дапамагалі. У планах у нас яшчэ пабудаваць сэнсарны сад, ён важны для дзетак...

Green Ranch — сямейная справа, за якую разам з Мікалаем Васілевічам адказваюць яго двое дарослых дзяцей, да таго ж у сям'і ёсць яшчэ адзін «праект дабра» — будаўніцтва дамоў сямейнага тыпу. А ідэю з конікамі падкінула нявестка.

— Мікалай Васілевіч хацеў працаваць на зямлі. Ён падзяліўся сваёй марай з намі — і ўся наша дружная сям'я пагадзілася пакінуць вялікі горад. А ўжо коні — гэта мая мара. Гэта як невылечная хвароба. Памятаю з маленства, як убачыла каня ў парку Горкага, не перадаць тое захапленне, якое выклікала вялікая цудоўная жывёла. І да гэтага часу такое пачуццё не адпускае. Для мяне важна не столькі ездзіць на конях, колькі з імі быць. У іх нейкая энергетыка, яны здольны забіраць на сябе негатыў. Іпатэрапія спрацоўвае яшчэ і таму, што коні моцна ўплываюць на эмацыянальную сферу. У дзяцінстве бацькі мяне не пусцілі ў секцыю: далёка было ездзіць, не было каму вазіць. І далей усё жыццё маё ніякім чынам не было звязана з коньмі, і, здавалася, што яно праходзіць міма мяне, — расказвае Наталля Сінкавец.

Дарэчы, пераезд з Мінска для Наталлі супаў з нараджэннем трэцяга дзіцяці. У той час дзяўчына не магла ўявіць, што ім удасца так маштабна развярнуцца. Яны закупілі коней і пабудавалі стайні для ўтрымання жывёл прыватнікаў. Не было ніякай рэкламы, але на ранча сталі звяртацца людзі з просьбамі ўзяць на пастой і іх коней. А ўсё таму, што на ранча перанялі еўрапейскую мадэль утрымання апошніх. Тут падстройваюцца пад кожнага «пастаяльца» і максімальна ўлічваюць пажаданні гаспадароў. У коней у пастаянным доступе ёсць сена — і яны больш спакойныя (у дзікай жа прыродзе ў жывёл няма «рэжыму харчавання»). Да таго ж кожнаму каню забяспечаны выгул, а сёння не кожная стайня ў Беларусі можа пахваліцца, што ў іх падапечных ёсць магчымасць столькі часу знаходзіцца на свежым паветры. Сёння ў гасцініцы для жывёл няма вольных месцаў. Па просьбах аматараў коней давялося нават дабудоўвацца.

На «Зялёным ранча» заўсёды рады гасцям. Сюды прыязджаюць пакатацца на конях ці на фотасесію з прыгожымі жывёламі людзі з розных куткоў Беларусі (для іншагародніх тут ёсць міні-гасцініца).

Алена ДЗЯДЗЮЛЯ

Фота Андрэя САЗОНАВА

Выбар рэдакцыі

Грамадства

У Полацку ўпершыню знойдзена пахаванне князя

У Полацку ўпершыню знойдзена пахаванне князя

Сярод знаходак — нямала сенсацый.

Грамадства

З баршчэўнікам змагаюцца нават з дапамогай квадракоптара

З баршчэўнікам змагаюцца нават з дапамогай квадракоптара

Вопыт Віцебшчыны ў знішчэнні баршчэўніку цікавы таму, што тут больш за 80 працэнтаў зараснікаў ад агульнага па краіне.

Грамадства

Прэтэндэнты на студэнцкі білет здалі тэст па матэматыцы

Прэтэндэнты на студэнцкі білет здалі тэст па матэматыцы

Пазнаць у гарадскім натоўпе абітурыентаў можна без праблем.