Вы тут

Як працуе камісія па працаўладкаванні ў праблемным раёне


У лютым беспрацоўныя грамадзяне, якія павінны будуць аплачваць гарачую ваду па стапрацэнтным тарыфе, атрымалі жыроўкі з папярэджаннем. На тое, каб пацвердзіць сваю занятасць ці цяжкую жыццёвую сітуацыю, ім далі дадатковы час — да пачатку сакавіка. Ці шмат зваротаў было наконт «камуналкі»? Каго выключылі з базы? Ці ўдалося каму падабраць работу? Мы паглядзелі, як у гэтыя дні працуе камісія па садзейнічанні занятасці ў адным з праблемных раёнаў — Вілейскім. Два гады запар ён трапляе ў спіс тэрыторый з напружанай сітуацыяй на рынку працы.


Камісію ўзначальвае старшыня раённага Савета дэпутатаў Алена ЧЭБАТАР.

«Жыву з мамай, яна дапамагае»

Камісія ў раёне збіраецца двойчы на месяц. Усе беспрацоўныя, што прыйшлі на сённяшняе пасяджэнне, — маладыя мужчыны.

Вясковец Андрэй апошнія месяцы «маяўся па халтурах». «У мяне дзеці ёсць, аліменты вісяць», — коратка кажа пра сябе. Афіцыйнае месца работы ў яго вось-вось павінна з'явіцца: на адным з прадпрыемстваў праз тыдзень звальняецца вальшчык лесу, патрэбна будзе замена, а ў Андрэя якраз ёсць адпаведны вопыт.

— Даўно не працуеце? — пытаецца камісія.

— Нават не магу сказаць...

— А жывяце дзе?

— У мяне дом ёсць, але ён гарэў, у дрэнным стане, даводзіцца ў сяброў начаваць. Мне б пытанне з жыллём вырашыць.

— З гэтым абяцаем дапамагчы, як толькі працаўладкуецеся.

У гараджаніна Дзяніса работы няма з лета. Да гэтага ён быў гальванікам на заводзе «Зеніт», але сышоў, бо не задавольваў заробак: па словах хлопца, разам з прэміяй выходзіла ўсяго 400 рублёў.

— Там шкодныя ўмовы на вытворчасці. У 24 гады за такія грошы мала хто пагодзіцца працаваць. Цяпер жыву з мамай, яна дапамагае.

Дзяніс спрабаваў уладкавацца. Прайшоў па чатырох прадпрыемствах — усюды адмовілі. «Судзімасць ёсць, таму не хочуць браць», — тлумачыць.

Камісія прапануе хлопцу вярнуцца на «Зеніт».

— За паўгода, што вы там не працуеце, сітуацыя магла змяніцца. Вось жанчына адтуль нядаўна прыносіла даведку, там заробак 800 рублёў быў указаны.

Такі варыянт Дзянісу не падабаецца. У выніку яму выдаюць накіраванне на Вілейскі рамонтны завод — можа, там усё складзецца.

Апошні мужчына, які звярнуўся ў камісію, прызнаецца, што ніякай спецыяльнасці ў яго няма: вучыўся некалі на акцёра, але так і не скончыў. Працаваў шмат кім: і адміністратарам, і загадчыкам крамы, і грузчыкам.

— А барменам не хочаце пайсці? — гартае камісія спіс вакансій у раёне.

— Вой, не. Хацелася б знайсці штосьці звязанае з будаўніцтвам.

Праўда, як аказалася, накіраванне на такую работу мужчыну выдавалі. Ён туды пакуль не спяшаецца. «Вакансія ў вёсцы, а хацелася б штосьці бліжэй», — уздыхае.

Каго вызвалілі ад поўнай аплаты «камуналкі»?

За год, што працуе камісія, у яе звярнуліся 106 жыхароў раёна. Тры чвэрці з іх — асацыяльныя асобы. 34 чалавекі ўдалося ўладкаваць на работу.

Цяпер задачай нумар адзін было адпрацаваць базу не занятых у эканоміцы, а менавіта тых, каму давядзецца аплачваць па стапрацэнтным тарыфе гарачую ваду. Першапачатковы спіс пасля ўдакладнення скараціўся: туды памылкова трапілі некаторыя пенсіянеры, студэнты, вайскоўцы. Хтосьці пацвердзіў, што працуе за мяжой. Хоць былі і тыя, хто палічыў, што танней заплаціць за ваду па поўнай, чым перакладаць дакументы.

