22 кастрычніка, чацвер

Вы тут

Транспартнай міліцыі спаўняецца 100 год


Гэта дата знакавая. Цэлае стагоддзе слаўнай гісторыі, багатай на подзвігі і здзяйсненні.  18 лютага 1919 года Усерасійскім Цэнтральным выканаўчым камітэтам былі прынятыя Дэкрэт «Аб арганізацыі чыгуначнай міліцыі і чыгуначнай аховы», а таксама Палажэнні «Аб рабоча-сялянскай чыгуначнай міліцыі» і «Аб чыгуначнай ахове». На чыгуначную міліцыю былі ўскладзеныя функцыі аховы грамадскага парадку на станцыях, барацьба з бандытызмам, рабаваннямі, крадзяжамі, спекуляцыяй, хуліганствам і дзіцячай беспрытульнасцю. Хапала і іншых задач, з якімі супрацоўнікі міліцыі спраўляліся заўсёды паспяхова.


Падчас Вялікай Айчыннай вайны абавязкі органаў транспартнай міліцыі значна пашырыліся. Да іх функцый дадаліся наступныя: забеспячэнне арганізаванай эвакуацыі насельніцтва, прамысловых прадпрыемстваў і розных гаспадарчых грузаў. Акрамя таго, міліцыянеры займаліся выяўленнем на чыгуначных магістралях варожых агентаў, дыверсантаў, дэзерціраў і марадзёраў.

Ужо ў першыя гадзіны вайны прыйшлося ўступіць у бой супрацоўнікам лінейнага аддзялення міліцыі на станцыі Брэст. Абарону вакзала ўзначаліў начальнік лінаддзялення старшы лейтэнант міліцыі Андрэй Вараб'ёў. Работнікі міліцыі ператварылі будынак вакзала ў апорны пункт супраціўлення. Многія з іх загінулі, у тым ліку і Андрэй Вараб'ёў. Гераізм супрацоўнікаў транспартнай міліцыі падчас Вялікай Айчыннай вайны назаўжды застанецца ў памяці нашага народа.

У далейшым назва падраздзялення, яго структура і колькасць перажывала розныя змены. Але сутнасць работы заставалася ранейшай — ахова парадку на ўсёй лініі чыгункі. У 1971 годзе ў сувязі з утварэннем падраздзяленняў міліцыі на паветраным транспарце Дараддзел міліцыі на Беларускай чыгунцы быў пераўтвораны ў Беларускі аддзел транспартнай міліцыі, а ў 1976-м — у Беларускае ўпраўленне транспартнай міліцыі.

У цяперашнім сваім выглядзе ўпраўленне арганізацыі забеспячэння грамадскай бяспекі на аб'ектах транспарту МУС Рэспублікі Беларусь (УАЗГБАТ) — гэта буйная, добра абсталяваная служба, якая адказвае за парадак на чыгуначным і паветраным транспарце.

Трэнды сучаснасці

Аб задачах упраўлення, яго дасягненнях і штодзённай працы расказаў начальнік УАЗГБАТ палкоўнік міліцыі Вадзім Фядотаў.

— Вадзім Валер'евіч, скажыце, з якімі відамі злачынстваў вашым супрацоўнікам даводзіцца сутыкацца найчасцей?

— Асноўная маса — гэта крадзяжы, у першую чаргу, на вакзалах. Самі разумееце: транзіт пасажыраў, часта адбываецца стоўпатварэнне людзей, усе спяшаюцца, таму злачынны элемент карыстаецца, так бы мовіць, зручным выпадкам, каб пажывіцца. Сітуацыя ўскладняецца яшчэ і тым, што абакрадзены чалавек можа выявіць крадзеж ужо на тэрыторыі іншай дзяржавы. Акрамя таго, складаней шукаць сведак — многія папросту раз'язджаюцца. Але, нягледзячы на ўсё гэта, транспартная міліцыя вылучаецца высокай раскрывальнасцю злачынстваў. Напрыклад, па лічбах статыстыкі можна прасачыць, што колькасць розных правапарушэнняў, у тым ліку і крадзяжоў, няўхільна зніжаецца. Калі ўзяць паказчык па лініі ўсіх нашых службаў, то агульная злачыннасць знізілася з 932 выпадкаў у 2014 годзе да 684 у 2018-м. Па лініі крымінальнага вышуку ў аналагічныя гады — з 513 да 492. Па крадзяжах — з 356 да 343. Пры гэтым трэба памятаць, што з кожным годам паток і транспарту, і пасажыраў расце, што яшчэ больш ускладняе работу.

— Якім спосабам вам удалося дамагчыся такіх паказчыкаў?

