Вы тут

На ферму — з укладкай і макіяжам


Выязны салон прыгажосці адправіўся да жывёлаводаў Добрушскага раёна напярэдадні Міжнароднага дня жанчын. Паміж ранішняй і абедзеннай дойкамі сельскія работніцы аказаліся ва ўладзе цырульнікаў, візажыстаў і майстроў па манікюры. За знешнімі і ўнутранымі пераменамі даярак і цялятніц назірала «Звязда».


Сёння свята ў дзяўчат

— Каровы французскай парфумы не спужаюцца? — пытаюцца стылісты.

— Звыкнуцца! Мы ж да іх водараў прызвычаіліся, — усміхаюцца ў адказ работніцы гаспадаркі «Чырвоная Буда».

Раніца ў Насовіцкім Доме культуры пачалася незвычайна. Невялічкі старэнькі будынак пераўтварыўся ў жаночае царства, дзе простыя жывёлаводы змаглі па-сапраўднаму расслабіцца і на некалькі гадзін забыцца пра надоі і прывагі. Стрыжка ці ўкладка, макіяж з ліфтынг-таніраваннем або вячэрнім смокі-айс, французскі, галівудскі ці класічны манікюр ад майстроў б'юці-індустрыі Гомеля — выбірай, што душа пажадае. Усё бясплатна.

Імправізаваны салон прыгажосці з выездам у глыбінку — сумесная ініцыятыва Беларускага саюза жанчын і прафсаюза работнікаў АПК.

— Ідэя праекта нарадзілася некалькі месяцаў таму, калі я знаёмілася з жывёлаводамі-перадавікамі Добрушскага раёна. Увагу прыцягнулі напрацаваныя рукі без намёку на манікюр, твары, якія ўжо і забыліся, што такое пудра, — расказвае старшыня Гомельскай абласной арганізацыі БСЖ Галіна Пашэд. — Праца даярак і цялятніц нялёгкая. Але жанчына застаецца жанчынай, нават калі знаходзіцца на ферме. 8 Сакавіка — ідэальны час, каб нагадаць пра гэта.

Работніцы фермаў нечаканаму падарунку толькі радыя. Навіна пра салон прыгажосці ў Насовічах абляцела ўсе навакольныя вёскі. Жанчыны пачалі падцягвацца ў ДК адразу пасля работы. Самая вялікая чарга выстраілася, вядома, да цырульнікаў. У вёску некалькі разоў на тыдзень прыязджае майстар з Добруша, але да яго сельскія жанчыны даходзяць нячаста. Пакуль з фермы прыйдзеш, пераапранешся — ужо і назад трэба вяртацца, каровы чакаць не будуць. Жывёлаводы элементарна не паспяваюць пастрыгчыся. Што ўжо казаць пра вячэрнія ўкладкі? Таму ў гэты дзень у клубе для годнага сэрвісу стварылі ўсе ўмовы. Нават вялізную бочку з цёплай вадой прывезлі, бо водаправод да будынка не падведзены.

— Я заўсёды думала, што даярка з касой да пояса — гэта такі стэрэатып, — кажа майстар па прычосках Ірына Машэчка. — Аказалася, праўда. У многіх сапраўды доўгія густыя валасы, з якімі прыемна працаваць.

Дзяўчаты ў сваю чаргу тлумачаць, што на ферму або з зусім кароткімі валасамі ідзеш, або з доўгімі, якія можна акуратна заплесці і схаваць пад хустку.

— Ну няўжо мая Валя — цялятніца? Не. Мадэль яна! Гляньце на прычоску, на вусны. Ёй бы на вокладку часопіса мод, — не хаваючы эмоцый прызнаецца Ала Карпенка.

Жанчына прыйшла да стылістаў разам з дочкамі — Валянцінай Чмыровай і Таццянай Бабровай. Усе трое працуюць жывёлаводамі на мясцовых фермах.

— Іванаўна, давай і з цябе мадэль зробім!

— Куды мне... Я старая жанчына — 57 гадоў, — адмахваецца Ала.