— Мы хадзілі па дамах патэнцыйных плацельшчыкаў, з кожным спрабавалі сустрэцца ці стэлефанавацца, — каментуе старшыня раённага Савета дэпутатаў Алена ЧЭБАТАР, якая ўзначальвае камісію.

Яна згадвае, што было тры выпадкі, калі людзей вызвалілі ад аплаты «камуналкі» па тарыфах для незанятых у сувязі з цяжкай жыццёвай сітуацыяй. У аднаго мужчыны жонка хварэе на анкалогію, і ён ездзіў працаваць у Польшчу, каб купіць лекі. Другі трапіў у рэанімацыю. У трэцім выпадку аб паслабленні прасіла жанчына, чый муж — уласнік кватэры —
20 гадоў як з'ехаў, ды так і не вярнуўся, а развесціся і выпісацца з кватэры гатовы, толькі калі яна заплаціць яму 20 тысяч долараў.

— Не толькі на пасяджэнні звяртаюцца, прыходзяць і ў іншыя дні, звоняць, — заўважае Алена Чэбатар. — Некаторыя просяць знайсці ім больш высокааплатную работу ў іх сельсавеце. Мы прапануем: ёсць пустыя будынкі, вазьміце адкрыйце там сваю справу, першапачатковую бюджэтную дапамогу вам дадуць. Адразу знаходзіцца тысяча адгаворак.

Дэпутат лічыць, што часам, каб знайсці работу, людзям не хапае жадання.

— Прыходзіць неяк мужчына без пэўнага месца жыхарства. «Мне працаваць няма дзе», — заяўляе. Мы знайшлі яму варыянт — дровы калоць. Потым даведаліся, што ён так і не дайшоў — яго забралі на суткі.

У складзе камісіі 18 чалавек. Гэта прадстаўнікі розных сфер: сацыяльнай галіны, ЖКГ, эканомікі, падатковых органаў, прафсаюза, МНС, дэпутаты розных узроўняў.

«Звольненых на 20 працэнтаў больш, чым прынятых»

Праблема з пошукам работы для Вілейкі не новая. Яшчэ ў 2006 годзе раён быў аднесены да тэрыторый з устойліва высокім узроўнем беспрацоўя.

— Летась у нас звольненых было на 20 працэнтаў больш, чым прынятых на работу. Закрыўся, напрыклад, анкадыспансер, а гэта мінус 50 рабочых месцаў. Многія ездзяць на заробкі ў іншыя рэгіёны — у Маладзечна, Бараўляны. Мы ўжо два разы праводзілі кірмаш вакансій для прадпрыемства «Кранаспан», якое знаходзіцца ў Смаргонскім раёне, — апісвае сітуацыю намеснік начальніка ўпраўлення па працы, занятасці і сацыяльнай абароне Вілейскага райвыканкама Таццяна ЦІТУЛЕНКА.

Таццяна Цітуленка: "З колькасці беспрацоўных 30-35% хацелі б працаваць вартаўнікамі".

Некалі горадаўтваральным прадпрыемствам быў «Зеніт», дзе шчыравала каля сямі тысяч чалавек. Зараз у калектыве менш за тысячу работнікаў. Чалавек 500 працуе на заводзе «Буддэталі», каля 200 — на мэблевай фабрыцы, яшчэ столькі ж — на хлебазаводзе.

— На маю думку, у такім горадзе, як Вілейка, павінна быць шмат невялікіх прадпрыемстваў. Бо, калі нешта здараецца з буйным заводам, людзям няма куды падзецца, — лічыць спецыяліст.

Цяпер у рэгіёне адкрыта амаль 300 вакансій. Не хапае ўрачоў, кіруючых работнікаў у сельскую гаспадарку, ветэрынарных урачоў, заатэхнікаў.