— Перш за ўсё, гэта работа з аператыўнымі базамі, з тымі данымі, якія ёсць у нас на кожнага злачынца. Плюс нястомная пільнасць нашых супрацоўнікаў. За ўсімі падазронымі асобамі вядзецца пастаянны кантроль. Ёсць магчымасць адсочваць маршрут гэтага кантынгенту. Такая работа дае пэўны вынік.

— Значыць, прафесіі цягніковага злодзея ў нашай краіне больш не існуе?

— Можна сказаць і так.

— А дзяўчаты, якія ўсыплялі пасажыраў і абкрадалі іх, так званыя клафеліншчыцы, яшчэ «працуюць» на цягніках?

— Сапраўды, раней такая з'ява назіралася на чыгунцы. Але цяпер пра яе можна забыць. За апошнія гады не зафіксавана ні аднаго падобнага выпадку.

— Легенда з цяжкіх 90-х?

— Прыкладна.

— Як атрымалася выкараніць гэтую «з'яву»?

— Былі прафілактычныя ўлікі, базы даных. Асобы, пра якіх мы гаворым, як правіла, працавалі тэрытарыяльна, іх было няцяжка адсачыць. Праводзілася мэтанакіраваная аператыўная работа — і «клафеліншчыцы» зніклі з нашых цягнікоў.

— А асабліва небяспечных злачынцаў вашым супрацоўнікам прыходзіцца затрымліваць?

— Даволі часта. Вы ж разумееце, што праз вакзалы праходзіць велізарная колькасць чалавек, у тым ліку і злачынцаў, якія знаходзяцца ў вышуку за здзяйсненне цяжкіх злачынстваў. І яны, натуральна, трапляюць у поле зроку міліцыі.

— Гэта значыць, міліцыянеры паспяваюць заўважыць сярод сотняў пасажыраў злачынца і затрымаць яго?

— Безумоўна. І яшчэ ўлічыце, што нашы супрацоўнікі, як правіла, заўсёды працуюць пры дэфіцыце часу. Усё адбываецца ў сціслыя тэрміны, напрыклад падчас стаянкі цягніка, і трэба паспець не толькі выявіць злачынца па партрэтным падабенстве, але і своечасова зрэагаваць.

— Можна пазайздросціць навыкам міліцыянераў, якія сярод мноства асоб за нейкія хвіліны паспяваюць выявіць пэўнага чалавека.

— Для гэтага супрацоўнікі, як і ў іншых падраздзяленнях, праходзяць спецыяльнае навучанне. Ну, вядома, і асабістыя якасці, такія як назіральнасць, канцэнтрацыя ўвагі, адыгрываюць важную ролю.

— А крадзеж грузаў на чыгуначным транспарце назіраецца?

— За апошнія пяць гадоў не зафіксавана ніводнага такога выпадку. Хоць раней было нават створана спецыяльнае падраздзяленне па барацьбе з гэтым відам злачынстваў.

— Скажыце, Вадзім Валер'евіч, а якія асаблівыя функцыі па забеспячэнні бяспекі жыцця і здароўя пасажыраў на чыгунцы выконвае ваша падраздзяленне?

— Мы, напрыклад, нясём узмоцненую службу падчас грамадска значных падзей. Перад апошнім чэмпіянатам свету па футболе мы правялі сумесныя вучэнні з расійскімі калегамі на прадмет аператыўнасці і каардынацыі дзеянняў. Дзякуючы ўсебаковай падрыхтоўцы атрымліваецца своечасова засцерагчы грамадзян ад агрэсіўных балельшчыкаў. Акрамя таго, немалая работа вядзецца непасрэдна з машыністамі цягнікоў. Ідзе падрабязны аналіз іх дзеянняў. Улічваюцца не толькі відавочныя выпадкі наездаў, але і іх прадухіленне, калі яны гіпатэтычна маглі здарыцца. Гэта дазваляе скласці максімальна аб'ектыўную карціну бяспекі чыгуначнага руху.

— Як усебакова вы падыходзіце да пытання.

— Інакш нельга, гаворка ідзе аб жыцці людзей. Акрамя работы з машыністамі, мы таксама вядзём прафілактыку сярод насельніцтва. Нягледзячы на тое, што многія небяспечныя ўчасткі пуцей агароджаны, некаторыя несвядомыя грамадзяне ўсё роўна ходзяць так, як ім бліжэй. Лезуць цераз агароджы, ідуць напрасткі — ствараюць аварыйную сітуацыю для сябе і навакольных. А можна ж выйсці на пяць хвілін раней і абысці небяспечны ўчастак! Мы тлумачым грамадзянам памылковасць іх паводзін, праводзім рэйды, штрафуем. Прыцягваем і адміністрацыйны рэсурс. Намі рыхтуецца наглядная агітацыя, дэманструем ролікі па тэлебачанні. Усё гэта дазволіла нам знізіць колькасць дарожна-транспартных здарэнняў на чыгунцы з 24 у 2014 годзе да 12 у 2018-м.