Аднак пасля доўгіх угавораў усё ж ідзе ў крэсла да візажыста. Упершыню ў жыцці. 20 хвілін «чараўніцтва» пэндзлікамі, ценямі і румянамі — і вуаля. Перад намі ўжо не стомленая сялянка, а дама, гатовая скараць мужчынскія сэрцы.

А вось на манікюр з тутэйшых жанчын адважыліся нямногія.

— Шкада людской працы. Майстры будуць старацца над маімі пазногцямі, а я раз кармушку пачышчу — і таго манікюру як не было, — тлумачыць цялятніца Надзея Пінкіна.

Аператар па штучным асемяненні Вольга Муха не згодная — лічыць, што хоць на нядоўгі час, але прыгажосць павінна дакрануцца да яе рук.

— Дома ўсе здзівяцца, калі я ім свае пазногцікі пакажу, — кажа яна майстру па манікюры.

Муж у Вольгі таксама на ферме. А паколькі пара гадуе чацвярых дзяцей, пра час на сябе жанчына пакуль толькі марыць.

— У маладосці хацела стаць сцюардэсай, але закахалася — і закруцілася ўсё неяк. Дом, сям'я, работа. Я, калі прыйшла, жудасна кароў баялася. Але нічога, хутка ўвайшла ў курс справы і разумею, што адказнасці тут не менш, чым на авіялайнеры, — расказвае жывёлавод.

Побач яе калега Наталля Мініна разглядае сябе ў люстэрку.

— Якія адчуванні? Цяжкавата. Столькі касметыкі на твар я за ўсё жыццё не наносіла. Але дайце ж хоць раз адчуць сябе сапраўднай зоркай!

Іна Калеснікава ў «салоне».

Усяго за некалькі гадзін вясковыя жанчыны перамяніліся да непазнавальнасці. Прычоскі і макіяж — гэта ж не толькі пра новы твар, але і пра новыя адчуванні. Спінкі ва ўсіх ураз сталі роўныя, погляды адкрытыя. Яно і зразумела: новаму вобразу хочацца адпавядаць.

— Прыйду на ферму, а мяне мае кароўкі не пазнаюць, — дзеліцца Ала Карпенка.

У гэтых словах ні кроплі іроніі. А палове першай жывёлаводы павінны былі вярнуцца да працоўных абавязкаў. Але перад тым, як збегчы назад на ферму, — яшчэ адзін сюрпрыз. Якое ж свята без канцэрта і падарункаў? Кветкі, касметыка, салодкія ласункі — надарылі дзяўчатам усё тое, перад чым не ўстаіць ні адна жанчына. Акрамя першых асоб раёна і сельсавета, павіншаваць жывёлаводаў прыйшла легендарная Валянціна Канстанцінаўна Кляцко — чалавек, які працуе ў сельскай гаспадарцы Добрушскага раёна ўжо 52 гады і служыць прыкладам не аднаму пакаленню аграрыяў.

— Прыгажосць, вядома, страшная сіла. Але калі надоі сёння ўпадуць, нікога шкадаваць не буду. Пасля канцэрта — усе на фермы без спазненняў, а то прэміі паздымаем! — жартаўліва пачала сваё выступленне жанчына, а пасля ўжо ўсур'ёз зазначыла: — Словамі не перадаць, як у сельскай гаспадарцы не любяць сакавік і красавік! Звычайна людзі радуюцца пачатку вясны, а ў нас кармы на зыходзе, паўсюль слота і бруд. Прыемна, што менавіта пра нашых дзяўчат не забыліся ў гэты час. Мы працуем для тых, хто дае нам культуру і медыцыну, хто задзейнічаны ў прамысловасці і адукацыі. Адным словам, для ўсіх. І калі мы не будзем сумленна ставіцца да сваёй справы, не накормім людзей — няма чаго і ад іх чакаць высокіх дасягненняў.

Іна Калеснікава на працы.