— У асноўным патрэбны кваліфікаваныя спецыялісты. А з колькасці беспрацоўных 30—35 працэнтаў не маюць «паслужнога спіса» і хацелі б працаваць вартаўнікамі, бо ў іх разуменні гэта лёгкая работа, — дзеліцца Таццяна Цітуленка. І ўспамінае, як сама некалі была ў ліку беспрацоўных: — Я сюды з Гомельскай вобласці перасялілася, з-за радыяцыі. Калі шукала работу, абсалютна нікога ў горадзе не ведала. Ішла па вуліцы і зазірала туды, дзе бачыла шыльды «хлебазавод», «цырульня», і пакуль даходзіла ад інтэрната да другога канца горада, знаходзіла сабе дзве вакансіі. Так, усякія бываюць амбіцыі і заробкі, але тое, што тут наогул нельга знайсці работу, — няпраўда.

Дарэчы, пра заробкі. Часцей за ўсё ў вакансіях сустракаюцца лічбы 400—500 рублёў. Зрэдку можна ўбачыць 700—900: столькі, напрыклад, гатовы плаціць трактарысту, міліцыянеру-кіроўцу, інспектару ДАІ, правізару.

— Як правіла, наймальнік прапісвае мінімальны заробак згодна са штатным раскладам. А потым да яго налічваюцца надбаўкі, прэміі. Хацелася б, вядома, больш. Лічу, для нашага рэгіёна 600—800 рублёў — гэта добры заробак.

Калі гаварыць пра новыя вытворчасці, то ў горадзе чакаюць, што праз тры месяцы тут запусцяць цэх «Элемы». Ужо праводзілі кірмаш вакансій для фабрыкі. Думалі, мала людзей звернецца, бо нядаўна былі рабочыя месцы для швачак, і яны доўга не запаўняліся. Але на сёння ёсць ужо 50 чалавек, якія гатовыя працаваць у новым цэху.

— Хацелася б, каб інвестары прыходзілі да нас: тут ёсць пляцоўкі. Плюс добрае месцазнаходжанне адносна Мінска: сто кіламетраў увогуле не адлегласць. Ведаю, што многія гараджане, якія з'ехалі працаваць у сталіцу, гатовы сюды вярнуцца, бо палову заробку там аддаюць на кватэру, — дадае Таццяна Цітуленка.

Спецыяліст разважае, што трэба выкарыстоўваць турыстычны патэнцыял: гэта перспектыўная галіна для развіцця рэгіёна і стварэння новых рабочых месцаў. Як прыклад — два гады таму прыдумалі фестываль «Юшка-фэст» на беразе Вілейскага вадасховішча. Старшыня выканкама тады вельмі хваляваўся, што людзі не паедуць. Разлічвалі, што на свяце будзе чалавек 500 — а сабралася тысяч пяць.

— На жаль, не хапае тых, у каго ёсць прадпрымальніцкая жылка, — бядуе намеснік начальніка ўпраўлення. — Ну так выхоўвалі нас: раней было нямодна, нават зневажальна сваім бізнесам займацца, вось за станком стаяць — іншая справа. Таму трэба пачынаць працаваць са школьнікамі, заахвочваць праяўляць ініцыятыву з малых гадоў.

Наталля ЛУБНЕЎСКАЯ

Фота Ганны ЗАНКАВІЧ

Вілейскі раён

Загаловак у газеце: «Хадзілі па дамах патэнцыйных плацельшчыкаў»

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Як сучасныя палешукі рыхтуюцца да свята Уваскрэсення Хрыстовага

Як сучасныя палешукі рыхтуюцца да свята Уваскрэсення Хрыстовага

Аўтар «Звязды» расказвае на прыкладзе сваёй сям'і.

Культура

ЗЕНА: Ад сцэны не стамляюся!

ЗЕНА: Ад сцэны не стамляюся!

Графік у артысткі вельмі насычаны.

Грамадства

Звыклыя выключнасці. Ці можна зразумець «лічбавае племя»?

Звыклыя выключнасці. Ці можна зразумець «лічбавае племя»?

Даследаванне «Пакаленне «Z» у пытаннях і адказах» было прадстаўлена падчас навуковага стэндапа, арганізаванага для навучэнцаў профільных педагагічных класаў у БДПУ.

Грамадства

Ежа ці сімвал? Самы час зацікавіцца роспісам яек

Ежа ці сімвал? Самы час зацікавіцца роспісам яек

Карэспандэнт «Звязды» схадзіла на майстар-клас па стварэнні «пісанак».