— Добрыя навіны. Пагаворым цяпер аб паветраным транспарце. Якія задачы там выконваюць супрацоўнікі?

— Мы ўдзельнічаем у перадпалётным надглядзе, у забеспячэнні парадку на тэрыторыі аэрапорта. Людзі знаходзяцца ў дарозе, многія нервуюцца, адчуваюць стрэс, і таму даводзіцца разбірацца з рознымі канфліктамі. Акрамя таго, аператыўна рэагуем на запыты пілотаў, калі, напрыклад, на борце здараецца які-небудзь інцыдэнт.

— Прывядзіце прыклад...

— Не так даўно за курэнне здымалі пасажыра і прыцягвалі да адказнасці.

— Курэнне ў самалёце — такая цяжкая правіннасць, каб здымаць пасажыра з рэйса?

— Гэта нават двайная правіннасць! Па-першае, парушэнне бяспекі палётаў. Па-другое, самалёт — грамадскае месца, і курыць у ім забаронена. Так што і пілоты, і мы дзейнічалі строга па інструкцыі. І потым, на борце падчас палёту дробязяў няма, гэта трэба памятаць усім.

— Чым яшчэ займаюцца вашы супрацоўнікі ў аэрапортах?

— Асаблівая ўвага аддаецца безгаспадарным рэчам. Міліцыянер глядзіць — стаіць нейчая сумка. Трэба ўстанавіць, хто яе гаспадар — і як мага хутчэй. І тут сітуацыі розныя бываюць. Хтосьці проста адсунуў сумку ад сябе або адышоў на нейкі час. А то і забыўся — такое нярэдка здараецца. Праводзіцца апытанне сярод пасажыраў на прадмет устанаўлення гаспадара. Некаторыя злуюцца, рэагуюць нервова. Але ў асноўным нашы супрацоўнікі сустракаюць разуменне сярод пасажыраў.

— Людзі ж бачаць, што гэтая работа накіравана на забеспячэнне іх бяспекі!

— Менавіта так, — кажа палкоўнік міліцыі Фядотаў. — Уся наша работа падпарадкавана адной мэце — ахове бяспекі людзей. Дзе б гэта ні адбывалася, на вакзале, у цягніку ці ў аэрапорце, супрацоўнікі транспартнай міліцыі заўсёды выконваюць свае абавязкі сумленна, упэўнена і надзейна.

Сяргей КУЛАКОЎ

Загаловак у газеце: Ахова бяспекі на зямлі і ў небе

Выбар рэдакцыі

Культура

​Як вывозілі каштоўнасці з музеяў БССР у канцы 1920-х — пачатку 1930-х гг.

​Як вывозілі каштоўнасці з музеяў БССР у канцы 1920-х — пачатку 1930-х гг.

Даследчыкі савецкай індустрыялізацыі традыцыйна бралі пад увагу дзве галоўныя крыніцы яе фінансавання — экспарт сыравіны і сельскагаспадарчай прадукцыі. 

Культура

Леў Клейнбарт. Чалавек, якi адкрыў для чытацкай публiкi Янку Купалу i Сяргея Ясенiна, нарадзiўся ў Капылi — у доме, якi захаваўся да нашых дзён

Леў Клейнбарт. Чалавек, якi адкрыў для чытацкай публiкi Янку Купалу i Сяргея Ясенiна, нарадзiўся ў Капылi — у доме, якi захаваўся да нашых дзён

У пачатку XX стагоддзя публiцыст, крытык i журналiст Леў Клейнбарт быў уплывовай асобай сярод творчай iнтэлiгенцыi Пецярбурга.

Эканоміка

Студэнцкі попыт на кошт арэнды жылля амаль не паўплываў

Студэнцкі попыт на кошт арэнды жылля амаль не паўплываў

Спецыялісты адзначаюць: добра яшчэ, што рынак выжыў.

Грамадства

Як правільна суперажываць блізкім? Чаму не працуе звычайнае «Вазьмі сябе ў рукі!»?

Як правільна суперажываць блізкім? Чаму не працуе звычайнае «Вазьмі сябе ў рукі!»?

У падтрымцы звычайна маюць патрэбу ўсе жывыя людзі ў складаныя перыяды жыцця.