Пасля балю

І ўсё ж самае цікавае ў той дзень рабілася не ў Доме культуры, а на гаспадарках, куды жывёлаводы адправіліся адразу ж пасля імправізаванага салона прыгажосці. Нагадвала гэтая карціна казку пра Папялушку — святочныя сукенкі змяніла працоўнае адзенне, а прычоскі схаваліся пад хусткамі.

На фермах дзяўчат зачакалася не толькі жывёла, але і мужчынская палова калектыву. Так-так, у «Чырвонай Будзе» працуе цэлых сем мужчын-аператараў машыннага даення! Нічога дзіўнага, улічваючы, што некалі гэтыя мясціны праслаўляў знакаміты Герой Сацыялістычнай працы — даяр Косця Хлябцоў. Гэта ягоныя паслядоўнікі. Дарэчы, дзякуючы мужчынам, жанчыны і змаглі на некаторы час адлучыцца з фермы дзеля навядзення марафету. Кароў адных не пакінеш.

— Мы з хлопцамі падняліся а палове чацвёртай раніцы. На гадзіну раней, чым звычайна, запусцілі дойку, каб паспець управіцца да васьмі, — дзеліцца памочніца брыгадзіра Антаніна Кудрыцкая. Яна адна з нямногіх, у каго не атрымалася патрапіць да цырульнікаў: — Нехта ж павінен быў усё арганізаваць і прасачыць за працэсам.

Старанні гомельскіх майстроў Антаніна Іванаўна ацаніла на выдатна: «Ох, якія нашы дзеўкі харошанькія! Падояць кароў і ўсё-ўсё мне раскажуць. Я нават кубачкі фарфоравыя для чаю прынесла. Зладзім працяг свята на ферме». Ну чым не «фея-хросная», якая дапамагла сваім падапечным трапіць у казку?

Перамены ў сваіх гаспадынях заўважылі і рагулі. Спачатку прынюхваюцца, прыглядаюцца, і толькі пачуўшы родны голас, падыходзяць бліжэй. Затое самі жанчыны адчуваюць сябе ў новых вобразах надзвычай арганічна і не саромеюцца пазіраваць на камеру. Цікава, што ў Доме культуры сярод незнаёмых людзей, пад пільным наглядам дзясятка журналістаў іх трэба было прасіць усміхнуцца, кожная фраза давалася няпроста. А тут іх быццам падмянілі: водзяць мяне па ферме, расказваюць пра ўсё. Вось што значыць, чалавек на сваім месцы.

— Гэта нашы самыя маленькія, нарадзіліся некалькі дзён таму. Прычым кожная з нас корміць цялят толькі ад тых кароў, якіх доіць. Мы нават называем гэтых цялят сваімі прозвішчамі, — знаёміць з тонкасцямі працы даярка Іна Калеснікава. — А тут у нас іх мамы. Вы толькі ў вочы зазірніце, ну як іх можна баяцца і не любіць?

Ганна КУРАК, фота аўтара

Выбар рэдакцыі

Культура

Як  мастак Май Данцыг ствараў свае карціны

Як мастак Май Данцыг ствараў свае карціны

Наватар, «шасцідзясятнік», ваяўнічы аптыміст — гэта ўсё пра яго.

Грамадства

Як ператварыць звычайны ўрок беларускай літаратуры ў творчую майстэрню?

Як ператварыць звычайны ўрок беларускай літаратуры ў творчую майстэрню?

Настаўнікі ўпэўнены: ці будуць вучні чытаць, у многім залежыць ад іх саміх. 

Эканоміка

Петришенко: Называть ЕАЭС экономическим союзом сегодня можно только авансом

Петришенко: Называть ЕАЭС экономическим союзом сегодня можно только авансом

Однако наша страна надеется, что это временные трудности.

Грамадства

Апублікаваны поўны тэкст Канцэпцыі інфармацыйнай бяспекі Беларусі

Апублікаваны поўны тэкст Канцэпцыі інфармацыйнай бяспекі Беларусі

Дзяржаўным органам і іншым арганізацыям даручана кіравацца палажэннямі канцэпцыі ў практычнай дзейнасці.